Antony And Cleopatra Oyununun Göstergebilimsel Çözümlemesi ve Çeviri Göstergebilimi Bakış Açısıyla Türkçe Çevirilerinin Değerlendirilmesi ,
Öz
Bu çalışmanın amacı Shakespeare’in (1950) Antony and Cleopatra oyununu göstergebilimsel açıdan çözümleme ve oyunun Türkçe çevirilerini çeviri göstergebilimi bakış açısıyla değerlendirmektir. Bu amaca yönelik olarak, Shakespeare’in (1950) oyununun özgün metni göstergebilimsel çözümlemede yükümsüz özneleri saptamak için; bu oyunun Adıvar & Urgan (1949), Eyüboğlu (1967) ve Bozkurt (2002) tarafından yapılan çevirileri ise çeviri değerlendirmesinde veri toplama araçları olarak belirlenmiştir. Özgün metinden elde edilen verilerin göstergebilimsel çözümlemesinde Coquet’nin (1997, 2007) öne sürdüğü ve Öztürk Kasar (2009, 2012) tarafından çeviri değerlendirmesinde kullanılmak için benimsenen özne odaklı göstergebilim kuramı temel alınmıştır. Çeviri değerlendirmesi için elde edilen veriler Öztürk Kasar’ın (Öztürk Kasar & Tuna, 2015) Çeviride Anlam Bozucu Eğilimler sınıflandırması temel alınarak çözümlenmiştir. Bulgular, özgün metinde çok sayıda söylemin yükümsüz özne konumundaki söyleyenler tarafından üretildiğini ve bu yükümsüz öznelerin çoğunlukla temel bileşen ve içkin bileşenin etkisi altında söylemlerini ürettiklerini göstermektedir.Ayrıca oyunun çevirilerinde yükümsüz özne saptanan 13 söylemde anlam bozucu eğilim bulunmuştur. Öztürk Kasar’ın (Öztürk Kasar & Tuna, 2015) sınıflandırmasına göre bu 13 söylemin beşinde anlamın bozulması, üçünde anlamın kaydırılması, ikisinde anlamın aşırı yorumlanması, diğer ikisinde anlamın çarpıtılması ve birinde anlamın eksik yorumlanması eğilimleri saptanmıştır. Bu bulgular göstermektedir ki edebi bir eseri çevirmeden önce göstergebilim çözümlemesi yapmak eserin çevirisi esnasında çevirmen için çok yardımcı olmaktadır, göstergebilim çözümlemesi olmaksızın yapılan çevirilerde anlam bozucu eğilimler bulunabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Benveniste, E. (1995). Genel Dilbilim sorunları. (E. Öztokat, Çev.) İstanbul: Yapı Kredi
- Coquet, J. C. (2007). Phusis et logos: Une phénoménologie du langage. Paris: PUF.
- Coquet, J. C. (1997). La quête du sens: Le langue en question. Paris: Presses Universitaires de France-PUF.
- Coquet, J.-C. (1984). Le Discours et son sujet. Paris: Klincksieck. Coquet, J.-C. ve Öztürk Kasar, S. (2003). Söylem, Göstergebilim ve Çeviri. İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi.
- Karantay, S. (1995). Tiyatro çevirisi: oyun dili ve çevirisi. Mehmet Rifat (Ed.), Çeviri ve çeviri kuramı üstüne söylemler. (ss. 93-115). İstanbul: Düzlem.
- Merleau-Ponty, M. (2006).Algının Önceliği ve Onun Felsefi Sonuçları. (Y. Yıldırım, Çev.)İstanbul: Kabalcı.
- Merleau-Ponty, M. (2005).Algılanan Dünya. (Ö. Aygün, Çev.) İstanbul: Metis.
- Merleau-Ponty, M. (1964)Signs.Chicago: Northwestern University Press.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
21 Nisan 2016
Gönderilme Tarihi
5 Mart 2016
Kabul Tarihi
20 Nisan 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Sayı: 5
Cited By
Öznelik yetisi: Bir göstergebilimsel çözümleme adımı ve çeviri göstergebilimi bakış açısıyla bir tiyatro metninde çeviri değerlendirmesi
RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.29000/rumelide.504251Coquet's “Theory of instances of enunciation” in the analysis of Othello from the perspective of semiotics of translation
Dil ve Dilbilimi Çalışmaları Dergisi
https://doi.org/10.17263/jlls.903330