YAYGIN DİN EĞİTİM KURUMLARINDA TEKNOLOJİNİN ÖNEMİ VE KULLANIMI
Öz
Teknolojik gelişmelerin ivme kazandığı günümüz bilgi çağında, teknoloji kullanımı her alanda vazgeçilmez bir hal almıştır. İnsan hayatının her safhasında var olan teknolojik araç ve gereçlerin insanlara sunduğu fırsatlar ile kişilerin yaşam tarzlarında, bilgiye erişim şekillerinde insanların öğrenme ve öğretme alışkanlıkları vs. üzerinde değişimler yaratmıştır. Bu teknolojik gelişim ile yaşanan değişimler, insana dair en önemli alanlardan biri olan eğitimde de kendini göstermiştir. Çağa uygun olarak modern öğretim araç ve materyallerin eğitim sisteminde kullanılması kaçınılmaz bir durum haline gelmiş; bu sebeple de klasik öğretim metotlarından çağdaş öğretim metotlarına geçişte teknolojinin eğitime entegre edilmesi amaçlanmıştır. Bu durum keza din eğitimi için de geçerlidir. Ancak sadece din eğitiminin verildiği örgün din eğitim kurumlarında değil yaygın din eğitim kurumlarında da teknolojinin eğitime entegre edilmesi mümkün hale getirilmelidir.
Bu bağlamda bu çalışmanın amacı; Diyanet İşleri Başkanlığına bağlı yaygın din eğitim kurumlarında teknolojik materyal kullanımına ve din görevlilerinin yaygın din eğitiminde teknolojik materyal kullanımına ilişkin durumunu belirlemektir. Diğer taraftan genel eğitimde teknolojik altyapıyı iyileştirme amacıyla başlatılan Fatih Projesinin, yaygın din eğitiminde gerekliliği konusunda din görevlilerinin yaklaşımları ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada nicel araştırma metotlarından tarama modeli kullanılmış ve seçilen çalışma gurubuna anket tekniği uygulanmış, elde edilen bulgular betimlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akpınar, Yavuz. “Öğretmenlerin Yeni Bilgi Teknolojileri Kullanımında Yükseköğretimin Etkisi : İstanbul Okulları Örneği”. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET 2/2 (2003): 79-96.
- Alım, Mete. “Öğretim Teknolojileri ve Materyal Geliştirme (ÖTMG) Dersinin Önemi ve Öğretim Sürecine İlişkin Öneriler”. Doğu Coğrafya Dergisi 12/17 (2007): 243-262.
- Alkan, Cevdet. Eğitim Teknolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık, 1998.
- Alpar, Demet - Batdal, Gülşah - Avcı, Yusuf. “Öğrenci Merkezli Eğitimde Eğitim Teknolojileri Uygulamalrı”. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 7 (2007): 19-31.
- Çanakcı, Ahmet Ali. Yaygın Din Eğitiminde Din Görevlilerin Rolü. Bursa: Emin Yayınları, 2014.
- Cebeci, Suat. Bilimsel Araştırma ve Yazma Teknikleri. Bursa: Alfa Yayınları, 1997.
- Demirel, Özcan - Yağcı, Esed. “Eğitim, Öğretim Teknolojisi ve İletişim”. Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı. Ed. Özcan Demirel - Altun Eralp. 3. Ankara: Pegem Akedemi, 2009.
- “Diyanet İşleri Başkanlığı 2017 Yılı İstatistikleri”. Erişim: 21 Mart 2019. https://stratejigelistirme.diyanet.gov.tr/sayfa/57/istatistikler.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İlyas Erpay
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
4 Ekim 2019
Kabul Tarihi
12 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 11 Sayı: 3
Cited By
Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Tercih Ettikleri Öğretim Yöntemleri ve Teknoloji Kullanımları
İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.15869/itobiad.870148Bir Öğretim Materyali Olarak Medya Haberlerinin Din Eğitiminde Kullanılması
Cumhuriyet İlahiyat Dergisi
https://doi.org/10.18505/cuid.871575Popüler Medya Araçlarının Din Eğitimi Materyalleri Arasındaki Yeri
Düzce İlahiyat Dergisi
https://doi.org/10.61272/duid.1543800İlköğretim DKAB Dersindeki Anahtar Kavramların Öğretiminde Atasözü ve Deyimlerin Kullanılması
Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.58568/firatilahiyat.1171873EĞİTİM, DİN VE TEKNOLOJİ ÜÇGENİNDE TRANSHÜMANİZM: İNSANLIK YENİ BİR ÇAĞA HAZIR MI?
Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD)
https://doi.org/10.30627/cuilah.1634776Z Kuşağıyla Dinî İletişim: Din Görevlilerinin Dil ve Söylemi
Turkish Academic Research Review - Türk Akademik Araştırmalar Dergisi [TARR]
https://doi.org/10.30622/tarr.1743202Yaygın Din Eğitiminde Din Görevlilerinin Rolü
Din ve İnsan Dergisi
https://doi.org/10.69515/dinveinsan.1807678