HYPER-SURREALISM AND EDDY STEVENS

Öz

The desire to explore the emerging attraction of the subconscious has been the main interest of the artists working within the Surrealism movement. Stating that real art can only emerge with an unconscious situation, Surrealist artists sought various ways to release the subconscious. Taking the photograph as the main subject of the painting was realized after the pop artists. Photorealist and Hiperrrealist artists, who rejected their own emotional states by being faithful to the image coming out of the objective lens, only carried the photographic image to their work. Based on these two approaches, Eddy Stevens brought a new breath to the Surrealist approach by handling extraordinary situations in a manner close to photographic realism. tDefining this new technique developed by the artist and discussing the innovative approach he brought to the traditional Surrealism movement constitute the main problem of this research. His brush strokes, which are close to photographic reality, and his roots in Belgian Surrealism, were effective in choosing the artist as a sample in this research. In the research carried out within the framework of the descriptive analysis method, a literature review was conducted regarding Eddy Stevens’ understanding of art and his works. Focus is on three of his early works, which show Surrealist and Hyperrealist influences. At the same time, the artist’s works were compared with the works of some painters in the Surrealism movement. The artist applied a photorealistic technique to the dream and supernatural subjects he addressed in his works. In this context, he brought a new breath to the Surrealist and Hyperrealist styles.

Anahtar Kelimeler

• Surrealism
• Photorealism
• Hyperrealism
• Hyper-Surrealism
• Eddy Stevens

HİPER-SÜRREALİZM VE EDDY STEVENS

Öz

Bilinçaltının bilinmeyen yönlerini keşfetme arzusu Sürrealizm akımı dâhilinde çalışan sanatçıların başlıca ilgi alanı olmuştur. Gerçek sanatın yalnızca bilinç dışı bir durum ile ortaya çıkabileceğini belirten Sürrealist sanatçılar bilinçaltını serbest bırakmanın çeşitli yollarını aramışlardır. Fotoğrafı resmin ana konusu olarak ele almak ise pop eğilimli sanatçılardan sonra gerçekleşmiştir. Objektif lensinden çıkan görüntüye birebir sadık kalarak kendi duygu durumlarını reddeden Fotorealist ve Hiperrealist sanatçılar sadece fotoğraf görüntüsünü çalışmalarına taşımışlardır. Bu iki yaklaşımdan yola çıkan Eddy Stevens olağanüstü durumları fotoğraf gerçekçiliğine yakın bir dilde ele alarak Sürrealist yaklaşıma yeni bir soluk getirmiştir. Sanatçının geliştirmiş olduğu bu yeni tekniğin tanımlanması ve geleneksel Sürrealizm akımına getirmiş olduğu yenilikçi yaklaşımın tartışılması bu araştırmanın temel problemini oluşturmaktadır. Fotoğraf gerçekliğine yakın olan fırça sürüşleri ve köklerinin Belçika Sürrealizm’ine dayanması sanatçının bu araştırma içerisinde örneklem olarak seçilmesinde etkili olmuştur. Betimsel analiz yöntemi çerçevesinde gerçekleştirilen araştırmada, Eddy Stevens’ın sanat anlayışı ve yapıtları ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Sürrealist ve Hiperrealist etkiler gösteren çalışmalarından ilk dönem üç eserine odaklanılmıştır. Aynı zamanda araştırma içerisinde sanatçının çalışmaları Sürrealizm akımında bulunan bazı ressamların çalışmaları ile karşılaştırılmıştır. Sanatçı eserlerinde ele aldığı rüya ve doğaüstü konularını fotoğraf gerçekliğinde bir teknik ile uygulamıştır. Bu bağlamda Sürrealist ve Hiperrealist üsluplarına yeni bir soluk getirmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürrealizm
• Fotorealizm
• Hiperrealizm
• Hiper-Sürrealizm
• Eddy Stevens.

Kaynakça

1. Aktan, G. (2018). Dada, Sürrealizm ve Bilinçaltı. the Journal of Academic Social Sciences, 74(74), 545-554.
2. Antmen, A. (2010). Sanatçılardan Yazılar ve Açıklamalarla 20. Yüzyıl Batı Sanatında Akımlar (3. Baskı). İstanbul: Sel Yayıncılık.
3. Barrett, T. (2014). Sanatı Eleştirmek, Günceli Anlamak (Çev: G. Metin). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
4. Dolcerocca, Ö. N. (2017). “Bu Kadar Alegori Yeter!”: Hayvan, Dil ve Mülksüzlük Üzerine. Cogito. 87, 185-197.
5. Germaner, S. (1997). 1960 Sonrasında Sanat; Akımlar, Eğilimler, Gruplar, Sanatçılar. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
6. Gombrich, E. (2013). Sanatın Öyküsü (Çev: E. Erduran ve Ö. Erduran). İstanbul: Remzi Kitabevi.
7. Göğebakan, Y, Kılınç, E. (2020). Empresyonizm, Kübizm, Sürrealizm ve Ekspresyonizm’de Tarz Olarak Soyutlama. Sanat Dergisi, (35), 19-31.
8. Gökduman, D. (2014). Keskin Odak Gerçekçiliği (Sharp Focus Realism). Çanakkale: Paradigma Akademi Yayınları.

9. Göktepe, M. (2020). Romantizm Sanat Akımı ve Sanatçıları Üzerine Bir Değerlendirme. Journal of Arts, 3 (1), 45-66. https://doi.org/10.31566/arts.3.005
10. İrak, M. (2019). Hyreniomus Bosch’un ‘Yeryüzü Zevkleri Bahçesi’ Resmi: Gerçeküstücülüğü Yeniden Okuma. Sanat Dergisi, 33, 39-46.
11. Kolosnichenko, М. V., Krotova, T. F., Remeneva, T. V., Prykhodko-Kononenko, І. A., Chetverik, A. R. (2021). Salvador Dali’s Artistic Experiments in the Art of Jewelry and Their Impact on Contemporary Design. Art and Design, 4(16), 9-19.
12. Lerena, M. J. (2013). Hyperrealism in Words: Lisa Moore and the Ethics of Intensity. I., Medina Barco, (Ed.), Literature and Interarts: Critical Essays içinde (s. 99-128), La Rioja Üniversitesi.
13. Little, S. (2008). …İzmler, Sanatı Anlamak (2. Baskı). (Çev: D. N. Özer). İstanbul: YEM Yayın.
14. Mansuroğlu, A. (2022). Dadaizm’den Sürrealizm’e: Aykırı Bir Görüşü Üretime Dönüştüren Sürrealizm Akımının İncelenmesi. STAR - Sanat ve Tasarım Araştırmaları Dergisi, 3(5), 78-92.
15. McKiernan, M. (2014). René Magritte, Golconda 1953. Occupational Medicine, 64(2), 76–77. https://doi.org/10.1093/occmed/kqu006
16. Meisel, L. K. (1980). Photorealism. Harry N. Abrams Inc.
17. Murray, C. (2009). Yirminci Yüzyılda Sanatı Okuyanlar (Çev: S. Öncü). İstanbul: Sel Yayıncılık.
18. Passeron, R. (1990). Sürrealizm Sanat Ansiklopedisi (Çev: S. Tansuğ,). İstanbul: Remzi Kitabevi.
19. Read, H. (2020). Modern Sanatın Felsefesi (Çev. E. Kök ve H. Orgun). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
20. Sarı, K. (2022). Sürrealist Kadın ressamlar. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Edirne: Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Stremmel, K. (2006). Realism. Köln: Taschen.