Health Policy Analysis: Syrian Refugees in the Extent of Immigrant Health

Öz

Objective: Turkey has implemented an open-door policy to Syrian refugees by providing services including nutrition, safety, accommodation/shelter and health. Legal regulations have facilitated access to health care. The aim of the current study is to analysis the health policy related to Syrian refugees in Turkey. Materials and Methods: In this qualitative study, a document analysis method was utilized. Following data collection, setting an analysis framework and document coding, the Walt and Gilson's policy analysis triangle framework was used, which comprises four main themes including context, content, process and actors. Data were categorized accordingly. Results and Conclusion: Being the country with the highest number of Syrian refugees estimated to be more than 3.5 million, Turkey was prompted to establish instant policies to handle refugees’ economic, financial, demographic and cultural problems. The process started with the establishment of shelter centers by the Disaster and Emergency Management Presidency in 2011, which brought about new regulations for access to healthcare services. The content of the policies involves the accommodation needs, benefiting from free health services, border crossings, residence and work permits, settlement and integration policies and citizenship. The leading actors in the policy-making process were The Ministry of Health Migration Health Department, the Ministry of Interior, Directorate General of Migration Management, Red Crescent, Ministry of Family Labor and Social Services and non-governmental organizations. It is important to implement sustainable health policies aimed at protecting and improving the health of Syrian refugees.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Syria refugee
• Healthcare policy
• Policy analysis
• Health management

Sağlık Politikası Analizi: Göçmen Sağlığı Kapsamında Suriyeli Sığınmacılar

Öz

Amaç: Türkiye, Suriyeli sığınmacılara yönelik beslenme, güvenlik, barınma ve sağlık gibi hizmetleri sunarak açık kapı politikası uygulamıştır. Yasal düzenlemelerle sığınmacıların sağlık hizmetlerine erişimleri kolaylaştırılmıştır. Bu çalışma, Türkiye’de Suriyeli sığınmacılara yönelik sağlık politikalarının analizini yapmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Nitel araştırma olarak tasarlanan çalışmada, doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama, analiz çerçevesi oluşturma ve doküman kodlama adımları izlenerek “Walt-Gilson Politika Analizi Çerçevesi” modeli baz alınmıştır. Analiz çerçevesinde ortam, içerik, süreç ve aktörler olmak üzere 4 ana tema belirlenmiş ve dokümanlar bu başlıklar altında ele alınmıştır. Bulgular ve Sonuç: 3,5 milyondan fazla kişi ile en çok Suriyeli mülteci barındıran ülke olan Türkiye’de, sığınmacıların ekonomik, finansal, demografik ve kültürel problemleri bağlamında acil politikaların oluşturulması gerekliliği ortaya çıkmıştır. 2011 yılında AFAD tarafından barınma merkezleri oluşturulmasıyla başlayan süreç sağlık hizmetlerine erişimi sağlamak için yeni düzenlemeleri beraberinde getirmiştir. Barınma ihtiyaçlarının karşılanması, ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanılması, sınır geçişleri, oturma ve çalışma izinleri, yerleşme ve uyum politikaları ve vatandaşlık gibi konu başlıkları politikaların içeriğini oluşturmaktadır. Sağlık Bakanlığı Göç Sağlığı Dairesi Başkanlığı, İç İşleri Bakanlığı AFAD ve Göç İdaresi Genel Müdürlüğü, Kızılay, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve sivil toplum kuruluşları politika sürecindeki aktörlerdir. Suriyeli sığınmacıların sağlığının korunması ve geliştirilmesine yönelik sürdürülebilir sağlık politikalarının hayata geçirilmesi önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Göç
• Suriyeli Sığınmacılar
• Sağlık politikaları
• politika analizi
• sağlık yönetimi.

Kaynakça

1. Akkoyunlu Ertan, K., Ertan, B. (2017). Türkiye’nin Göç Politikası, İktisat ve Sosyal Bilimlerde Güncel Araştırmalar Dergisi, 1(2): 7-39.
2. Aksu, A., Vefikuluçay Yılmaz, D. (2020). Suriyeli Göçmen Kadınların Üreme Sağlığı Sorunları ve Çözüm Önerileri, EGE HFD, 36 (2): 117-125.
3. Aktel, M., Kaygısız, Ü. (2018). Türkiye’de Göç Yönetimi, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2): 579-604.
4. Anlar, Ö. (2018). Suriyeli Doktorların Gözünden Mülteciler ve Sağlık, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık-Sağlık Politikaları 1 içinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları. İstanbul.
5. Arıcı Özcan, N. (2018). Sığınmacıların Ruh Hali, Göç ve Sağlık, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık-Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları. İstanbul.
6. Atak, M. (2018). Göçmen Gruplarında Halk Sağlığı Sorunları ve Yönetimi, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık-Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları. İstanbul.
7. Başterzi, A. D. (2017). Mülteci, Sığınmacı ve Göçmen Kadınların Ruh Sağlığı, Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Dergisi, 9(4): 379-387.
8. Corbin, J., Strauss, A. (2014). Basics Of Qualitative Research: Techniques and Procedures For Developing Grounded Theory. Sage Publications.

9. Cüce, S. (2018). Suriyeli Sığınmacıların Gözünden Türkiye’de Yaşam: Ankara Örneği, Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 2(2): 228-245.
10. Demirhan, Y., Aslan, S. (2015). Türkiye’nin Sınır Ötesi Göç Politikaları ve Yönetimi, Birey ve Toplum Dergisi, 5(9): 23-62.
11. Derince, D. (2019). Suriyeli Mülteci Çocuklar Özelinde: Savaş Mağduru Çocuklar ve Çocuk Sağlığı Sorunları, Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 1(1): 57-70.
12. Duygu, F. (2018). Türkiye’de Doğan Suriyeli Çocuklar ve Sağlık, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık-Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları, İstanbul.
13. Erdoğan, M. (2019). Suriyeliler Barometresi 2019- Suriyelilerle Uyum İçinde Yaşamın Çerçevesi, Orion Kitapevi, Ankara.
14. Genç, D. (2018). Göçmenlik, Dil Engeli ve Sağlık Hizmetleri, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık- Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları, İstanbul.
15. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin Göç Politikaları ve Türkiye’ye Yansımaları, Tesam Akademi Dergisi, 2(2): 81-100.
16. Gültaç, A. S., Balçık, P. Y. (2018). Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Sağlık Politikaları, Sakarya Tıp Dergisi, 8(2): 193-204.
17. Günay, E., Atılgan, D., Serin, E. (2017). Dünya’da ve Türkiye’de Göç Yönetimi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(2): 37-60.
18. BMMYK İstanbul Saha Ofisi http://www.istanbulsaglik.gov.tr/w/sb/saggel/belge/Av_Elif_Selen_AY.pdf. Erişim: 03.01.2020.
19. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü (2017), https://hsgm.saglik.gov.tr/tr/göçmen-sağlığı-merkezleri.html Erişim:10.01.2020.
20. Mülteciler Derneği (2021), https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi-haziran-2020/ Erişim: 12.02.2021.
21. AFAD Suriye Raporları (2017), https://www.afad.gov.tr/suriye-raporlari Erişim: 12.02.2021.
22. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü GİGM (2019), https://www.goc.gov.tr/ Erişim: 22.01.2020
23. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü GİGM (2019), https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma-kanunu-ve-yonetmeligi Erişim: 12.02.2021.
24. Göç İdaresi Genel Müdürlüğü GİGM (2019), https://www.goc.gov.tr/turkiye-de-gecici-koruma Erişim: 12.02.2021.
25. Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği, https://www.mgk.gov.tr/index.php/30-kasim-2016/28-kasim-2017-29-mart-2017-20-eylül-2018-tarihli-toplantı. Erişim: 09.01.2020.
26. Afet ve Acil Durum Yönetim Merkezleri Yönetmeliği (2011), https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/3.5.20111377.pdf Erişim: 15.03.2021.
27. İlhan, N. M., Gözlü, M. (2018). Göç ve Göçmen Sorunları, (Editör Prof. Dr. Verda Canbey Özgüler), Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları, Eskişehir.
28. İlhan, N. M., Gözlü, M., Atasever, M., Dündar, M. A., Büyükgök, D., Barkan, O. B. (2016). Göç ve Halk Sağlığı, Sasam Yayınları, 2(7).
29. Kaya, M., Ören, B. (2020). Türkiye’de Mültecilere Sunulan Sağlık Hizmetleri’nin Hukuksal Zemini, Sağlık Profesyonelleri Araştırma Dergisi, 3(1):88-93.
30. Kıdak, L. B., Demir, H. (2020). Sağlık Politikası, Ed. Dilaver Tengilimoğlu, Nobel Yayınları, Ankara.
31. Kılınç, A. (2018). Sınır Aşan Göçler: Mülteci Sorunu ve Göç Yönetimi, Ambusdman Akademik Dergisi, (8):75-102
32. Kınık, K. (2018). Güvenlik ve İnsancıllık Yelpazesinde Göç Politikaları, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık-Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları, İstanbul.
33. Kıral, B. (2020). Nitel Bir Veri Analizi Yöntemi Olarak Doküman Analizi, Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15): 170-189.
34. Küçük, A. (2020). Türkiye’de Göç ve Sağlık Politikaları Analizi: “Sıhhat Projesi” Örneği, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 20(47): 473-496.
35. Merdin, D., Özvarış Bahar, Ş., Sakarya, S., Kayı, S., Gürsoy, G., Yukarıkır, N., Başpınar, A. (2020). Covıd-19 Sürecinde Türkiye’de Göçmen ve Mültecilerin Durumu, Sağlık ve Toplum Özel Sayı (Temmuz): 112-118.
36. Olcay, Z. (2012). Mülteci-Göçmen Belirsizliğinde İklim Mültecileri, TBB Dergisi, (99): 229-240.
37. Önder, N. (2019). Türkiye’de Geçici Koruma Altındaki Suriyelilere Yönelik Sağlık Politikalarının Analizi, Göç Araştırmaları Dergisi, 5(1): 110-165.
38. Öztürk, S., Çoltu, S. (2018). Suriyeli Mültecilerin Türkiye Ekonomisine Etkileri, Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13): 188-198.
39. Şemşit, S. (2018). Avrupa Birliği Politikaları Bağlamında Uluslararası Göç Olgusu Ve Türleri: Kavramsal Bakış, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 25(1): 269-289.
40. Şener, S. (2018). Türkiye’de Suriye Meselesi ve Suriye’liler, (Ed. Doç. Dr. Yeter Demir Uslu), Göç ve Sağlık- Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları. İstanbul.
41. Şimşek, D. (2018). Mülteci Entegrasyonu, Göç Politikaları ve Sosyal Sınıf: Türkiye’deki Suriyeli Mülteciler Örneği, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 18(40): 367-392.
42. Walt G, Gilson, L. (1994). “Reforming The Health Sector in Developing Countries: The Central Role of Policy Analysis”. Health Policy And Planning Journal, (9): 353-70.
43. Yasin, Y. (2016). Sağlık Hizmeti Veren Sivil Toplum Kuruluşları ve Sığınmacılar, Savaş, Göç ve Sağlık, Türk Tabipleri Birliği Yayınları, Ankara.
44. Yenen, E. T., Ulucan, P. (2019). Uzman Görüşleri Doğrultusunda Türkiye’de Yaşayan Mülteci Çocukların Sorunlarına Yönelik Çözüm Önerileri, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 10(1): 292-305.
45. Yetiş, M. M. (2018). Geçicilikten Kalıcılığa Sağlıklı Bir göç Politikasının Oluşturulması, Göç ve Sağlık- Sağlık Politikaları 1 İçinde, İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Sistemleri ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi, Politika Serisi 1, Medipol Yayınları. İstanbul.
46. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
47. Yıldırım, H. H., Yıldırım, T. (2011). Avrupa Birliği Sağlık Politikaları ve Türkiye, İmaj Yayıncılık, Ankara.
48. Yıldız, C. A. (2019). Suriye Kaynaklı Göç Ekseninde Türk Göç Mevzuatının Tarihsel Açıdan Yeniden Değerlendirilmesi, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 19(43): 237-266.
49. Zencir, M., Davas, A. (2014). Suriyeli Sığınmacılar ve Sağlık Hizmetleri Raporu, Türk Tabipleri Birliği Yayınları, Ankara.