İnsan Kaynakları Yönetimi ve Etik

Öz

Kamu yönetimi alanında son yıllarda hızlı bir değişim süreci yaşanmakta ve kamu yönetiminin temel değerleri, ilke ve yaklaşımları yeni baştan şekillenmektedir. Yönetimin temel unsuru olan insan kaynaklarından kurumsal amaçlar doğrultusunda en etkin şekilde yararlanılması, gerek özel sektör, gerekse kamu için temel bir arayış haline gelmiştir. Bu arayışların öne çıkan temel boyutlarından birisi, insan kaynakları yönetimi ile etik ilke ve kurallar arasında güçlü bir bağ kurulması suretiyle, günümüz dünyasında ihtiyaç duyulan güçlü, esnek ve insani yönü ön plana çıkan örgütsel yapıların oluşturulması çabalarıdır. Bunun sağlanması; insan kaynaklarının geliştirilmesi, çalışanların katılım ve motivasyonlarının artırılması, etik kodların geliştirilmesi, etik eğitiminin yaygınlaştırılması gibi araçlarla sağlanabilecektir. Bu çalışmada genel olarak kamu yönetimi ve etik ilişkisi ele alındıktan sonra, insan kaynakları yönetimi ile etik arasındaki ilişki, özellikle motivasyon, kişilerin verimliliği ve performansları, kurumların vizyon ve misyonları bağlamında ve yeni kamu hizmeti new public service , kamu hizmeti etiği ve yönetişim yaklaşımları çerçevesinde irdelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Etik,Kamu Hizmeti Etiği,Etik Kodlar,İnsan Kaynakları Yönetimi,Yolsuzluk

HUMAN RESOURCES MANAGEMENT AND ETHICS

Öz

In the discipline of the public administration, recently, rapid alternation process has been realized and values, principles and approaches of the public administration over again have been shaped. The utilization of human resources which the main factor of administration in order to achieve corporate objectives in effective way has been essential pursuit for both private and public sector. The most important aspect of this pursuit by means of establishment of between human resources management and ethics principles and rules are the efforts of creation of powerful, flexible and humanitarian organizational structures needed in the present day. This, will able to achieved with such as the means of the developing of human resources, increasing of motivation and involvement of personnel, advancing of ethics codes, prevailing of ethics education. Providing with this aim, I will touch upon and scrutinize motivation, productivity and performance of persons, institutional vision and mission, ethics training, approaching of “new public service”, “public service ethics” and “governance”

Anahtar Kelimeler

• Ethics,Public Service Ethics,Ethics Codes,Human Resources Management,Corruption

Kaynakça

1. AKDOĞAN, A. Argun (2008), Türk Kamu Yönetimi ve Avrupa Birliği: Karşılaştırmalı Eleştirel Bir İnceleme, TODAİE Yayını, Ankara.
2. AKIN, Adnan (2002), “İşletmelerde İnsan Kaynakları Performansını Değerleme Sürecinde Coaching (Özel Rehberlik)”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 3, Sayı 1, 97-113.
3. AYDIN, Ercüment ve ÖKTEM, Mustafa Kemal (2009), “Türk Kamu Yönetiminde İnsan Kaynakları Bilgi Sistemi Üzerine”, Sosyo. Ekonomi. Ocak-Haziran. 2009-1, 123-146.
4. BİRCAN, İsmail (2002), “Kamu Kesiminde Stratejik Yönetim ve Vizyon”, Planlama Dergisi, DPT'nin Kuruluşunun 42. Yılı Özel Sayısı, Ankara, 11- 19.
5. BOZKURT, Ömer ve ERGUN, Turgay (2008), Kamu Yönetimi Sözlüğü, Ed. Seriye SEZEN, TODAİE, Ankara, 2008.
6. DELİORMAN R. B. VE KANDEMİR A. Ü. (2009), “Kamu Kurumu Niteliğinde Meslek Kuruluşları ve Etik”, Kamu Etiği Akademik Araştırmaları içinde, Cilt 2, Ankara, 10-99.
7. DENHARDT, Robert B. and DENHARDT, Janet V. (2007), The New Public Service: Serving Not Steering, Expanded Edition, M.E. Sharpe Inc., New York.
8. DESSLER, Gary (2005), Human Resource Management (10th Edition), Pearson: Prentice Hall, New Jersey.

9. GÖRMEZ, Kemal, ATAN, Murat, SANCAK, Hatice Özkan (2009), “Etik, Kültür ve Toplum”, Kamu Etiği Akademik Araştırmaları içinde, Cilt 2, Ankara, 281-352.
10. GÖZTEPE, Ece (2008), Avrupa Birliği’nin Siyasal Bütünleşmesi ve Egemenlik Yetkisinin Paylaşılması Sorunu, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
11. NOHUTÇU, Ahmet (2004), Etik ve Kamu Yönetimi. Muhittin ACAR ve Hüseyin ÖZGÜR (Eds.). Çağdaş Kamu Yönetimi II içinde, Nobel Yayın-Dağıtım, Ankara, 389-411.
12. OECD (1998), Principles For Managing Ethics in the Public Service, PUMA Policy http://www.oecd.org/dataoecd/60/13/1899138.pdf. Brief, OECD Recommendation
13. ÖKTEM, Kemal (1991), “Güdüleme Kurumları ve Yetişen Kamu Yöneticilerimiz: X ve Y Kuramları Üzerine Bir Alan Araştırması”, Amme İdaresi Dergisi, C. 24, S. 3, Eylül, 1991, Ankara.
14. ÖKTEM, Kemal (2004), Bilgi Teknolojileri ve Kamu Yönetimi. Öktem ve Ömürgönülşen Kamu Yönetimi içinde, İmaj Yayınevi, Ankara, 2004, 139-186.
15. ÖKTEM, M. Kemal ve ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur (2005), “Kamu Yönetiminde Etik Çalışmalarına Yönelik Genel Bir Çerçeve Arayışı”, Siyasette ve Yönetimde II. Etik Sempozyumu, 18-19 Kasım 2005; Adapazarı: Sakarya Üniversitesi İİBF Kamu Yönetimi Bölümü, 231-237.
16. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur ve ÖKTEM, M. Kemal (2004), Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Yönetsel Uyumu: Yönetsel Sorun Alanları, Uyum Kriterleri ve Uyum Çabaları. Muhittin ACAR ve Hüseyin ÖZGÜR (Eds.). Çağdaş Kamu Yönetimi II içinde, Nobel Yayın-Dağıtım, Ankara, 33-65.
17. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur ve ÖKTEM, M. Kemal (2007), Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Türk Kamu Yönetimi, İmaj Yayınevi, Ankara.
18. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur ve ÖKTEM, M. Kemal (2009), “Is there any Change in the Public Service Values of Different Generations of Public Administrators? The Case of Turkish Governors and District- Governors”, Journal of Business Ethics, Volume: 88, 137-156.
19. ÖZGÜR, Hüseyin (2003). Yeni Kamu Yönetimi Hareketi. Muhittin ACAR ve Hüseyin ÖZGÜR (Eds.). Çağdaş Kamu Yönetimi I içinde, Nobel Yayın- Dağıtım, Ankara, 183-224.
20. SAYLI, Halil ve KIZILDAĞ Duygu (2007), “Yönetsel Etik ve Yönetsel Etiğin Oluşmasında İnsan Kaynakları Yönetiminin Rolünü Belirlemeye Yönelik Bir Analiz”, A.K.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt IX, Sayı 1, 231- 251.
21. ŞAHİN, ALİ (2004), “Yönetim Kuramları ve Motivasyon İlişkisi”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (11). pp. 523-547.
22. TATAROĞLU, Muhittin ve COŞKUN, Bayram (2010), “Bilgi İletişim Teknolojileri ve E-devletin Etik Açıdan İrdelenmesi”, erişim tarihi: Ocak 2010, http://www.etikturkiye.com/etik/kyonetim/Tataroglu.pdf
23. UNPAN (2000), Promoting Ethics in the Public Service, New York, http://unpan1.un.org/intradoc/groups/public/documents/un/unpan 000111.pdf.
24. YÜKSEL, Cüneyt (2005), “Kamu Hizmetinde Etik ve Çıkar Çatışması,” Siyasette ve Yönetimde 2. Etik Sempozyumu Bildiri Kitabı, Adapazarı: Sakarya Üniversitesi.