Özel Bir Hastanedeki Sağlık Çalışanlarının Kişilik Özelliklerinin Kişilerarası İlişkileri Üzerine Etkisi
Öz
Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak yapılan çalışma, 891 hemşire, 146 hekim ve 202 diğer sağlık çalışanı olmak üzere toplam 1239 sağlık profesyoneli ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak sağlık çalışanlarının tanıtıcı ve mesleki özelliklerini içeren Bilgi Formu, Kişilerarası İlişkiler Ölçeği ve A Tipi Kişilik Ölçeği kullanıldı. Veriler, yüzdelik, ortalama, standart sapma, ki-kare testi, student’s t testi, tek yönlü varyans analizi, post-hoc ileri analiz testi ve Pearson korelasyon testi ile değerlendirilmiştir.
Bulgular: Çalışmada, sağlık çalışanlarının A tipi kişilik özellikleri alt boyutlarda en yüksek ortalamanın işe verilen önem (30,990 ± 7,087), en düşük ortalamanın ise sosyal etkinliklerden uzaklaşma (6,827 ± 2,548) olduğu bulundu. Sağlık çalışanlarının Kişilerarası ilişkiler ölçeği alt boyutlardan en yüksek puan ortalamasının “Besleyici ilişki tarzı”nda (32,207 ± 6,186) olduğu belirlendi.
Sonuç: Çalışmanın sonucunda öncelikle sağlık çalışanlarının kendilerinin kişilik özelliklerini tanımalarını sağlayacak çalışmalar yapılması, bireyleri motive edecek “etkili liderlik” modelinin hayata geçirilmesi önerilmiştir. Rehberlik ve psikolojik danışmanlığın etkin ve aktif tutulması, bireylerin kişiliğini olumlu hale getirebilecek, geliştirici esnek programlar hazırlanması ve sağlık çalışanlarının kendine, ailesine ve hobilerine zaman ayırması ile olumlu sonuçlar ortaya çıkacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans1_ Albayrak, H. Annelerin Kaygı Düzeyleri İle Çocukların Bağımlılık Eğilimleri Arasındaki İlişkin İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1997, 9 (4), 12-19.
- Referans2_Babadağlı B, Erim SE, Erdoğan S. Hekimlerin ve Hemşirelerin Hastayla İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, Kocaeli, 2006, Cilt:1, Sayı:3
- Referans3_Batıgün A D, Şahin N.H. İş Stresi ve Sağlık Psikolojisi Araştırmaları İçin İki Ölçek A Tipi Kişilik ve İş Doyumu. Türk Psikiyatri Dergisi, Ankara, 2006, 17(1):32-45. Referans4_Cüceloğlu D. İçimizdeki Çocuk. Remzi Kitabevi, İstanbul, 2000, 25.Baskı.
- Referans5_Ekinci B, Güngörmüş K, Topçu G, Kerek E. Hemşirelik Öğrencilerinin Kişilerarası İlişki Düzeylerinin Belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, 2010, Erzurum.
- Referans6_Ekşi, H, Kişilik ve Başa çıkma: Başa çıkma Tarzlarının Durumsal ve Eğilimsel Boyutları Üzerine Çok Yönlü Bir Araştırma”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, s.81-98.İstanbul, 2004
- Referans7_Erözkan A. Üniversite Öğrencilerinin Kişiler Arası İlişki Tarzları Ve Mizah Tarzları. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, Muğla, 2009.
- Referans8_Göçener D. Üniversite Öğrencilerinin Güvenli Bağlanma Düzeyleri İle Kişilerarası İlişki Tarzları Arasındaki İlişkiler. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2010, (Danışman: Doç. Dr. Dökmen Z).
- Referans9_Hamarta, E. Bağlanma Teorisi ve Yetişkin İlişkilerinde Bağlanma, Eğitime Yeni Bakışlar-I, (Ed.) A.M. Sünbül. Ankara, 2002.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayse Tansu
*
0000-0002-6151-0237
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Ocak 2021
Gönderilme Tarihi
6 Ağustos 2020
Kabul Tarihi
16 Ocak 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 3 Sayı: 1