Öğretmen görüşlerine göre salgın (COVİD-19) dönemi uzaktan eğitim ortamında Türkçe eğitimi

Öz

Covid- 19 salgını öncesinde hâlihazırda önemli bir öğrenme ortamı olan uzaktan eğitim, salgınla birlikte ilk ve ortaöğretim seviyesinde de tercih edilmiştir. Milyonlarca öğrenci ve öğretmenin ani bir şekilde karşı karşıya kaldığı uzaktan eğitim ortamının Türkçe öğretimi açısından işlevsel kılınabilmesi için güçlü ve zayıf yönlerinin ortaya çıkarılması önemlidir. Bu çerçevede uzaktan eğitimin dört temel dil becerisi başta olmak üzere çeşitli yönlerden durumuna dair Türkçe öğretmenlerinden veriler elde edilmiştir. Verilerden hareketle uzaktan eğitimle ilgili dile getirilen temel problem, öğrencilerin teknik anlamda fırsat eşitliğine sahip olamamaları nedeniyle aynı oranda bu imkândan istifade edememesidir. Velilerin, öğrencilerin ve öğretmenlerin teknoloji okuryazarlığı konusunda desteklenmesinin uzaktan eğitimin işlevselliğini artıracağı uzlaşılmış bir fikirdir. Uzaktan eğitim ortamlarının daha etkin kılınması için farklı materyallerle desteklenmesi bir başka önemli husustur. Çalışmadan elde edilen verilerin ışık tuttuğu bir diğer nokta ise ölçme-değerlendirmeye yöneliktir. Uzaktan eğitim ortamının sürecin başında, ortasında ve sonunda ölçme-değerlendirme yapmaya verileri bireysel ya da kitlesel olarak karşılaştırarak daha derin analizler yapmaya imkân sağlayıcı fırsatları daha etkin bir şekilde kullanılarak değerlendirilmelidir. Eğitim Bilişim Ağı’nın bu açıdan sunduğu mevcut imkânların süreç temelli ölçme anlayışına elverişli olması bu bakımdan önemlidir. Türkçe dersi açısından uzaktan eğitimin belirli sebeplere bağlı olarak aksayan yönleri söz konusu olsa da sistemde ve paydaşların hazırbulunuşluk düzeylerinde iyileştirmeler yapıldığında uzaktan eğitim ortamının Türkçe öğretimi kazanımlarının edinilmesine son derece uygun bir zemine sahip olduğunu söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi
• temel dil becerileri
• uzaktan eğitim
• covid-19

Turkish education in distance education process during the epidemic period according to the views of teachers

Abstract

Distance education, which was already an important learning environment before the COVID- 19 pandemic, was also preferred at the primary and secondary level with the advent of epidemic. It is important to draw attention to the points that can be improved by revealing its strengths and weaknesses in order to make this educational environment, where millions of students and teachers are suddenly confronted, more functional in terms of Turkish teaching. In this context, data were obtained from Turkish teachers about Turkish lessons in various aspects, especially four basic language skills during distance education. Based on the data, the main problem related to distance education is that students cannot benefit from this opportunity at the same rate because they do not have equal opportunities in technical terms. It is an agreed idea that supporting parents, students and teachers in technology literacy will increase the functionality of distance education. Supporting the distance education environments with different materials is another important issue. Another point that the data obtained from the study shed light on about measurement-evaluation. It should be ensured that the distance education environment is organized in a way that allows making measurement-evaluation at the beginning, middle and end of the process and to create deeper analyzes by comparing the data individually or collectively. In this respect, it is important that the available opportunities offered by the Education Information Network are suitable for the process-based measurement approach. Although there are disadvantages of distance education in terms of four basic language skills due to certain reasons, it is possible to say that if certain improvements are made in the system and the readiness levels of the stakeholders, the distance education environment has a very suitable environment for the acquisition of Turkish teaching target objectives. As a result only distance education, which has both advantages and disadvantages, cannot be enough. However, It is obvious that distance education will be an important complement to face-to-face education, when the deficiencies based on infrastructure are eliminated, technology literacy training is given to all stakeholders of the education process, materials which are suitable for the quality of distance education are produced, and the measurement and evaluation method is reviewed within the scope of distance education.

Keywords

• Turkish education
• basic language skills
• distance education
• covid-19

Kaynakça

1. Aktaş, Ö., Büyüktaş, B., Gülle, M., & Yıldız, M. (2020). Covıd-19 virüsünden kaynaklanan izolasyon günlerinde spor bilimleri öğrencilerinin uzaktan eğitime karşı tutumları. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-9.
2. Alakoç, Z. (2001). Genel olarak uzaktan öğretim ve konuya öğretim üyelerinin bakış açıları. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 403-413.
3. Alpaslan, M. (2020). Öğretim üyelerinin özel yeteneklilerin eğitiminde uzaktan eğitimin kullanımına yönelik görüşleri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(1), 126-147.
4. Attri, A. K. (2012). Distance education: problems and solutions. International Journal of Behavioral Social and Movement Sciences, 1(4), 42-58.
5. Bawa, P. (2016). Retention in online courses: exploring issues and solutions—A Literature Review. SAGE Open, 6(1), 1-11.
6. Bayburtlu, Y. S. (2020). Covid-19 salgın dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 15(4), 131-151.
7. Birkök, M. (2006). Uzaktan eğitimin sosyolojik kavramlarla analizi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1-8.
8. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) salgını ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.

9. Chan, S. S., So, W. K., Wong, D. C., Lee, A. C., & Tiwari, A. (2007). Improving older adults’ knowledge and practice of preventive measures through a telephone health education during the SARS epidemic in Hong Kong: A pilot study. International Journal of Nursing Studies, 44, 1120-1127.
10. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Ankara: Siyasal Kitabevi.
11. Edelhauser, E., & Lupu-Dima, L. (2020). Is Romania prepared for elearning during the covid-19 pandemic. Sustainability, 12(13), 1-29.
12. Eroğlu, F., & Kalaycı, N. (2020). Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden Türk dili dersinin uzaktan ve yüz yüze eğitim uygulamalarının karşılaştırılarak değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(3), 1001-1027.
13. Erturgut, R. (2008). İnternet temelli uzaktan eğitimin örgütsel, sosyal, pedagojik ve teknolojik bileşenleri. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 1(2), 79-85.
14. Fidalgo, P., Thormann, J., Kulyk, O., & Lencastre, J. A. (2020). Students’ perceptions on distance education: A multinational study. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(18), 1-18.
15. Fidan, M. (2020). Covı̇d-19 belı̇rsı̇zlı̇ğı̇nde eğı̇tı̇m: İlkokulda zorunlu uzaktan eğı̇tı̇me ilı̇şkı̇n öğretmen görüşlerı̇. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 24-43.
16. Gewin, V. (2020). Five tips for moving teaching online as covid-19 takes hold. Nature, 580(7802), 295-296.
17. Hiltz, S. R., & Shea, P. (2005). The student in the online classroom. S. R. Hiltz, & R. Goldman (Ed.) Learning together online: Research on asynchronous learning networks içinde (s. 145-168). Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates.
18. Hotaman, D. (2020). Online eğitimin başarısı açısından biçimlendirici değerlendirmenin önemi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(73), 729-738.
19. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N., & Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. Rumelide Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 19, 220-241.
20. Kaya, Z. (2002). Uzaktan Eğitim. Ankara: PegemA Yayıncılık.
21. Keskin, M., & Kaya, D. Ö. (2020). Covıd-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
22. Kocayiğit, A., & Uşun, S. (2020). Millî Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları (Burdur ili örneği). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(23), 285-299.
23. Koç, E. (2020). Üniversite öğretim elemanlarının gözünden yüksek öğretimde uzaktan öğrenimin değerlendirilmesi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 25-39.
24. Mahdy, M. A. (2020). The impact of covid-19 salgınc on the academic performance of veterinary medical students. Frontiers in Veterinary Science, 7(732), 1-22.
25. Özdoğan, A. Ç., & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 salgın dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Millî Eğitim, 49(1), 13-43.
26. Özyürek, A., Begde, Z., Yavuz, N. F., & Özkan, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamasının öğrenci bakış açısına göre değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 592-605.
27. Paepe, L. D., Zhu, C., & DePryck, K. (2018). Drop-out, retention, satisfaction and attainment of online learners of Dutch in adult education. International Journal on E-Learning, 17(3), 303-323.
28. Ramos-Morcillo, A. J., Leal-Costa, C., Moral-García, J. E., & Ruzafa-Martínez, M. (2020). Experiences of nursing students during the abrupt change from face-to-face to e-learning education during the first month of confinement due to covid-19 in Spain. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(15), 1-15.
29. Sarı, H. (2020). Evde kal döneminde uzaktan eğitim: Ölçme ve değerlendirmeyi neden karantinaya almamalıyız. Uluslararası Eğitim Araştırmacıları Dergisi, 3(1), 121-128.
30. Serçemeli, M., & Kurnaz, E. (2020). Covıd-19 salgın döneminde öğrencilerin uzaktan eğitim ve uzaktan muhasebe eğitimine yönelik bakış açıları üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, 4(1), 40-53.
31. Taşlıbeyaz, E., Karaman, S., & Göktaş, Y. (2014). Öğretmenlerin uzaktan hizmet içi eğitim deneyimlerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 139-160.
32. Titmus, C. (1997). Yetişkin eğitimi terimleri sözlüğü. Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu.
33. Ustabulut, M. Y. & Keskin, S. (2020). ‘Tele-education’ in the COVID-19 process in Turkey: A mental diaspora research specific to Turkish teaching students. Journal of Language and Linguistic Studies, 16(4), 2163-2181.
34. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
35. Yılmaz, N. A. (2020). Yükseköğretim kurumlarında covid-19 salgınsi sürecinde uygulanan uzaktan eğitim durumu hakkında öğrencilerin tutumlarının araştırılması: Fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü örneği. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.
36. Yolcu, H. H. (2020). Koronavirüs (covid-19) salgın sürecinde sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan eğitim deneyimleri. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 237-250.