Kamu İktisadi Teşebbüsü Sözleşmeli Personelinin Hukuki Statüsü

Öz

KİT personelinin hukuki statüsü zaman içinde değişime uğramıştır. 1961 ve 1982 Anayasalarında KİT personelinin farklı şekilde tanımlanması, 1980 sonrası dönemde özelleştirme ve devleti küçültme politikalarının uygulanması, kamuda istihdamı azaltma ve personel verimini artırma isteği ile bu uygulamaların yargı kararlarıyla yorumlanması, KİT sözleşmeli personelinin statüsünün değişiminde etkili olmuştur. Bugün gelinen aşamada KİT sözleşmeli personelinin kamu personeli olmakla beraber Anayasa’nın 128. maddesinde yer alan personel kapsamında olmadığı, diğer kamu personeli ve ayrıca diğer sözleşmeli personel statülerinden de farklı, kendine özgü bir statüsü olduğu anlaşılmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Kamu İktisadi Teşekkülü,Sözleşmeli Personel,Hukuki Statü,İdari Sözleşme

THE LEGAL STATUS OF CONTRACTED PERSONNEL AT STATE ECONOMIC ENTERPRISES SEEs

Öz

status of the SEE personnel are defined differently in the Constitutions of 1961 and 1982, the implementation of the policies oriented towards privatization and downsizing of the state and the intention to scale down the employment as well as to enhance performance in the public sector are the factors that have been effective in these changes. Although at the present time, the contracted personnel at SEEs are civil servants, it is understood that they are not among the personnel defined in the Article 128 of the Constitution and rather, they have a specific status of their own, which is different from the status of the civil servants and of other contracted personnel

Anahtar Kelimeler

• State Economic Enterprise,Contracted Personnel,Legal Status

Kaynakça

1. Akıllıoğlu, Tekin (1987), “Anayasaya Uygunluk Denetiminde Yönetim Hukuku Ölçütleri” Amme İdaresi Dergisi, Cilt/Sayı: 20/3, Ankara.
2. Arslan, Onur Ender (2006), “Kamu Personel Rejiminin Anayasal İlkeleri”, TODAİE Yayın No: 330, Ankara.
3. Avcı, Mustafa (2009), Devlet Memurları Kanunu Kapsamında Kamu Görevliliğine Giriş, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Eskişehir.
4. Ayyıldız, Ebru (2005), “Konsolide Bütçeden Kamu İktisadi Teşebbüslerine Yapılan Transferler (1995-2004)”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 59, Ankara.
5. Bakırcı, Kadriye (1992), Kamu İktisadi Teşebbüslerinde Sözleşmeli Personel Sorunu, Kazancı Hukuk Yayınları, İstanbul.
6. Çal, Sedat (2009), “Kamu Borçlanma Sözleşmelerinin Hukuksal Niteliği Üzerine Notlar” Kazancı Dergisi, Sayı: 63-64, İstanbul.
7. Çebi, Hakan (2000), “Sözleşmeli Personelin Hukuki Statüsü ve KİT’lerde İstihdam Edilen Sözleşmeli Personele Ödenen Ücret”, Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Yıl: 2, Sayı:2, Kocaeli.
8. Çelik, Nuri (2011), Toplu İş Sözleşmeleri ile Çalışma Koşullarının Düzenlenmesinde ve Fesih Bildirimi Sürelerinin Arttırılmasında Karşılaşılan Sorunlar” Çalışma ve Toplum Dergisi, Sayı: 2011/4, İstanbul.

9. Damar, Emrullah (1989), Açıklamalı, İçtihatlı Devlet Memurları Kanunu ve Sözleşmeli Personel Mevzuatı, Ankara.
10. Ekinci, Filiz (2008), Kamu Personel Yönetiminden İnsan Kaynakları Uygulamasına Geçişin Çalışanların Verimliliğine Etkisi, Maliye Dergisi, Sayı: 155, Ankara.
11. Hazine Müsteşarlığı (2009a), Hazine Müsteşarlığı 2009 Yılı Faaliyet Raporu.
12. Hazine Müsteşarlığı (2009b), Hazine Müsteşarlığı 2009 Yılı Kamu İşletmeleri Raporu.
13. Hazine Müsteşarlığı (2011a), Hazine Müsteşarlığı 2011 Yılı Faaliyet Raporu.
14. Hazine Müsteşarlığı (2011b), Hazine Müsteşarlığı 2011 Yılı Kamu İşletmeleri Raporu.
15. Güler, Birgül A. (2003), “Kamu Personel Sisteminde Reform Zorlamaları”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 36, Sayı: 4, Ankara.
16. Günday, Metin (2011), İdare Hukuku, İmaj Yayınevi, Ankara.
17. Kepenek, Yakup (1990), Gelişimi, Sorunları ve Özelleştirmesiyle Türkiye’de Kamu İktisadi Teşebbüsleri (KİT), İstanbul.
18. Gözler, Kemal (2010), İdare Hukuku Dersleri, Ekin Basın Yayın Dağıtım, Bursa.
19. Gözübüyük, Şeref (1994), Yönetim Hukuku, Turhan Kitapevi, Ankara.
20. Gözübüyük Şeref (2009), Yönetsel Yargı, Turhan Kitapevi, Ankara.
21. Gülmez, Mesut (1988), “Sözleşmeli Personel, Anayasa ve Uluslararası Kurullar” Amme İdaresi Dergisi, C: 21/4, Ankara.
22. Ökten, Çağla (2003), “Özelleştirme ve Rekabet”, AB’ye Tam Rekabet Sürecinde Rekabet Politikasını Rolü ve Önemi, Rekabet Kurulu, Yayın No: 164, Ankara.
23. Öztürk, Ali (2001), “Kamu Kemsinde Personel ve Ücret Rejimi Arayışları”, Sayıştay Dergisi, Sayı:42, Ankara.
24. Pınar, İbrahim (1997), Memur Suçlarında Soruşturma Usulü, Seçkin Yayınevi, Ankara.
25. Sayıştay (2011), Kamu İşletmeleri 2011 Yılı Genel Raporu, www.sayistay.gov.tr, (15.04.2013).
26. Serim, Bülent (1987), Öğretide, Yargı Kararlarında ve Uygulamada Sözleşmeli Personel, Gümüş Matbaası, Ankara.
27. Serim, Bülent (1988), “Sözleşmeli Personelin Hukuki Statüsü”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 21, Sayı:1, Ankara.
28. Seven, Mehmet (2011), “6085 Sayılı Sayıştay Kanunu’na Göre Kamu İşletmelerinin Denetimi”, Dış Denetim Dergisi, 3. Sayı, Ankara.
29. Sayan, İpek Özkal (2009), “Türkiye’de Kamu Personel Sistemi: İdari, Askeri, Akademik, Adli Personel Ayrımı”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 64/1, Ankara.
30. Seyidoğlu, Halil (1999), Ekonomik Terimler Ansiklopedik Sözlük, Gizem Can Yayınları, Bursa.
31. Şahlanan, Fevzi (2007), “Kamu İktisadi Teşebbüslerinde Personel Rejimi”, Dokuz eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 9, Özel Sayı.
32. PTT (2011), 2011 Yılı Faaliyet Raporu, http://www.ptt.gov.tr/source.cms.docs/ ptt.org. tr.ce/docs/istatistik/faaliyet2011.pdf, (03.05.2013).
33. Uyuşmazlık Mahkemesi (2013), Uyuşmazlık Mahkemesi Kararları Dergisi, Sayı: 1, Kalkan Matbaacılık, Ankara.
34. Yılmazöz, Mehmet (2009), “Türkiye’de Kamu Personel Yönetimi Sorunu”, Maliye Dergisi, Sayı: 157, Ankara.
35. Anayasa Mahkemesi, Anayasa Mahkemesi Kararlar Bilgi Bankası, www.anayasa.gov.tr
36. Danıştay, Danıştay Bilgi Bankası, www.danistay.gov.tr