SEYYİD MUHAMMED RÂŞİD EROL’UN HAYATI VE TASAVVUFÎ ETKİSİ

Öz

Makalemizin konusu olan mutasavvıfımız XX. Yüzyılın Nakşbendî-Hâlidî yolunun önde gelenlerinden Seyyid Muhammed Râşid Erol ve tasavvufî kişiliği hakkındadır. Çalışmamızda söz konusu şahsiyetin hayatını üç devreye ayırdık.

     Birinci devre; Doğumu, Nesebi, Evliliği ve Çocukları, Yaşadığı Yerler ve İkameti, 1968 yılına kadar olan ilimle meşguliyetini kapsamaktadır. İkinci devre; 1968’de aldığı halîfelik icâzeti ve 1972’ye kadar devam eden tekke hizmeti. Üçüncü devre; 1972’de başlayan Muhammed Râşid Erol’un Sürgün Hayatı, Kendisine Suikast Girişimi, İlmî Kişiliği, Hayat Tarzı, Vefatı, Tarîkatı, Tasavvufî Kişiliği.

Anahtar Kelimeler

• Muhammed Râşid,tasavvuf,tarîkat,halîfe

Kaynakça

1. Algar, Hamid, (2006). “Nakşbendiyye”, DİA, C. XXX, Ankara, TDV Yayınları, s. 335.
2. Arvas, Yasin, 14 Ocak 2015 tarihli telefon görüşmesi (Yusuf Arvasi’nin torunu).
3. Ateş. Süleyman, (2002). “Kutub”, DİA, C. XXVI, Ankara, TDV Yayınları, s. 498-499.
4. Aykaç, Sadiye Erol, (2007). Seyyid Muhammed Râşid Erol, İstanbul, Akış Yayınları.
5. Aykaç, Ahmet, 04 Mayıs 2014 tarihli görüşme.
6. -----------------., (1995). “Resulü Ekrem’e Tam Mutabaat Ederdi”, Feyz Dergisi, Ankara, 1995, sayı,(52), s. 29.
7. Baz, İbrahim, (2014). “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Norşin Dergâhı ve Şeyh Abdurrahman-ı Tâği” Tasavvuf İlmi ve Akademik Araştırma Dergisi, sayı: (34), s. 201.
8. Bruinnessen, Martin Van, (1992). Ağa, Şeyh ve Devlet, Çvr.: B., Yalkut, İletişim Yayınları, İstanbul,

9. Buhârî, A. M. İ, (2004). Sahîhu’l-Buhârî, Dârû’l-Hadis, Kahire, I-IVc.