Hemşirelerin hasta ve hemşire güvenliği açısından acil servislerin çalışma ortamına ilişkin görüşleri

Öz

OzetAraştırma; hemşirelerin hasta ve hemşire güvenliği açısından acil servislerin çalışma ortamına ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmış tanımlayıcı bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemini, 01.03. 2009-15.08.2009 tarihleri arasında araştırmanın yapıldığı hastanelerin acil servislerinde çalışan, araştırmaya katılmayı kabul eden 88 hemşire oluşturmuştur. Çalışmanın verileri; araştırmacı tarafından geliştirilen, hemşirelerin tanıtıcı özellikleri, hasta güvenliğini tehdit eden olaylar, hemşire güvenliğini tehdit eden olaylar ve acil servisin fiziki ortamından kaynaklanan olumsuz koşullara ilişkin görüşlerin yer aldığı dört bölümden oluşan Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 12 paket programı yardımı ile değerlendirilmiş olup değişkenlere ilişkin frekans ve yüzdesel değerler verilmiştir. Elde edilen verilerde hemşireler; uygun olmayan koşullarda hastaya bakım ve tedavi verilmesini (%21,2) hasta güvenliğini tehdit eden durumlar arasında, kısa zamanda hızlı hareket edilmesini (%34,1) hemşire güvenliğini tehdit eden durumlar arasında en yüksek oranda görüldüğünü, ancak çok düşük oranda raporlandırıldığını belirtmişlerdir. Tehdit eden durumların oluşma nedenleri arasında, hemşire başına düşen hasta sayısının çokluğu (%17,0), hastanın bilinç durumu (%22,7), hastaları hareket ettirmeye yardım için yeterli sayıda personel olmaması (%27,7), güvenlik tedbirlerinin ve yasal yaptırımların yeterli olmaması (%29,9) olarak ilk sırada ifade etmişlerdir. Araştırma sonuçları, acil servisin çalışma ortamında hasta ve hemşire güvenliğini tehdit eden durumlarla karşılaşıldığını, hemşirelerin bu durumları çok düşük oranda raporlandırdığını ve özel hastanelerin kalite yönetim sürecini diğer hastanelere göre daha iyi uyguladığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Acil servis, çalışma ortamı, hasta güvenliği, hemşire güvenliği

Conceptions of nurses concerning safety of patient and nurse in emergency service working environment

Öz

AbstractThe objective of this study was to investigate emergency service nurses experiences and perceptions about safety of patient and nurse in emergency medicine working environment. It was a descriptive study and sample of the study was formed by 88 nurses who were working in emergency services in between the dates of 01.03.2009- 15.08.2009 and who volunteered to be participated. Data collection was performed by the Inquiry Form which was developed by the researcher and containing four categories (identifier characteristics of nurses, threatening events for patient safety and for nurse safety and unfavorable conditions of emergency service physical environment itself). Interpretation of data was made with SPSS (version 12) and frequency and percentage values of variables were documented. Nurses reported to give medical care in inappropriate conditions as the most common (21.2%) threatening event for patient safety and to act fast in little time as the most common (34.1%) threatening event for nurse safety. They also reported both of the two condition were reported less. Excess number of patient per nurse care (17.0%), the conscious level of the patient (22.7%), inadequate number of auxiliary health personnel to move the patients (27.7%) and security vulnerability and inadequate legal measures (29.9%) were reported most common reasons of threatening events. The results revealed that there were many threatening events for patient and nurse safety in emergency service working environment. This study showed that reporting rate of these events were less than estimated and quality management system of private hospitals were better than public ones.

Anahtar Kelimeler

• Emergency Service, working environment, patient safety, nurse safety

Kaynakça

1. Taşdemir, M. ve Aşar, A. (2002). İstanbul’daki ISO 9000 belgeli hastanelerin kalite sistemlerinin değerlendirilmesi. 5. Ulusal Sağlık Kuruluşları ve Hastane Yönetimi Sempozyum Kitabı. Eskişehir.
2. Özsarı, H. (2001). Sağlık reformu sürecinde hastanecilik hizmetlerinin yeri. Hastane, Hospital News Tıp Teknolojisi Dergisi;2(12):66-68
3. Sezgin, B. (2007). Kalite Belgesi Alan Hastanelerde Çalışma Ortamı ve Hemşirelik Uygulamalarının Hasta ve Hemşire Güvenliği Açısından Değerlendirilmesi. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
4. Hospital Nurse Staffing and Quality of care: AHRQ Research in Action, Issue. 14,2004.
5. Brown, J.G., Trinkoff, A.M., Nielsen, K. ve ark. (2004). Nurses perception of their work environment, health, and well-being. Journal of American Association Occupational Health Nursing; 52(1):16-22.
6. ILO Public Services International. Health care privatization: Workers’ insecurities in Eastern European. Workshop report.2002.
7. Abbasoğlu, S., Emiroğlu, C., İlhan, N.M., Koşar, L., Kesedar, S., Müezzinoğlu, A. (2006). Sağlık Çalışanlarının Sağlığı Kime Emanet. Toplum ve Hekim; 21(3): 173-179.
8. Positive Practice Environments: Quality Workplaces=Quality Patient Care. 20/02/2017 from http://www.icn.ch/images/ stories/documents/publications/ind/indkit2007.pdf

9. Tinetti, M.E., Doucette, J., Claus, E., Marottoli, R.A. (1995). Risk factors for serious injury during falls by older persons in the community. J Am Geriatr Soc;43:1214-21.
10. Avrupa Acil Tıp Çekirdek Eğitim Programı, Türkiye Acil Tıp Derneği Avrupa Acil Tıp Birliği (EuSEM) ve Avrupa Acil Tıp Uzmanları Birliği (UEMS) Acil Tıp Multidisipliner Komitesi (ATMK) onaylı, Çekirdek Eğitim Programına (müfredat) ilişkin EuSEM Çalışma Grubu Belgesi , Son Taslak (Mayıs 2008) .
11. Galley J., O’Riordan B.: Guidance for Nurse Staffing in Critical Care. Royal College of Nursing;2003.
12. Guide to Patient Safety Indicators.: AHRQ Quaity Indicators. March 2003.
13. Özkan,Ö. (2005). Hastanede Çalışan Hemşirelerin İş ve Çalışma Ortamı Tehlike ve Riskleri İle Risk Algılarının Saptanması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
14. Aslan, Ö., Lofçalı, A., Uğur, Ş., Tuğlu, A. (2005). Hemşirelerin Acil Serviste Şiddet İçeren Olgu Senaryolarına Yaklaşımları, Gülhane Tıp Dergisi; 47(1) 18-23.
15. Yeşildal, N. (2005). Sağlık Hizmetlerinde İş Kazaları ve Şiddetin Değerlendirilmesi. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni; 4(5).
16. Aorn Guidance Statement: Creating a patient Safety Culture. AORN J,2006, 83(4): 936-942.
17. Skurka A.M.: Health Information Management, Aha Press, Chicago, 1998, p: 123-134.
18. Özkan, Ö., Emiroğlu, O. (2006). Hastane Sağlık Çalışanlarına Yönelik İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Hizmetleri. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi; 10 (3).
19. Joint Commission on Accreditation of Healthcare Organizations. Protecting Those Who Serve: Health Care Worker Safety. U.S.A. 2005
20. Parlar, S. (2008). Sağlık Çalışanlarında Göz Ardı Edilen Bir Durum: Sağlıklı Çalışma Ortamı. TAF Preventive Medicine Bulletin; 7(6):547-554
21. Keşaplı, M., Çete, Y., Kartal, M. (2004). Acil Serviste El Yıkama Davranışının Özellikleri ve Etkileyen Faktörler. T Klin J Med Sci; 24:235-242
22. Peşkircioğlu, N. (1997). Kalite Yönetiminde ISO 9000 Uygulamaları. Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları No:620,Ankara.
23. Blegen, A.M., Vaughn, T., Pepper, G., Vojir, C., Stratton, K., Boyd, M. ve ark. (2004). Patient and staff safety: Voluntary reporting. American Journal of Medical Quality;19(2), 67-73.
24. Frey, B., Buettiker E.V., Hug E.M., Waldvogel, K., Gessler, E.P., Ghelfi, E.D., & et al. (2002). Does Critical İncident Reporting Contribute To Medication Error Prevention, Eur J Pediatr; 161, 594–9.
25. Alparslan, Ö., & Erdemir, F. (1997). Pediatri Servislerinde Kullanılan Antibiyotiklerin Sulandırılması, Saklanması ve Hastaya Verilmesi Konusunda Hemşirelerin Bilgi ve Uygulamalarının Belirlenmesi, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi; 1(1), 41-52.
26. Kaushal, R., Bates, D.W., Landrigan, C., McKenna, K.J., Clapp, M.D., Federico, F., & et al. (2001). Medication Errors and Adverse Drug Events in Pediatric İnpatients. JAMA; 285, 2114-20.
27. Ross, L.M., Wallace, J., & Paton, J.Y. (2000). Medication Errors in a Paediatric Teaching Hospital in The UK: Five Years Operational Experience. Arch Dis Child; 83, 492-7.
28. Vincer, M.J., Murray, J.M., Yuill, A., Allen, A.C., Evans, J.R., & Stinson, D.A. (1989). Drug Errors and İncidents in a Neonatal İntensive Care Unit. Am J Dis Child; 143, 737-40.
29. Raju, T.N., Kecskes, S., Thornton, J.P., Perry, M., & Feldman, S. (1989). Medication Errors in Neonatal and Paediatric İntensive Care Units. Lancet; 2, 374-6
30. Hitcho, E.B., Krauss, M., Brige, S., Dunagan, W., Fisher, I., Johnson, S., Nast, P. (2004). Characteristics and circumstances of falls in a hospital setting: a prospective analysis. Journal of General Internal Medicine;19: 732-739.
31. Unsal, A., Çevik, A.A., Metintaşı, S., Arslantaş, C., Inan, O.C. (2003). Yaşlı Hastaların Acil Servis Başvuruları., Turkish Journal of Geriatrics; 6:83-88
32. Kekeç, Z., Koç, F., Büyük, S. (2009). Acil serviste yaşlı hasta yatışlarının gözden geçirilmesi. Akademik Acil Tıp Dergisi; Cilt:8, Sayı:3.
33. Dempsey, J. (2004). Fall prevention revisited: a call for a new approach. Journal of Clinical Nursing; 13, 479-485.
34. American Nurses Association’s Needlestick Prevention Guide. ANA. 2007. 10/02/2017 from http://www. nursingworld.org
35. Köşgeroğlu, N., Ayrancı, Ü., Bahar, M. (2003). Ameliyathanede Çalışan Hemşirelerde Kesici/Delici Aletle Yaralanma ve Tıbbi Yardım Alma Durumları. 4.Ulusal Cerrahi ve Ameliyathane Hemşireliği Kongresi, İzmir.
36. Rogers, A.E., Hwang, T.W., Scott, L.D., Aiken, L.H., Dingers, D.F. (2004). The working hours of hospital staff nurses and patient safety. Health Affairs; 33(4):202-212.
37. Kjelberg, K., Lagerström, M., Hagberg, M. (2003). Work technique of nurses in patient transfer tasks and associations with personnel factors. Scand. Journal of Work Environmental Health; 29(6):468-477.
38. Meyer, T., Wrenn, K., Wright, S.W., Glaser, J., Slovis, C.M. (1997). Attitutes toward the use of a metal detector in an urban emergency department. Ann Emerg Med; 29:621- 624.
39. Eddinger, C. (1991). Security dogs in the emergency department: One hospital’s solution to the crisis of violence. J Emerg Nurs; 17:23-24.
40. Ayrancı, Ü., Yenilmez, Ç., Günay, Y., Kaptanoğlu, C. (2002). Çeşitli sağlık kurumlarında ve sağlık meslek gruplarında şiddete uğrama sıklığı. Anadolu Psikiyatri Dergisi; 3:147-154.
41. Annagür, B. (2010). Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet: Risk Faktörleri, Etkileri, Değerlendirilmesi ve Önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar-Current Approaches ın Psychıatry; 2(2):161111
42. Jessamy, T. Don’t bring me your tired, your poor: The crowded state of America’s emergency departments. 13/01/2017 from http://www.nhpf.org/pdfs_ib/IB811_ EDCrowding_07-07-06.pdf
43. Ergin, M. (2008). Acil servis kalabalığının bilimsel yöntemler ile ölçümü. Gazi Üniversitesi Acil Tıp Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara.
44. E u c o m e d P o s i t i o n P a p e r - P r e v e n t i n g ‘ s h a r p s ’ Injuries. 20/08/2016 from http//www.eucomed. be/?x=4&y=46&z=118
45. Stoker, R. (2004). “Needlestick Injury Prevention”, Founder and Executive Director, International Sharps Injury Prevention Society (ISIPS), Infusion Therapies, Business Briefing: long-term health care.
46. Brown, J.G., Trinkoff, A.M., Nielsen, K. (2004). Nurses perception of their work environment, health and well- being. Journal of American Association Occupational Health Nursing; 52(1):16-22
47. NIOSH. (1988). Recommended guidelines for controlling noninfectious health hazards in hospitals. “Guidelines for protecting the safety and health of health care workers”. Chapter:5. 18/10/2016 from: https://www.cdc.gov/
48. NIOSH and Health Division of Standards Development and Technology Transfer (1998). Guidelines for protecting the safety and health of health care workers. US. of health and human services public health service centers of disease control. September. 16/11/2016 from https://www.cdc.gov/
49. Deniz, T., Aydınuraz, K., Oktay, C., Saygun, M., Ağalar, F. (2007). Ülkemizde Acil Tıp Anabilim Dalları’nda acil servislerin fonksiyonel mimari açısından değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Dergisi;13(1):28-35
50. Oğur, R., Tekbaş, F., Soylu, K., Hasde, M. (2002). Bir hastanenin çeşitli bölgelerine ait gürültü düzeyleri. IX. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi Özet Kitabı. s. 97.
51. TC. Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği 20/03/2017 from http://www.resmigazete.gov. tr/eskiler/2010/06/20100604-5.htm
52. Engkvist, I.L. (2004). The accident process preceding back injuries among Australian nurses. Safety Science; 42,221- 235.
53. Baykam, N. (2004). Hastane İnfeksiyonlarının Kontrolünde Havalandırmanın Önemi. Hastane İnfeksiyonları Kontrolü El Kitabı. Hastane Enfeksiyonları Derneği Yayını No:2. Bilimsel Tıp Yayınevi; p. 373-381.
54. Klanova, K., Hollerova, J. (2003). Hospital indoor environment: Screening for microorganisms and particulare matter. Indoor Built Environ;12: 61-67.
55. Lukaszuk, C., Krajewska E., Baran, E., Szepıetowski, J., Bıalynıckıbırula, R., Kulak, W., Rolka, H., Oksıejczuk, E. (2007). Analysis of the incidence of fungal pathogens in air of the Department of Dermotology, Venereology and Allergology of Medical University in Wroclaw. Advances in Medical Sciences; 52: 15-17.
56. Çevik A., Holliman J., Yanturalı S. (2003). Acil Servis Hekimleri ve “Burn Out” Sendromu, Ulusal Travma Dergisi; 9(2);85-4