KASTAMONU İLİNİN DOĞA TURİZMİ POTANSİYELİNİN ALTERNATİF TURİZM KAPSAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Günümüzde bireyler yoğun çalışma temposu, iş stresi, ses ve görüntü kirliliği gibi nedenlerle doğaya yönelmektedir. Bu durum da bireylerin turizm tercihlerinde değişikliğe gitmelerine yol açmıştır. Daha önceleri kitle turizmini tercih eden bireyler artık doğa temelli turizm türlerini tercih etmeye başlamışlardır. Değişen turizm tercihleri ile birlikte turizm faaliyetlerini bir yıla yaymak ve sadece belli bölgelerdeki turistik yoğunlaşmayı ortadan kaldırmak isteyen özellikle gelişmekte olan ülkeler, alternatif turizm türlerine teşvik etmektedir. Doğa turizmi de gelişen ve teşvik edilen alternatif turizm türlerinden biridir. Bu kapsamda bakıldığında Kastamonu ili doğa turizmi potansiyeline sahip önemli bir bölgedir. İl, flora ve fauna bakımından oldukça zengindir ve milli parkları, kanyonları, şelaleleri, dağları, yaylaları olmak üzere birçok doğal ve tarihi güzelliklere sahiptir. Alternatif turizm kapsamında Kastamonu ilinin doğa turizm potansiyelinin değerlendirilmesi ile çeşitli öneriler geliştirmek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu kapsamda nitel bir araştırma olarak planlanan ve veri toplamada görüşme tekniğinden yararlanılan bu çalışmada, Kastamonu turizminin yerel paydaşları ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirilerek betimsel analize tabi tutularak yorumlanmaya çalışılmış ve Kastamonu ilinin sahip olduğu sayısız doğal zenginliklere rağmen yeterince turistik talebin yaratılamamaktadır. Bu durum; ulaşım zorlukları, alt yapı ve üst yapı yetersizliği, tanıtım faaliyetlerinin yetersizliği, yerel rehber eksikliği, halkın bilinçsizliği, gezi rotalarının tam anlamıyla oluşturulamamış olması, düzenlenen mevcut tur programlarında ve genel maksatlı tanıtım materyallerinde yeteri kadar yer alamaması gibi sorunlara bağlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Alternatif turizm,Doğa turizmi,turizm,Kastamonu’nun turizm potansiyeli

Kaynakça

1. Alaeddinoğlu, F. & Can, A.S. (2011). Identification and Classification of Nature-Based Tourism Resources: Western Lake Van Basin Turkey, Procedia Social and Behavioral Sciences 19,198–207.
2. Albayrak, A. (2013). Alternatif Turizm, Ankara: Detay yayıncılık
3. Aldırmaz Akkaya, F. ve Güngör, H. Y. (2016). Kemaliye (Eğin)’de Kültür ve Doğa Turizmi, I. Ulusal Alternatif Turizm Kongresi Bildiri Kitabı, 07-09 Nisan 2016 Erzincan, 148-157.
4. Bozok, D. ve Özdemir Yılmaz, G. (2011). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi, Hacıoğlu,N. ve Avcıkurt, C. Ed., s:111-136. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
5. Bulut, Z. (2006). Kemaliye (Erzincan) İlçesi ve Yakın Çevresinin Alternatif Turizm Kapsamında Rekreasyonel Turizm Potansiyelinin Belirlenmesi, Atatürk Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erzurum.
6. Chen, A.H. & Peng, N. (2016). Examining Chinese Tourists’ Nature-Based Tourism Participantion Behavior: Incorporating Environmental Concern into a Constraint-Negotiation Model, Tourism Analysis, 21(2-3) 189-202.
7. Coşar, Y. (2014). Turistik Ürün Politikası. Timur,A. Ed., s:113-128. Ankara: Detay yayıncılık.
8. Doğancili, O.S. (2017). Alternatif Turizm Bağlamında Göller Bölgesi Eko Turizm Değişim Planının Değerlendirilmesi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.

9. Garda, B. (2014). Genel Turizm, Özdipçiner, S. ve Ayazlar, G. Ed., s:253-295. İstanbul: Lisans Yayıncılık.
10. Hacıoğlu, N. ve Avcıkurt, C. (2011). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi, Ankara: Nobel Yayıncılık.
11. Kızılırmak, İ., Kaya, F. Yıldız, S. ve Kurtulay, Z. (2016). Yerel Paydaşların Bakış Açısıyla Erzincan ili Ekoturizm Alanlarının Değerlendirilmesi, I. Ulusal Alternatif Turizm Kongresi Bildiri Kitabı, 07-09 Nisan 2016 Erzincan, 205-216.
12. Luzar, E., Assane, D., Christopher, G., & Brenda, R. (1995). Evaluating Nature-Based Tourism Using the New Environmental Paradigm, Journal of Agricultural And Applied Economics, 544-555.
13. Mehmetoğlu, M. (2005). A Case Study of Nature-Based Tourists: Specialists Versus Generalists, Journal of Vacation Marketing, 357-369.
14. Merdani K. ve Okuroğlu, M. S. (2016). Alternatif Turizm Çeşitlerinin Gümüşhane Turizmine Etkisi Üzerine Bir Araştırma, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 961-984.
15. Oktay, K., İşlek, E. ve Yaşar, U. (2016). Kastamonu’da Doğa Turizmi Potansiyelinin Değerlendirilmesi, Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 9(2): 47-54.
16. Weaver, D. B. (1999). Magnitude of Ecotourism in Costa Rica and Kenya. Annals of Tourism Research, 26(4), 792-816.
17. Wood, A. S., Guerry, A.D., Silver, J. M. & Lacayo,M. (2013). Using Social Media To Quantify Nature-Based Tourism and Recreation, Scientific Reports, 1-7.
18. Yavaş, A.,Taşkıran, E., Alyakut, Ö.,Özkul, E. ve Üzümcü, T.(2017). Kartepe’de Doğa Sporlarının Alternatif Turizm Amaçlı Kullanımı ve Sorunlarına Yönelik Çözüm Önerileri, Uluslararası Turizm, Ekonomi ve İşletme Bilimleri Dergisi,1(2), 1-12.
19. Zengin, B. ve Sancar, M.F. (2014). Alternatif Turizm Türlerinin Pazarlanabilirliği ve Seyahat Acentalarının Bakış Açıları: Şanlıurfa Örneği, Bartın Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 10(5), 141-160.
20. http://www.wttc.org/site_media/uploads/downloads/world2017.pdf [Erişim Tarihi: 25.03. 2018].
21. http://www.kdmp.gov.tr [Erişim Tarihi: 26.04.2018].
22. http://www.kastamonukulturturizm.gov.tr [Erişim Tarihi: 26.04.2018]