Neorealist Ve Neo-Klasik Realist Perspektiflerden Küba Füze Krizi Analizi

For ages, states' plans, actions, and policies have been shaped by the concept of power as their primary goal. Theories proposed to better comprehend the nation-state system have attempted to explain state and individual behaviour by approaching the concept of power from various perspectives. The neorealist perspective examines states at the system level, claiming that the anarchic international system forces states to pursue power. The neo-classical realism approach, on the other hand, established an individual-level viewpoint and emphasised that the sense of power in the system is influenced by the perception of the leaders who govern the states. The Cuban Missile Crisis has importance because it offers a comprehensive perspective on the concept of power when seen at both the governmental and individual levels. According to neorealist theory, states determine strategies based on their own interests, ignoring leaders' perceptions and domestic politics. Neoclassical theory does not focus on the dynamics of the system by analyzing in the contex of leaders, domestic politics, reputation and bureaucracy. The crisis process was looked at in historical context, beginning with the Bay of Pigs Invasion landings and ending with the two governments reaching a mutual agreement. In addition, the situation was examined by comparing the two hypotheses. Both theories expanded the system by introducing differences and made its assessment of the Cuban Missile Crisis more comprehensive by doing multidimensional analyses.

Güç kavramı, yüzyıllardır devletlerin ana hedefi olmuş stratejilerini, hamlelerini, politikalarını belirlemiştir. Ulus devlet sisteminin anlaşılması için ortaya atılan teoriler, farklı açılardan güç kavramını ele alarak devletlerin ve bireylerin davranışlarını açıklamaya çalışmıştır. Neorealist görüş, sistem düzeyinde devletleri inceleyerek anarşik uluslararası sistemin devletleri güç arayışına mecbur bıraktığını belirtmektedir. Neo-klasik realist görüş ise, birey düzeyinde bir bakış açısı geliştirerek sistemdeki güç algısını devletleri yöneten liderlerin algısının şekillendirdiğini vurgulamıştır. Küba Füze Krizi hem devlet hem de birey düzeyinden incelendiğinde güç kavramına çok boyutlu bakış açısı sağladığından önem arz etmektedir. Neorealist teoriye göre, devletlerin liderlerin algılarını ve iç politikayı göz ardı ederek çıkarları doğrultusunda stratejiler belirlemektedir. Neoklasik teori lider algısı, iç siyaset, itibar ve bürokrasi bağlamında inceleme yaparak sistemin getirdiği dinamikleri odağa almaz. Kriz süreci Domuzlar Körfezi Çıkarması’ndan iki ülkenin anlaşma yapma sürecine kadarki tarihsel bağlamda ele alınmıştır. Ek olarak, bahsi geçen iki teori arasında karşılaştırma yapılarak kriz incelenmiştir. Her iki teori farklılıklar oluşturarak sisteme zenginlik katmış, çok boyutlu incelemeler yaparak Küba Füze Krizi’nin değerlendirilmesini kapsamlı hale getirmiştir.