DIVERSITY MANAGEMENT IN HEALTHCARE INSTITUTIONS

Öz

Objective: Diversity is the basis of many innovations, especially in our age. While access to information is so fast in the globalizing structure, the differences in the changing and developing sociological, demographic, social, economic and political structures also come to the fore. How differences are evaluated, how they are perceived and from which perspective they are met, have different results in organizational terms. Especially the employees' approach in this sense is important both for the people they serve and for their colleagues and organizations. Organizational management of differences also appears in healthcare institutions. While people with different demographic, socio-economic and political backgrounds receive health services, the consequences of these differences in service procurement; It will affect the satisfaction and quality. The purpose of this review is; to examine the concept of diversity management in terms of health institutions and to make an evaluation based on the studies. Materials and Methods: This study is designed as a literature study. Results and Conclusion: In the literature review of diversity management studies conducted in different sectors and in the health sector, it has been determined that the most important and undesirable element of difference is personality, the most denied differences in social life are personality and sexual preference, and the other differences that follow are religion and ethnic origin. It has been determined that the biggest disadvantage of difference is lack of communication/disagreement, and the advantage is richness of thought and increase in creativity.

Anahtar Kelimeler

• Diversity
• Management
• Diversity management in healthcare institutions

Sağlık Kurumlarında Farklılık Yönetimi

Öz

Amaç: Farklılık özellikle çağımızda birçok yeniliğin temeli olmaktadır. Küreselleşen yapıda bilgiye ulaşım bu denli hızlı iken değişen ve gelişen sosyolojik, demografik, toplumsal, ekonomik, politik yapılardaki farklılıklar da ön plana çıkmaktadır. Farklılıkların ne şekilde değerlendirildiği, nasıl algılandığı ve hangi bakış açısıyla karşılandığı, örgütsel açıdan farklı sonuçlar doğurmaktadır. Özellikle çalışanların bu anlamdaki yaklaşımları, hem hizmet sundukları kişiler açısından hem de çalışma arkadaşları ve örgütleri açısından önem arz etmektedir. Farklılıkların örgütsel yönden yönetimi, sağlık kurumlarında da karşımıza çıkmaktadır. Farklı demografik, sosyo-ekonomik, politik yapılardaki kişiler sağlık hizmeti alırken bu farklılıkların hizmet alımındaki karşılığı; memnuniyeti ve kaliteyi etkileyecektir. Bu derleme çalışmasının amacı; farklılık yönetimi kavramını sağlık kurumları açısından incelemek ve yapılmış çalışmalar üzerinden değerlendirme yapmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, bir literatür çalışması olarak tasarlanmıştır. Bulgular ve Sonuç: Farklı sektörlerde ve sağlık sektöründe yapılan farklılık yönetimi çalışmalarına yönelik literatür taramasında en önemli ve istenmeyen farklılık unsurunun kişilik olduğu, sosyal yaşamda en çok reddedilen farklılıkların ise kişilik ve cinsel tercih olduğu, bunları takip eden diğer farklılıkların din ve etnik köken olduğu tespit edilmiştir. Farklılığın en büyük dezavantajının iletişimsizlik/anlaşmazlık olduğu, avantajının ise düşünce zenginliği ve yaratıcılığın artması olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Farklılık
• Yönetim
• Sağlık Kurumlarında Farklılık Yönetimi

Kaynakça

1. Agars M.D., Kottke J.L. (2004). Models and Practice of Diversity Management: Historical Review and Presentation of a New Integration Theory. Ed: Margaret S. Stockdale, Faye J. Crosby, The Psychology and Management of Workplace Diversity. Blackwell Publishing Ltd. USA, 58-60.
2. Aksu, N. (2008); “Örgüt Kültürü Bağlamında Farklılıkların Yönetimi ve Bir Uygulama”, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Bursa.
3. Arslan, E. (2017). Sağlık Kurumlarında Çalışan Sağlık Personelinin Farklılıkların Yönetimi Hakkındaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi: Bir Kamu Hastanesi Örneği, İstanbul Aydın Ünv. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
4. Arslanoğlu, A. (2019). Sağlık Kurumlarında Örgütsel Davranış. Ankara: Nobel Yayıncılık.
5. Ataman, Sıddık (2014). Farklılıkların Yönetiminin Örgütsel Bağlılığa Etkisi: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Personellerine Yönelik Bir Uygulama. Yüksek lisans tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
6. Belek, İ. (2001); ‘’Sosyal Devletin Çöküşü ve Sağlığın Ekonomi Politiği, Sorun Yayınları, İstanbul.
7. Boydak Özan, M., Polat, M. (2013). İlköğretim Öğretmenlerinin Farklılıkların Yönetimine Yönelik Algıları (Muş İli Örneği). E-International Journal of Educational Research, 4(4), 55-77.
8. Budak, G., Sürgevil O. (2008). İşletmelerin Farklılık Yönetimi Anlayışına Yaklaşım Tarzlarının Saptanmasına Yönelik Bir Araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:10, Sayı:4, s.91.

9. Eğinli, Ayşen (2009). Örgütsel Bağlılığın Geliştirilmesinde Farklılık Yönetimi. Doktora tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
10. Erdur, Duygu (2016). Yönetim Bilgisinin Çokuluslu Örgütler Yoluyla Yayılımı: Farklılıkların Yönetimi Uygulamaları Örneği. Doktora tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
11. Erkuş, A. ve Tabak, A. (2009). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinim Çalışanların Çatışma Yönetim Tarzlarına Etkisi: Savunma Sanayiinde Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. Cilt:23, Sayı:2.
12. European Commission (2015). Practical Guide To Launch And Implement A Diversity Charter. http://ec.europa.eu/justice/discrimination/files/emerging_charter_guide_en.pdf, Erişim Tarihi: 17.09.2020.
13. Gökçen, A., Çavuş. M.F. (2014). Farklılık Yönetimiyle Örgütlerde Yabancılaşmanın Önlenmesi: Yazınsal Derleme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 525-533.
14. Janice L. Dreachslina, Robert Weech-Maldonado, Kathryn H. Dansky (2004). Racial and ethnic diversity and organizational behavior: a focused research agenda for health services management. Elsevier, Social Science & Medicine 59 (2004) 961–971.
15. Kelly, E., Dobbin, F. (1998). How Affirmative Action Became Diversity Management: Employer Response to Antidiscrimination Law, 1961-1996. American Behavioral Scientist, 41(7), s.960-984.
16. Köksalan, N. (2019). Farklılıkların Yönetimi. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 3(6), 51-66.
17. Majidli, Famil (2017). Mobbing İle Mücadelede Farklılıkların Yönetiminin Önemi. Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
18. McGrath, J.E., Berdahl, J.L. and Arrow, H. (1995) Traits, expectations, culture and clout: the dynamics of diversity in work groups. In Diversity in Work Teams, eds S. Jackson and M. Ruderman, pp. 17–45. American Psychological Association, Washington DC.
19. Oxford İngilizce Sözlüğü İnternet Sitesi http://www.dictitionary.oed.com (Erişim tarihi: 06.08.2020).
20. Öztürk, Z. Tombak, F. Gedik, Ö. Kızılkaya, S. (2019). Hastanelerde Farklılıkların Yönetimi Algısı:Bir Üniversite Hastanesi Örneği, Route Educational And Social Science Journal, Volume 6(8).
21. Point, S., and Singh, V. (2003). Defining And Dimensionalising Diversity:: Evidence From Corporate Websites Across Europe. European Management Journal, 21(6), 750-761.
22. Roosevelt, T.R. (1992). Managing Diversity: A Conceptual Framework. Ed: Susan, E. Jackson vd., Diversity in the Workplace, Human Resources Initiatives, Society 488 For Industrial and Organizational Psychology The Professional Practice Series, New York: The Guilford Press.
23. Stephenson, K., Lewin, D. (1996). Managing Workforce Diversity: Macro and Micro Level HR Implications of Network Analysis. International Journal of Manpower, 17(4/5), s.168.
24. Sürgevil, O. (2008). Farklılık ve İşgücü Farklılıklarının Yönetimine Analitik Bir Yaklaşım (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
25. Sürgevil, O. (2008). Farklılık Kavramına ve Farklılıkların Yönetimine Temel Oluşturan Sosyopsikolojik Kuramlar ve Yaklaşımlar. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(20), 111-124.
26. Pless, N.M., Maak, T. (2004). Building an Inclusive Diversity Culture: Principles, Processes and Practice. Journal of Business Ethics, 54. S.129-147.
27. Tarhan, M. (2011); “Değişik Sağlık Kurumlarında Çalışan Hemşirelerin Farklılık İklimine Yönelik Algılarının Karşılaştırılması”, Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
28. Toksa, Hande (2012). Farklılıkların Yönetiminde Liderin Hareket Seçeneklerinin, Grup Performansı Üzerindeki Etkileri. Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
29. Tozkoparan, G., Vatansever, Ç. (2011). Farklılıkların Yönetimi: İnsan Kaynakları Yöneticilerinin Farklılık Algısı Üzerine Bir Odak Grup Çalışması. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, Sayı 21, 89-109.
30. Türk Dil Kurumu. Türk Dil Kurumu Web Sitesi: http://www.tdk.gov.tr adresinden alınmıştır (Erişim tarihi: 14.10.2020).
31. 4750 Sayılı Her Türlü Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Uluslararası Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun, (2002). T.C. Resmi Gazete, 9 Nisan 2002.