Annie Ernaux’nun Les Annees’si: Otobiyografik Anlatıda Yeni Ufuklar

Öz

Annie Ernaux’nun, kendi kişisel tarihi ile 2. Dünya Savaşı sonrası Fransa toplumsal tarihini harmanladığı Les Années adlı eseri kadın ve sınıf çalışmalarından beslenen hibrid yapısıyla dikkat çeker. Les Années otobiyografik bir çalışma olmanın yanı sıra metinlerarasılığı ile özgünlüğünü ortaya koyar. Bu özgünlük, anlatıcının, kişisel tarihini ele alırken kullandığı dişil üçüncü tekil şahıs, toplumsal tarihi anlatırken ise kullandığı nötr üçüncü tekil ve birinci çoğul şahıs tercihi ile pekişir. Zaman ve bellek üzerine kurulu bu anlatıda bireysel ile toplumsalın iç içeliği, retrospektifin reddi ve anlatıdaki kadının «sıradanlığı» ve toplumsal aidiyeti, metni Philippe Lejeune’ün klasikleşmiş otobiyografi tanımının dışında tutar. Anlatıcının «romanesk otobiyografi» olarak adlandırdığı bu anlatıyı kurarken en büyük destekçisi imgelerdir. Metinde imgeler çeşitlilik arz eder: görsel imgeler, bellek imgeleri, hayalet imgeler ve olay akışının kurulmasında kullanılan imgeler. Tüm bu imgeler anlatıcının kurgusal anlatıyı reddine, gerçekçilik temasını pekiştirmesine ve özgün bir otobiyografik anlatı inşa etmesine olanak tanır. 

Anahtar Kelimeler

• Annie Ernaux,otobiyografi,imge,fotoğraf,bellek

Annie Ernaux’s Les Annees: New Horizons In Autobiographical Narrative

Abstract

Annie Ernaux’s work entitled Les Années where she harvests her personal history and Frech social history attracts attention with its hybrid structure which is nourished with women and class studies. Apart from being an autobiographical work, it reveals its specificity for its intertextuality. This specificity is consolidated by the third person singular feminine pronoun when she describes her personal history and, by the third person singular neutral pronoun and the first person plural while she narrates social history. In this narrative based on time and memory, the intertwining of the individual and the social, the refusal of the retrospective and the ordinariness of the woman in the narrative exclude this text from Philippe Lejeune’s classical conception of autobiography. While constructing this narrative that Ernaux calls “autobiographie romanesque”, the biggest supporters of the narrater are the images. They are various in the text:  visual images, memorial images, phantom images and the images used to construct the flow of the events. All of these images allow the narrater to refuse the fictional narrative, to intensify the realism theme and to contruct a specific autobiographical narrative.

Keywords

• Annie Ernaux,autobiography,image,photography,memory

Kaynakça

1. Bacholle-Boskovi, M. (2013). ph-auto•bio•graphie : Ecrire La Vie Par Des Photos (Annie Ernaux), Women in French Studies :21. http://muse.jhu.edu/journals/wfs/summary/v021/21.bacholle-bo-kovic.html . (02.01.2015).
2. Barthes, R. (1980). La Chambre Claire: Note sur la Photographie, Paris: Editions de l’Etoile, Gallimard, Seuil. http://monoskop.org/images/f/f3/Barthes_Roland_La_chambre_claire_Note_sur_la_photographie.pdf . (02.01.2015)
3. Bissonnette K. (2012). La mémoire matérielle. Évocation des souvenirs et photographie dans Les années d’Annie Ernaux, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Université de Montréal, Montreal. https://papyrus.bib.umontreal.ca/xmlui/handle/1866/9081. (28.12.2014)
4. Compagnon A. (2009). Désécrire la vie, Critique, 740-741.
5. http://www.cairn.info/revue-critique-2009-1-p-49.htm . (29.12.2014)
6. Ernaux, A. (2008). Les Années. Paris : Gallimard.
7. Ferniot, C., Delaroche, P. (2008). Entretien avec Annie Ernuax, L’Express : culture avec lire. http://www.lexpress.fr/culture/livre/annie-ernaux_813603.html#3gbrp7sXXhrOohy9.99 . (21.12.2014)
8. Lejeune, P. (1996). Le pacte autobiographique. Paris: Seuil.

9. Marx, K. (1969). Le Capital. Paris: Garnier-Flammarion.
10. Rérolle, R. (2011). «Toute écriture de vérité déclenche les passions». [Entretien avec Camille Laurens et Annie Ernaux], Le Monde : livres. http://www.lemonde.fr/livres/article/2011/02/03/camille-laurens-et-annie-ernaux-toute-ecriture-de-verite-declenche-les-passions_1474360_3260.html#3TbIbDiklQ61aBQ8.99 . (21.12.2014)
11. Snauwaert, M. (2012), Les années d’Annie Ernaux : la forme d’une vie de femme, Revue critique de fixxion française contemporaine : 4. http://www.revue-critique-de-fixxion-francaise-contemporaine.org/rcffc/article/view/fx04.10/607. (26.12.2014)
12. Sylvester K. (2011). L’autobiographie « collective » d’Annie Ernaux : une étude féministe de l’instance narrative dans Les années. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Université d‘Ottawa, Ottawa. http://www.ruor.uottawa.ca/handle/10393/20218?mode=full. (15.12.2014).
13. Woolf, V. (1937). The Years, Londra: Hogarth.