Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenicilerine Göre Görülen ve Öğrenilen Geçmiş Zaman

Bu çalışma, yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin görülen ve öğrenilen geçmiş zaman eklerini öğrenme süreci ile bu ekler arasındaki anlamsal farkı algılama düzeylerini incelemektedir. Araştırma, Bursa’daki bir devlet üniversitesine bağlı TÖMER’de öğrenim gören, farklı dil gruplarından ve seviyelerden 50 öğrenciyle yürütülmüştür. Katılımcılara Google Forms üzerinden 10 adet yapılandırılmış görüşme sorusu yöneltilmiş, veriler içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Durum çalışması deseni kullanılan çalışmada, katılımcıların geçmiş zaman eklerini öğrenme süreci derinlemesine ele alınmıştır. Yanıtlar belirli temalar altında sınıflandırılmıştır. Bulgular, öğrenicilerin öğrenilen geçmiş zaman öğreniminde daha zorlandıklarını, özellikle ana dili Türk dillerinden farklı olan öğrencilerin eklerin seçimi ve anlam farklarını algılamada zorlandığını, en çok hata yapma kaygısı güdülen dil becerisinin konuşma becerisi olduğunu göstermiştir. Bu nedenle, bu eklerin anlam ve kullanımını sezdiren materyallerin geliştirilmesi, geçmiş zaman eklerinin farklı bağlamlar içinde sunulması, iletişim temelli yaklaşımların benimsenmesi, üretici becerilere yönelik alıştırmaların artırılması ve Türk dillerinden gelen öğrencilerle diğer dillerden gelen öğrencilerin farklı sınıflarda ders görmesi, verilen yanıtlar açısından önerilmektedir.

This study examines the learning process of the observed and acquired past tense suffixes by learners of Turkish as a foreign language, as well as their level of understanding of the semantic differences between these suffixes. The research was conducted with 50 students from different language backgrounds and proficiency levels at a TÖMER affiliated with a state university in Bursa. The participants were asked 10 structured interview questions via Google Forms, and the data were analyzed using content analysis. Employing a case study design, the study explored in depth the participants’ process of learning past tense suffixes. The responses were classified under specific themes. The findings indicate that learners experienced greater difficulty with the acquired past tense, particularly those whose native language is different from Turkic languages, in selecting the appropriate suffixes and perceiving the semantic differences. The skill most affected by anxiety about making mistakes was speaking. Therefore, it is recommended to develop materials that convey the meaning and usage of these suffixes, present the past tense suffixes in different contexts, adopt communication-based approaches, increase practice for productive skills, and provide separate classes for students from Turkic language backgrounds and those from other languages.