Düşme Riskinin Değerlendirilmesi

Öz

Giriş ve amaç: Çalışma Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde hastaların düşme riskinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve yöntem: Tanımlayıcı olarak planlanan çalışmanın örneklemini, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde yatmakta olan ve günübirlik yatış işlemi uygulanan, çalışmaya katılmayı kabul eden (n=1625) tüm hastalar oluşturmuştur. Çalışma verileri, hastaların sosyo demografik ve klinik verileri (13 soru), düşme riski ve düşme olayı (13 soru) ve düşme riski skorunu belirlemek üzere kullanılacak olan ( 17 yaş ve üzeri hastalar için) İtaki Düşme Riski Ölçeği (19 soru), (0-16 yaş arası hastalar için ) Harizmi Düşme Riski Ölçeklerini (9 soru) içeren toplam 54 sorudan oluşan Hasta Tanıtım Formu kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistik analizi, SPSS for Windows 18.0 programında, frekans ve yüzde, Ki-kare testi kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalamasının 49,6± 21,9, % 50,9’unun erkek, %49,1’inin kadın hasta ve %81,7’sinde İtaki Düşme Riski Ölçeği (17 yaş ve üzeri) kullanılmıştır. Hastanemiz yoğun bakımlarında tedavi olan hastaların % 96,1 oranında yüksek düşme riskine sahip oldukları görülmüştür. Sonuç: Çalışma sonucunda Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde yüksek düşme riski bulunan hastaların prevalansı %74,8 ( n=1216) olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Düşme riski, hemşirelik, kalite, hasta güvenliği

Evaluating Fall Risk

Öz

Objective: This study was conducted to determine the risk of falling for the patients of Ege University Medical Faculty. Method: The sample of this descriptive study consists of the inpatients and out patients (n=1625) of Ege University Medical Faculty who agreed on participating the study. The study data was collected by using Patient Identification Form containing a total of 54 questions and including (for 17 years and older patients) Itaki Fall Risk Scale (19 questions), (for patients aged 0-16) Harizmi Fall Risk Scales (9 questions) which will be used to determine patients’ socio-demographic and clinical data (13 questions), the risk of falls and fall events (13 questions) and fall risk scores. Statistical analysis of the data obtained are made by using SPSS for Windows 1 8.0 program, frequencies and percentages, Chi-square test. Results: For the patients mean age of 49.6 ± 21.9, 50.9% are male and 49.1% female patients and for 81.7% of them the Itaki The Fall Risk Scale (17 years and above) is used. Of the patients treated in our hospital intensive care, ratio of 96.1% was found to have a high risk of falling. Conclusion: In conclusion, in Ege University Medical Faculty Hospital, the prevalence of patients with a high risk of falling were identified as 74.8% (n = 1216).

Anahtar Kelimeler

• Fall Risk, Nursing, Quality, Patient Safety

Kaynakça

1. 1. Berke D, Aslan Eti F, (2010). Cerrahi Hastalarını Bekleyen Bir Risk: Düşmeler, Nedenleri ve Önlemler, Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, (13)4,27-34.
2. 2. Bueno-Cavanillas A, Padilla-Ruiz F, Jimenez-Moleon JJ, Peinado-Monso CA, Galvez- Vargas R. (2000). Risk Factors İn Falls Among The Elderly Acoording To Extrinsic And İntrinsic Precipitating Causes. European Journal of Epidemiology, 16, 849-859.
3. 3. Currie L. M., S. Bakken,G Bufe, Lourdes V., Mellino , (2006). Compliance with Use of Automated Fall-Injury Risk Assessment in Three Clinical Information Systems, AMIA, Symposium Proceedings 900.
4. 4. Çapacı K, (2007). İnmede Düşme Ve Kırıklar. Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi, 53 (Özel Sayı 1), 7- 10.
5. 5. Çeçen D, Özbayır T, (2011). Cerrahi Kliniklerinde Yatan Yaşlı Hastalarda Düşme Riskinin Belirlenmesi Ve Düşmeyi Önlemeye Yönelik Yapılan Girişimlerin Değerlendirilmesi, Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 27 (1) , 11-23.
6. 6. Meyer G, Opke S , Haastert B, Uhlhauser Ingrıd M, (2009). Comparison of a fall risk assessment tool with nurses’ judgement alone: a cluster-randomised controlled trial, Age and Ageing, 38, 417–423.
7. 7. Mollaoğlu M, (2013). Dâhili Kliniklerde Yatan Bireylerin Düşme Riski ve Alınan Önlemlerin İncelenmesi, TAF Preventive Medicine Bulletin, 12(1),27-34 .
8. 8. Özden D, Karagözoğlu Ş, Kurukız S, (2002). Hastaların İki Ölçeğe Göre Düşme Riskinin Belirlenmesi Ve Bu Ölçeklerin Düşmeyi Belirlemedeki Duyarlılığı: Pilot Çalışma, Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,15(1),80-88.

9. 9. Olıver D, Daly F, Martın F C, Marıon E, Mcmurdo T, (2008). Risk Factors And Risk Assessment Tools For Falls İn Hospital İn-Patients: A Systematic Review, Age and Ageing, 37,248–250.
10. 10. Savcı C, Kaya H, Acaroğlu R, Kaya N,Bilir A, Kahraman H, Gökerler N, (2009). Nöroloji Ve Nöroşirürji Kliniklerinde Hastaların Düşme Riski Ve Alınan Önlemlerin Belirlenmesi, 22. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 2 (3).
11. 11. Soyuer F, (2006). Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı’na Başvuran Hastalarda Düşme Prevalansı ve Risk Faktörleri, Türk Nöroloji Dergisi, 12(4 ),269-274.
12. 12. Tunçay s. Uz, Özdinçler R, Erdinçler D, (2011). Geriatrik Hastalarda Düşme Risk Faktörlerinin Günlük Yaşama Etkileri ve Yaşam Kalitesine Etkisi, Turkish Journal of Geriatrics, 14 (3) 245-252