Yerinden Yönetimler ve Eğitim

Engin Aslanargun

TR

Yerinden Yönetimler ve Eğitim

Öz

planlama uygulaması için yerinden yönetim organlarının güçlendirilmesinin önemini vurgulamaktır. Merkez organlarında aşırı güç ve yetki toplanması, eğitim hizmetlerinin yerel düzeyde sunulmasında bölgeler arası bazı eşitsizliklere yol açmakta, etkilikten ve verimlilikten uzaklaşmaktadır. Coğrafi, kültürel, toplumsal ve ekonomik açıdan farklılık gösteren bölgelerin kendilerine özgü dinamiklerinden dolayı farklı gereksinimleri ve beklentileri olacağı için yerel düzeyde yapılacak mikro planlamanın önemi daha iyi anlaşılmaktadır. Bu makalede, öğretim haritaları ve yerinden yönetim kavramları çerçevesinde eğitimde mikro planlamanın önemi ve gereği üzerinde durulmuş, sonucunda eğitim- öğretim alanında hedeflere ulaşma ile yerel düzeyde eğitim planlaması arasında yakın ilişki olduğu düşüncesine ulaşılmıştır. '

Anahtar Kelimeler

Mikro Planlama, Yerinden Yönetim, Eğitim

Kaynakça

AGUERRONDO, I. (2001). “Decentralization May Not Be Enough”.
Organizations Of Ministries Of Education, (Ed. Gudmund Hermes), Pan's: Unesco, IIEP. ATFİELD, I. , TAM‘ERU, M. , PAROLİN B. , DE GRAUVE, A. (2001).
Improving Micro-Planning In Education Through A Geographical Information System: Dtusies On Ethiopia And Paletsine. Paris: Unesco, HEP. 'BURSALIOĞLU, Z. (2001). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış.
Onbirinci basım, Ankara: Pegem A Yayınları. BURSALIOĞLU, Z. (2000). Eğitimde Yönetimi Anlamak Sistemi Çözümlemek,
Ankara: Pegem A Yayınları. CAILLODS, F. (1999). “The New Educational Enviroment: planning for participation”. Incentives Analysis and Individual Decision Making In İlie
Planning Of Education (Ed. F. N. Kemmerer, D. M. Windham), Paris: UNESCO. CALLAWAY, A. (1974). Eğitim Planlaması ve İşsiz Gençler (Çev. İlhan Akhun). Eğitim Planlaması Serisi 9, Talim ve Terbiye Dairesi Yay. 28, Ankara: MEB.
CAYUELA, J. W. (2001). “Ensuring Equity And Quality Of The Learning
Process In A Decentralized System. The Case Of Chile”. Organizations Of Mnistries Of Education, Edited by Gudmund Hermes, Paris: Unesco, HEP. DEJONG, W. ve GLOVER, T. (2004). “Urban Facility Planning: Broad Based lnvolvemen ” School Planning and Management, June, 2004.
DİNÇER, Ö. (1998). “Yerel Yönetimlerin Yeniden Yapılandırılması İhtiyacı ve Ilkeleri Uzerine Bir Tartışma”.Türkiye’ de Yönetim Geleneği, Kurumlar, Sorunlar ye Yeniden Yapılanma Arayışları, (Editörler: D. Dursun ve H. Al) İlke Yayınları: Istanbul.
GERNETT, B. ve DEMAİNE J. (2000). “Education Policy And School

Organization Comitte”. International Study In Sociology Of Education, 10 (2), 190. HARBİSON, F. (1973). Eğitim Planlaması ve İnsan Kaynağı Geliştirme.(Çev. H. Doğan), Eğitim Planlaması Serisi 2, Talim ve Terbiye Dairesi, 20, Ankara: MEB.
IIESAPÇIOĞLU, M. (1984). Türkiye ’de İnsangücü ve Eğitim Planlaması.
Ankara: Ankara Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, 127. I_-_[EŞAPÇIOĞLU, M. (1989). Eğitim Planlaması ve Yönetimi. İstanbul: Marmara
Universitesi Yayın No: 472, Atatürk Eğitim Fakültesi Yayın No: 7. HESAPÇIOĞLU, M. (1993). “Postmodern Çağda Eğitim Yönetimi ve Eğitim
Orgütü”. Türkiye ’de Eğitim Yönetimi (Ed.: M Hesapçıoğlu, H. Taymaz). Ankara: Kültür Koleji Eğt.Vak.Yay, 97-103. HESAPÇIOĞLU, M. (2003). “Okul, ‘NeW Public Management’ ve Toplam
Kalite Yönetimi”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 3 (1), 159165.
KARAKÜTÜK, K. (1994). Eğitim Planlamasında Öğretim Haritasının Yeri,
Onemi ve Türkiye ’de Uygulanması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Ünv. Sosyal Bilimler Ens. KARAKÜTÜK, K. (1998). “Eğitimde Mikro Planlamanm Gerekliliği”.
Türkiye ’de Eğitim Yönetimi (Ed: M. Hesapçıoğlu, H. Taymaz). 'Ankara: Kültür Koleji Eğt.Vak.Yay. 115-126. KARAKÜTÜK, K. ve TUNÇ, B. (2004). “Okul Büyüklüğü—Sınıf Büyüklüğü”.
Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakiiltesi Dergisi, l(l) , 9—22. Antalya. MEB. (2007). 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu. http://ookgm.meb.gov.tr/genelgeler/l50207.
MOORE, D. (2004). “Bigger or Better?” School Planning and Management,
May. www.peterli.com/archive/spm/670.. (Erişim tarihi: 15.05.2005).
ÖZALP, İ. , KOPARAL, C. ve BERBEROĞLU, G. (2000). Yönetim ve Organizasyon. Eskişehir: Anadolu Universitesi İşletme Fakültesi Yayınları: 15.
ÖZDEM, G. (2002). “Eğitim Planlamasında Coğrafi Bilgi Sistemlerinden
Yararlanma”. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(3), 64—73. REİD, I. ve BRAİN, K. (2003). “Education Action Zone: mission impossible?”
International Study In Sociology Of Education, 13 (2), 195—214. RİDEOUT, D. (2004). “Small Schools with a Big Heart”, School Planning and Management, June. www.peterli.com/archive/2004. (Erişim tarihi:15.05,2005).
RUSCOE, G. C. (1974). Eğitim Planlamasında Başarı Koşulları. Talim ve Terbiye Dairesi Yayınları, 27; Eğitim Planlaması Serisi 3, Ankara: MEB Basımevi.
STURM, L. (1995). The Interaction Between Micro—, Mesa-, and Macro-Levels: http:/ltiss.zdv.unituebingen.de/. (Erişim tarihi: 13. 05. 2005).
ŞİŞMAN, M. Ve TURAN, S. (2003). “Eğitimde Yerelleşme ve Demokratikleşme Çabaları, Teorik Bir Çözümleme”. Kuram ve Uygulamada
Eğitim Yönetimi, 9(34), 300—315. TEKELİ, İ. ve İLKlN, S. (2000). “Küreselleşme Ulus Devlet Etkileşimi
Bağlamında AB Türkiye İlişkilerinin Yorumlanması”. Doğu Batı, 3(10), 113—137. TORTOP, N. , İSBİR, E. G. ve AYKAÇ, B. (2005). Yönetim Bilimi. Yargı
Yayınevi, 4. Basım: Ankara. % TURAN, S. (2001). “An Exploration Of Transforınational Leadership And Its
Role In Strategic Planninng Conceptual Framewor ”. Educational Planning,13(l),3—19. UNESCO (1991). .Micro—Level Educational Planning and Management, Bangkok:
Unesco Principal Regional For Asia and The PaciŞc. WELSH, T. Ve MC GİNN, N. F. (1999) Decentralisalion of Education why, when, what and how? UNESCO: HEP: Paris.
VAİZEY, J. (1974). Eğitim Planlarının Maliyetinin Hesaplanması. (Çeviren N. Serin), Talim ve Terbiye Dairesi Yayınlan, 22; Eğitim Planlamasınm İlkeleri
Serisi 4, Ankara: MEB Bas.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Engin Aslanargun Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

4 Nisan 2014

Gönderilme Tarihi

4 Nisan 2014

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2007 Sayı: 13

IZ

https://izlik.org/JA45FS39FS

APA

Aslanargun, E. (2014). Yerinden Yönetimler ve Eğitim. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 176-183. https://izlik.org/JA45FS39FS

AMA

1.Aslanargun E. Yerinden Yönetimler ve Eğitim. SUJEF. 2014;(13):176-183. https://izlik.org/JA45FS39FS

Chicago

Aslanargun, Engin. 2014. “Yerinden Yönetimler ve Eğitim”. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 13: 176-83. https://izlik.org/JA45FS39FS.

EndNote

Aslanargun E (01 Nisan 2014) Yerinden Yönetimler ve Eğitim. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 13 176–183.

IEEE

[1]E. Aslanargun, “Yerinden Yönetimler ve Eğitim”, SUJEF, sy 13, ss. 176–183, Nis. 2014, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA45FS39FS

ISNAD

Aslanargun, Engin. “Yerinden Yönetimler ve Eğitim”. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 13 (01 Nisan 2014): 176-183. https://izlik.org/JA45FS39FS.

JAMA

1.Aslanargun E. Yerinden Yönetimler ve Eğitim. SUJEF. 2014;:176–183.

MLA

Aslanargun, Engin. “Yerinden Yönetimler ve Eğitim”. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sy 13, Nisan 2014, ss. 176-83, https://izlik.org/JA45FS39FS.

Vancouver

1.Engin Aslanargun. Yerinden Yönetimler ve Eğitim. SUJEF [Internet]. 01 Nisan 2014;(13):176-83. Erişim adresi: https://izlik.org/JA45FS39FS

Creative Commons Lisansı Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

Yerinden Yönetimler ve Eğitim

Yerinden Yönetimler ve Eğitim

Öz

Anahtar Kelimeler

Abstract

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

IZ

Kaynak Göster