Araştırma Makalesi

Kıpçak Türkçesinde yer alan orman, dağ, tepe kavram alanlarına ait coğrafi terimler

Sayı: Ö8 21 Kasım 2020
  • Selma Özen Allı *
PDF İndir
TR EN

Kıpçak Türkçesinde yer alan orman, dağ, tepe kavram alanlarına ait coğrafi terimler

Öz

Kıpçak Türkçesi, XIII. yüzyıldan ile XVI. yüzyıla kadar Güney Rusya steplerinden, Orta Doğu coğrafyasına kadar uzanan bir sahada varlığını sürdürmüş olan tarihî Türk lehçelerinden biridir. Çeşitli kavram alanlarına ait zengin bir söz varlığı barındıran bu dönem eserlerinde, Türk kültürüne ait pek çok sosyal, iktisadî, etnolojik, folklorik, coğrafî unsur yer alır. Bu çalışmada Kıpçak Türkçesiyle yazılmış eserlerden hareketle orman, dağ, tepe kavram alanlarına ait coğrafya terimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında öncelikle Prof. Dr.Recep Toparlı, Yrd. Doç Dr. Hanifi Vural ve Yrd. Doç. Dr.Recep Karaatlı'nın hazırlamış olduğu Kıpçak Türkçesi Sözlüğü adlı eserden bu kavram alanlarına ait coğrafya terimleri taranmış ve bu tarama sonucunda tespit edilen terimler orman kavram alanına giren coğrafya terimleri, dağ kavram alanına giren coğrafya terimleri ve tepe kavram alanına giren coğrafya terimleri olmak üzere üç grupta incelenmiştir. Bu terimler, eserdeki anlamları ile ve varsa ek bilgiler ile birlikte verilmiştir. Ardından ilgili terimler etimolojik olarak incelenmiş ve bunların tarihî süreç içindeki durumları ortaya konmaya çalışılmıştır. Son olarak, ele alınan bu terimlerin Türkiye Türkçesindeki kullanımlarına yer verilmiştir. Çalışmanın inceleme kısmında yer alan coğrafya terimlerinin etimolojik açıklamaları başta Clauson'un eseri olan An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth-Century Turkish adlı sözlükten olmak üzere Marttı Rasanen'e ait Versuch Eines Etymologıschen Wörterbuchs Der Türksprachen adlı sözlük ve V.M.Nadalyaev, D.M. Nasilov, E.P.Tenişev, A.M.Şerbak birlikteliğinde hazırlanan Drevnetyurskiy Slovar adlı sözlük kullanılarak yapılmıştır. Bunların yanı sıra Andreas Tietze'nin Tarihî ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugati ile Hasan Eren'e ait olan Türk Dilinin Etimolojik Sözlüğü ve Tuncer Gülensoy'un yazmış olduğu Türkiye Türkçesindeki Türkçe Sözcüklerin Köken Bilgisi Sözlüğü adlı eserlerden de yararlanılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Al-Turk, G. (2012). Kitābu Bulgatü’l-Müştak fî Lugati’t-Türk ve’l-Kıfçak Üzerine Dil İncelemesi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara
  2. Argunşah,M., Yüksekkaya, G., Tabaklar, Ö.( 2010). Karahanlıca Harezmce Kıpçakça Dersleri. İstanbul: Kesit Yayınları.
  3. Argunşah,M., Güner, G.(2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit Yayınları.
  4. Atalay, B. (2006). Divanü Lûgat-it-Türk I-IV. Ankara: Türk Dil Kurumu.
  5. Atalay.B. (1945). Et-Tuhfetü’z-Zekiyye Fil-Lügat’it-Türkiyye. İstanbul: Türk Dil Kurumu.
  6. Büyük Türkçe Sözlük (2005).Ankara: Türk Dil Kurumu.
  7. Caferoğlu, A.(1931). Kitâb al-İdrâk li-lisân al-Atrâk. İstanbul: Evkaf Matbaası.
  8. Clauson, G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-thirteenth-Century Turkish. Oxford: The Clarendon Press.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Dilbilim

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Selma Özen Allı * Bu kişi benim
0000-0001-7587-160X
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Kasım 2020

Gönderilme Tarihi

12 Eylül 2020

Kabul Tarihi

20 Kasım 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Sayı: Ö8

Kaynak Göster

APA
Özen Allı, S. (2020). Kıpçak Türkçesinde yer alan orman, dağ, tepe kavram alanlarına ait coğrafi terimler. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Ö8, 87-96. https://doi.org/10.29000/rumelide.825929

Cited By