ARAP DİLİNDE FİİL VE FİİLİMSİLERİN KİL VE GAYRİ KİL VARLIKLARA İSNADI MESELESİ: KUR'N-I KERÃŽM ÇERÇEVESİNDE BİR İNCELEME
Öz
Summary: In this article we will deal with the topic of attribution of wise (aqil) andunwise (ghayr aqil) creatures in Arabic language. Generally, the theory of this topic ispresented in grammer books therefore we take these books as an essential source inthis regard. Then we will focus on Qur'anic usage of them. Finally we try to analysereasons for different usage of the Qur'an.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdulhamîd, Muhammed Muhyiddin, Uddetu's-sâlik ilâ tahkîki Evdahu'l-Mesâlik, Evdahu'l- mesâlik ile birlikte basım, Beyrut 1979
- Akkâvî, İn'âm Fevval, el-Mu'cemu'l-mufassal fî ulûmi'l-belâga, Beyrut 1996
- Âlûsî, Muhammed Ebû’l-fadl, Rûhu’l-meânî fî tefsîri’l-Kur’âni’l-azîmi ve’s-seb’ı’l-mesâni, (neşr: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî), Beyrut ty.
- kiyat Araştırmaları Dergisi, 2003, sy. 11, s. 124. Ancak bu son tanım tağlîbin bütün çeşitle
- rini içine almamaktadır.
- Ammâr, Mahmûd İsmâîl, “et-Tezkîr ve’-te’nîs fi’l-Arabiyye ve’l-isti’mâlâti’l-muâsıra”, Mecelletü Mecmaı’l-lugati’-Arabiyyeti’l-Ürdünî, 2001, sy. 61, s. 105-133
- Begavî, Hüseyin b. Mes’ud, Meâlimu’-tenzîl, Beyrut 1987
- Cündî, Enver, el-Fushâ lugatü'l-Kur'ân, Beyrut ty.
- Ebû’l-Bekâ, Muhibbuddîn Abdullah b. Hüseyin b. Abdullah, el-Lübâb ılelu’l-binâi ve’l-i’râb, Dımeşk 1995
- Ebû’s-Suûd, Muhammed b. Muhammed el-İmâdî, İrşâdu’l-akli’s-selîm ilâ mezâya’l-Kur’âni’l- Kerîm, (neşr: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî), Beyrut ty.
