Investigation of Herbs and Herbal Product Utilization in Children

Abstract

Aim: In study, it was aimed to investigate and evaluate the use of herbs/herbal products by children and their parents who applied to the pediatric outpatient clinic, since the tendency to herbal products has increased in all age groups in recent years. Material and methods: Materials and Methods: The survey was conducted by face-to-face interviews with 200 parents who applied to the Gulhane Training and Research Hospital Pediatrics Polyclinic. Information about the demographic characteristics of the participants, use of herbals, consultation with health personnel, and opinions about herbals were obtained and evaluated with statistical analysis. Results: According to results, 36(18%) of the families have children with chronical disease and 31(86%) use herbal products. 162(81%) of families apply herbals for their children. Phytotherapeutics are mostly used for cold, cough, gas pain symptoms. Herbals are mostly obtained from herbalists. Herbals use is higher in men than in women. Suggestions of friends, family and relatives are effective in herbals preferences. In addition, experience of people who suffer and benefit from the same disease is considered as an important criterion by families. 129(80%) of families benefit from herbals and 134(82.5%) of them research whether it is safe before using herbals. 86(53%) of families use herbals without consulting physician/healthcare staff, 96(59%) think that herbal methods are effective and safe and feel better when they use herbals. Conclusion: It is thought by families that herbal methods are more natural, have less side effects than medical drugs. Families can be directed more accurately with trainings to be given to physicians/health personnel on the subject.

Keywords

• Phytotherapy
• phytotherapeutics for children
• pediatrics
• herbal medicine
• traditional and complementary medicine

Çocuklarda Bitki ve Bitkisel Ürün Kullanımlarının Araştırılması

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, son yıllarda tüm yaş gruplarında bitkisel ürünlere yönelimin artmasından yola çıkarak, çocuk polikliniğine başvuran çocukların ve ebeveynlerinin bitkisel ürün kullanımının araştırılması ve değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Anket çalışması, Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Hastalıkları Polikliniği’ne başvuran 200 ebeveynle yüz yüze görüşülerek gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların demografik özellikleri ve bitkisel ürün kullanımı, sağlık personeline danışma durumları, bitkisel ürünler ile ilgili düşünceleri hakkında bilgi edinilmiş ve istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Bulgular: Anket sonuçlarına göre çocukların 36’sının (%18) kronik hastalığı olup 31’inin (%86) tedavi amaçlı bitkisel ürün kullandığı tespit edilmiştir. Ebeveynlerin 162’si (%81), çocukları için en çok soğuk algınlığı, öksürük, gaz sancısı tedavisi için bitki veya bitkisel ürün uygulamış ve bu ürünleri çoğunlukla aktarlardan temin etmiştir. Bitkisel ürün kullanımı erkek ebeveynlerde, kadınlara göre daha yüksek olup aynı rahatsızlığı çeken kişilerin fayda görmesi aileler tarafından önemli bir kriter olarak göz önünde bulundurulmuştur. Bitkisel ürün tercihlerinde arkadaş ve akraba tavsiyeleri etkili olmuştur. Ailelerin 86’sının (%53) hekim veya sağlık personeline danışmadan bitkisel ürünleri kullandığı, 134’ünün (%82,5) bitkisel ürünleri kullanmadan önce güvenli olup olmadığını araştırdığı, 129’unun (%80) bitkisel ürünlerden fayda gördüğünü ifade ettiği, 96’sının (%59) ise bitkisel yöntemlerin etkin ve güvenilir olduğunu düşündüğü anket sonucunda tespit edilmiştir. Sonuç: Bitkisel ve doğal ürünlerle tedavi yöntemlerinin tıbbi ilaçlardan daha doğal ve yan etkisinin daha az olduğunun aileler tarafından ifade edildiği görülmüş olup, konu ile ilgili hekim veya sağlık personeline verilecek eğitimler ile ailelerin daha doğru yönlendirilebileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Fitoterapi; çocuklar için fitoterapötikler; pediatri; geleneksel ve tamamlayıcı tıp; bitkisel tedavi.

Keywords

• Fitoterapi
• çocuklar için fitoterapötikler
• pediatri
• geleneksel ve tamamlayıcı tıp
• bitkisel tedavi

References

1. World Health Organization‎. Research guidelines for evaluating the safety and efficacy of herbal medicines. Manila, Philippines: WHO Regional Office for the Western Pacific. 1993.
2. Xue CC. Traditional, complementary and alternative medicine: policy and public health perspectives. Bull World Health Organ. 2008; 86(1): 77-8.
3. World Health Organization. General guidelines for methodologies on research and evaluation of traditional medicine Geneva: 2000.
4. Lee JJ, Chen HC. Flavonoid-induced acute nephropathy by Cupressus funebris Endl (Mourning Cypress). Am J Kidney Dis. 2006; 48(5): e81-5.
5. Ernst E. Serious adverse effects of unconventional therapies for children and adolescents: A systematic review of recent evidence. Eur J Pediatr. 2003; 162(2): 72-80.
6. Farah MH, Edwards R, Lindquist M, Leon C, Shaw D. International monitoring of adverse health effects associated with herbal medicines. Pharmacoepidemiol Drug Saf. 2000; 9(2): 105-12.
7. Gandolfo GM, Girelli G, Conti L, Perrone MP, Arista MC, Damico C. Hemolytic anemia and thrombocytopenia induced by cyanidanol. Acta Haematologica. 1992; 88: 96-9.
8. Gardiner P, Kemper KJ. Herbs in pediatric and adolescent medicine. Pediatr Rev. 2000; 21(2): 44-57.

9. Jacobsson I, Jönsson A, Gerdén B, Hägg S. Spontaneously reported adverse reactions in association with complementary and alternative medicine substances in Sweden. Pharmacoepidemiol Drug Saf. 2009; 18(11): 1039-47.
10. Tan M, Uzun O, Akçay F. Trends in complementary and alternative medicine in eastern Turkey. J Altern Complement Med. 2004; 10(5): 861-5.
11. Ozturk C, Karayagiz G. Exploration of the use of complementary and alternative medicine among Turkish children. J Clin Nurs. 2008; 17(19): 2558-64.
12. Araz N, Bulbul S. Use of complementary and alternative medicine in a pediatric population in southern Turkey. Clin Investig Med. 2011; 34(1): e21-9.
13. Taşar MA, Potur ED, Kara N, Bostancı İ, Dallar Y. Düşük gelir düzeyine sahip ailelerin çocuklarına tamamlayıcı veya alternatif tıp uygulamaları: Ankara hastanesi verileri. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi. 2011; 5(2): 81-8.
14. Lanski SL, Greenwald M, Perkins A, Simon HK. Herbal therapy use in a pediatric emergency department population: Expect the unexpected. Pediatrics. 2003; 111(5 Pt 1): 981-5
15. Jean D, Cyr C. Use of complementary and alternative medicine in a general pediatric clinic. Pediatrics. 2007; 120(1): e138-41.
16. 16. Braganza S, Ozuah PO, Sharif I. The use of complementary therapies in inner-city asthmatic children. J Asthma. 2003; 40(7): 823-7.
17. Chan E, Rappaport LA, Kemper KJ. Complementary and alternative therapies in childhood attention and hyperactivity problems. J Dev Behav Pediatr. 2003; 24(1): 4-8.
18. Giray Bozkaya Ö, Akgün İ, Birgi E, Çinkoğlu A, Gög K, Karadeniz D. Anne babaların çocuklarında uyguladıkları alternatif tıp yöntemleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi D. 2008; 3: 129-35.
19. McCann LJ, Newell SJ. Survey of paediatric complementary and alternative medicine use in health and chronic illness. Archives of disease in childhood. 2006; 91(2): 173-4.
20. Post-White J, Fitzgerald M, Hageness S, Sencer S. Complementary and alternative medicine use in children with cancer and general and specialty pediatrics. J Pediatr Oncol Nurs. 2008; 26(1): 7-15.
21. Lim A, Cranswick N, Skull S, South M. Survey of complementary and alternative medicine use at a tertiary children's hospital. J Paediatr Child Health. 2005; 41(8): 424-7.
22. Snyder J, Brown P. Complementary and alternative medicine in children: An analysis of the recent literature. Curr Opin Pediatr. 2012; 24(4): 539-46.
23. Selda H, Bülbül M T, Köylüoğlu S. Çocuklarda tıp dışı alternatif uygulamalar konusunda ailelerin görüşleri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları D. 2009; 52: 195-202.
24. Zaffani S, Cuzzolin L, Benoni G. Herbal products: Behaviors and beliefs among Italian women. Pharmacoepidemiol Drug Saf. 2006; 15(5): 354-9.
25. Saw JT, Bahari MB, Ang HH, Lim YH. Potential drug-herb interaction with antiplatelet/anticoagulant drugs. Complement Ther Clin Pract. 2006; 12(4): 236-41.
26. Hall HR, Jolly K. Women's use of complementary and alternative medicines during pregnancy: A cross-sectional study. Midwifery. 2014; 30(5): 499-505.
27. Nur N. Knowledge and behaviours related to herbal remedies: A cross-sectional epidemiological study in adults in Middle Anatolia, Turkey. Health Soc Care Community. 2010; 18(4): 389-95.
28. Kav S, Hanoğlu Z, Algıer L. Türkiye’de kanserli hastalarda tamamlayıcı ve alternatif tedavi yöntemlerinin kullanımı literatür taraması. Uluslararası Hematoloji-onkoloji D. 2008; 18(1): 32-8.
29. Tuncel T, Kelekçi S, Karabel M, Şahin C, Uluca Ü, Karabel D, ve ark. Kronik hastalığı olmayan çocuklarda tamamlayıcı ve alternatif tıp kullanımı. Türk Pediatri Araştırmaları D. 2014; 49(2): 148-53.
30. Akçay D, Yıldırımlar A. Use of complementary and alternative therapy in children and evaluation of parental information. Journal of Child. 2017; 17(4): 174-181.
31. Merkez efendi Geleneksel Tıp Derneği. Bitkilerle tedavi sempozyumu. Zeytinburnu: 2010.
32. Hazır Y. Üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocuklarda tamamlayıcı ve alternatif tedavi uygulamalarının incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik D. 2020; 13: 117-23.
33. Yeşilada E, Honda G, Sezik E, Tabata M, Fujita T, Tanaka T, ve ark. Traditional medicine in Turkey. V. Folk medicine in the inner Taurus Mountains. J Ethnopharmacol. 1995; 46(3): 133-52.