Bu makalede, Yıldız Sarayı Kütüphanesi’nde kayıtlı olan AY6760 nüshası incelenmektedir. Nüsha Hz. Osman’a atfedilmesi yönüyle önem arz etmektedir. Daha önce üzerine akademik bir çalışma yapılmamış olan bu nüsha II. Abdulhamit’in özel kütüphanesinde bulunan eserler arasındadır. Bu çalışma, nüshayı kodikolojik, paleografik, resmü’l-mushaf ve kıraat yönlerinden inceleyip transliterasyonunu sunmaktadır. Kodikolojik incelemede; cilt yapısı, varakların durumu, forma yapısı, satır düzeni, sayfa yerleşimi, kütüphane mühürleri, kenar kayıtları, süsleme ögeleri ve nüshaya izafe edilen isnat gibi özellikler incelenmiştir. Paleografik incelemede harflerin tamamının başta, ortada ve sondaki yazımları tablolaştırılmış ve Déroche’un paleografi tablosuyla karşılaştırılmıştır. Resmü’l-Mushaf incelemesinde nüshada tespit edilen 3057 kelime veri tabanına işlenmiş ve literatürde yer alan bilgilerle karşılaştırılmıştır. Ulaşılan sonuçlar bir grafik ile gösterilmiştir Kıraat incelemesinde ise nüshada yazının imkân verdiği okuyuşlar ile on kıraate dair bilgiler karşılaştırılmış ve elde edilen sonuçlar hem tablo halinde hem de yüzdesel grafik ile gösterilmiştir. Sonuç olarak; nüshanın Hz. Osman’a ait olmadığı, 8-10. yüzyıl özelliklerini gösteren bir yapıda olduğu, Nâfiʿ, Ebû Amr ve Ebû Caʿfer kıraatlerinin çok az bir farkla öne çıkması sebebiyle Medine ve Basra kıraatlerine daha yakın olabileceği sonucuna ulaşılmıştır.
Kur’an Kur’an El Yazması Hz. Osman Mushafı Kodikoloji Paleografi
This article examines the manuscript AY6760, preserved in the Yıldız Palace Library, which is particularly significant because of its traditional attribution to Caliph ʿUthmān. This manuscript has not been studied before and is held in the private library of Sultan Abdülhamid II. The study undertakes a comprehensive analysis of the manuscript from four perspectivesand concludes with a transliteration. The methods applied include codicological, paleographic, rasm al-muṣḥaf, and qirāʾāt analyses. The codicological investigation addresses features such as the binding, the condition of the folios, quire structure, line layout, page organization, library seals, marginal notes, decorative elements, and historical attributions. The paleographic analysis classifies the letter shapes (initial, medial, and final forms) in tables and compares them with Déroche’s paleographic typology. For the rasm al-muṣḥaf analysis, 3057 words were recorded in a database and compared with the patterns documented in the scholarly literature, and the results were presented graphically. The qirāʾāt analysis compares the readings allowed by the script with the ten canonical readings; the results are displayed both in tables and as percentage charts. The study concludes that the manuscript does not date from the time of ʿUthmān but instead displays characteristics of the AD 8th–10th centuries. It further suggests that, due to the slight predominance of readings associated with Nāfiʿ, Abū ʿAmr, and Abū Jaʿfar, the text aligns more closely with the Madinan and Basran traditions.
Qurʾān Qurʾānic Manuscript ʿUthmānic Codex Codicology Paleography
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kuran-ı Kerim Okuma ve Kıraat |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Ağustos 2025 |
| Kabul Tarihi | 3 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 13 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 15 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.17335/sakaifd.1755728 |
| IZ | https://izlik.org/JA46DX97SM |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 27 Sayı: 2 |

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
SAUIFD bilginin yayılması ve zenginleşmesi için Açık Erişim Politikasına uymaktadır.