BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENİ ADAYLARININ AKADEMİK MOTİVASYON VE AKADEMİK ÖZ-YETERLİKLERİ.

Öz

efficacy perception of preservice physical education teachers according to some demographic variables, and to determine the relationship between academic motivation and academic self-efficacy perceptions. The study was conducted on 202 preservice physical education teachers (75 female and 127 male) who taught at different grades. In the study, the Academic Motivation Scale and the Academic Self-Efficacy Scale were administered on the participants as the data collection tools. Descriptive statistical methods, t-test, MANOVA, ANOVA and Pearson Correlation tests were used in the data analyses. The results of analyses indicated that both academic motivation and academic self-efficacy perceptions of the particisonucunda, akademik motivasyon düzeyinin cinsiyet değişkenine göre kadın, sınıf değişkenine göre de birinci ve dördüncü sınıfta öğrenim gören katılımcıların lehine farklılaştığı görülmüştür. Akademik öz-yeterlik algısının cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülürken sınıf değişkenine göre üçüncü sınıfta öğrenim gören katılımcıların daha yüksek AÖÖ puan ortalamasına sahip olduğu tespit edilmiştir. Diğer taraftan araştırma sonuçları, beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon düzeyleri ile akademik öz-yeterlikleri arasında pozitif yönde korelasyonlar olduğunu göstermektedir

Anahtar Kelimeler

• Preservice physical education teacher, Academic motivation, Academic self-efŞcacy

BEDEN EĞİTİMİ ÖĞRETMENİ ADAYLARININ AKADEMİK MOTİVASYON VE AKADEMİK ÖZ-YETERLİKLERİ.

Öz

Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi öğretmeni The purpose of this study was to analyze perceived adaylarının akademik motivasyon ve akademik levels of academic motivation and academic selföz-yeterlik algılarını bazı değişkenlere göre incelemek ve aralarındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, farklı sınıflarda öğrenim gören 75’i kadın ve 127’si erkek 202 beden eğitimi öğretmeni adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak ‘Akademik Güdülenme Ölçeği’ ve ‘Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği’ kullanılmıştır. Veriler, betimsel istatistik yöntemleri, t-testi, MANOVA, ANOVA ve Pearson Korelasyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular doğrultusunda, çalışma grubunda yer alan beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon düzeylerinin ve akademik öz-yeterlik algılarının orta seviyenin üzerinde olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda, akademik motivasyon düzeyinin cinsiyet değişkenine göre kadın, sınıf değişkenine göre de birinci ve dördüncü sınıfta öğrenim gören katılımcıların lehine farklılaştığı görülmüştür. Akademik öz-yeterlik algısının cinsiyet değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı görülürken sınıf değişkenine göre üçüncü sınıfta öğrenim gören katılımcıların daha yüksek AÖÖ puan ortalamasına sahip olduğu tespit edilmiştir. Diğer taraftan araştırma sonuçları, beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon düzeyleri ile akademik öz-yeterlikleri arasında pozitif yönde korelasyonlar olduğunu göstermektedir

Anahtar Kelimeler

• Beden eğitimi öğretmeni adayı, Akademik motivasyon, Akademik öz-yeterlik

Kaynakça

1. Abootorabi R. (2011). How I could improve academic motivation of my students in an industrial high school? Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 571-575.
2. Abouserie R. (1995). Self-esteem and achievement motivation as determinants of students’ approaches to studying. Studies in Higher Education, 20(1), 19-26.
3. Acat MB, Dereli E. (2012). Preschool teaching students’ prediction of decision making strategies and academic achievement on learning motivations. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(4), 2670-2678.
4. Akbaş A, Çelikkaleli Ö. (2006). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretimi öz-yeterlik inançlarının cinsiyet, öğrenim türü ve üniversitelerine göre incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 98- 110.
5. Akbay SE, Gizir CA. (2010). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışı: Akademik güdülenme, akademik özyeterlik ve akademik yükleme stillerinin rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 60-78
6. Akkoyunlu B, Kurbanoğlu S. (2004). Öğretmenlerin bilgi okuryazarlığı öz-yeterlik inancı üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 11- 20.
7. Aslan C. (2010). Türkçe eğitimi programlarında lisansüstü öğrenim gören öğrencilerin akademik özyeterliklerine ilişkin görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(19), 87-115.
8. Aydın F. (2010). Akademik başarının yordayıcısı olarak akademik güdülenme, öz-yeterlilik ve sınav kaygısı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Baeten M, Dochy F, Struyven K. (2013). The effects of different learning environments on students’ motivation for learning and their achievement. British Journal of Educational Psychology, 83, 484-501.
10. Ergene T. (2011). Lise öğrencilerinin sınav kaygısı,
11. Bandura A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84, 191-215.
12. Bandura A. (1995). Self-efficacy in changing societies. New York: Cambridge University Press.
13. Bandura, A. (1994). Self-efficacy. (VS Ramachaudran, Der.). Encyclopedia of Human Behavior (Vol. 4, pp. 71- 81). New York: Academic Press.
14. Bozanoğlu İ. (2004). Akademik güdülenme ölçeği: Geliştirmesi, geçerliği, güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 83-98.
15. Bozanoğlu İ. (2005). Bilişsel davranışçı yaklaşıma dayalı grup rehberliğinin güdülenme, benlik saygısı, başarı ve sınav kaygısı düzeylerine etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(1), 17- 42.
16. Bozdoğan AE, Aydın D, Yıldırım K. (2007). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 83-97.
17. Busch T. (1995). Gender differences in self-efficacy and academic performance among students of business administration. Scandinavian Journal of Educational Research, 39(4), 311-318.
18. Büyüköztürk Ş. (2008). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı (9th ed.). Ankara: Pegem Akademi.
19. Carroll A, Houghton S, Wood R, Unsworth K, Hattie J, Gordon L ve diğ. (2009). Self-efficacy and academic achievement in Australian high school students: The mediating effects of academic aspirations and delinquency. Journal of Adolescence, 32(4), 797-817.
20. Çakıroğlu E, Işıksal M. (2009). İlköğretim öğretmen adaylarının matematiğe yönelik tutum ve özyeterlik algıları. Eğitim ve Bilim, 34(151), 132-139.
21. Çapa Y, Çil N. (2000). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 69-73.
22. Demir MK, Arı E. (2013). Öğretmen adaylarının
23. akademik güdülenme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(3), 265-279.
24. Ekici G. (2012). Akademik öz-yeterlik ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43, 174-185.
25. Ekiz D. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
26. Elias SM, Loomis, RJ. (2002). Utilizing need for
27. cognition and perceived self-efficacy to predict academic performance. Journal of Applied Social Psychology, 32(8), 1687-1702. çalışma alışkanlıkları, başarı güdüsü ve akademik performans düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(160), 320-330.
28. Eymur G, Geban Ö. (2011). Kimya öğretmeni adaylarının motivasyon ve akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(161), 246-255.
29. Ferla J, Valcke M, Cai Y. (2009). Academic self-efficacy and academic self-concept: Reconsidering structural relationships. Learning and Individual Differences, 19, 499-505.
30. Fırat Durdukoca Ş. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.
31. Gençay ÖA, Gençay S. (2007). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine ilişkin motivasyon düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(241), 241-253.
32. Hancock DR. (2001). Effects of test anxiety and evaluative threat on students’ achievement and motivation. The Journal of Educational Research, 94(5), 284-290.
33. Horzum MB, Çakır Balta Ö. (2008). Farklı web tabanlı öğretim ortamlarında öğrencilerin başarı, motivasyon ve bilgisayar kaygı düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 140-154.
34. Jerusalem M, Schwarzer R. (1981). Fragebogen
35. zur Erfassung von “Selbstwirksamkeit. Skalen zur Befindlichkeit und Persoenlichkeit. (R Schwarzer, Der.). Forschungsbericht No. 5. Berlin: Freie Universitaet, Institut fuer Psychologie.
36. Kafkas ME, Açak M, Çoban B, Karademir T. (2010). Beden eğitimi öğretmen adaylarının öz-yeterlik algıları ile mesleki kaygıları arasındaki ilişki. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 93-111.
37. Karakaya İ. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. (A Tanrıöğen, Ed.) Bilimsel Araştırma Yöntemleri. s.55-84. Ankara: Anı Yayıncılık.
38. Karasar N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. Baskı). Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım.
39. Karataş H, Erden M. (2012). Akademik motivasyon ölçeğinin dilsel eşdeğerlik, geçerlik ve güvenirlik çalışması. e-Journal of New World Sciences Academy, 7(4), 983-1003. 37. Kelecioğlu
40. H. (1992). Güdülenme. Hacettepe
41. Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 175-181.
42. Koparan Ş, Öztürk F, Korkmaz NH. (2010). Beden eğitimi öğretmenlerinin özyeterlik algısı ve sosyal fizik kaygı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Bursa örneği). e-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), 286-293.
43. Koparan Ş, Öztürk F, Korkmaz NH. (2011). Beden eğitimi öğretmenlerinin özyeterlik ve beden eğitimi öğretmeni yeterliliğinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayısı, 52-61.
44. Küçük Kılıç S, Öncü E. (2013). 6.Ulusal Spor Bilimleri Öğrenci Kongresi: Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin bilişötesi öğrenme stratejileri ve akademik öz-yeterlikleri. Kayseri: Erciyes Üniversitesi.
45. Lavasani MG, Mirhosseini FS, Hejazi E, Davoodi M. (2011). The effect of self-regulation learning strategies training on the academic motivation and self-efficacy. Procedia Social and Behavioral Sciences, 29, 627- 632.
46. Lent RW, Brown SD, Larkin KC. (1984). Relation of self-efficacy expectations to academic achievement and persistence. Journal of Counseling Psychology, 31(3), 366-362.
47. Nachmias CF, Nachmias D. (1996). Research Methods in the Social Sciences. (5th Edition). New York: St. Martin’s Press.
48. Nolen SB. (1988). Reasons for studying: Motivational orientations and study strategies. Cognition and Instruction, 5, 269-287.
49. Odacı H, Çelik ÇB. (2012). Üniversite öğrencilerinin problemli internet kullanımlarının akademik öz-yeterlik, akademik erteleme ve yeme tutumları ile ilişkisi. e-Journal of New World Sciences Academy, 7(1), 389- 403.
50. Oğuz A. (2012). Academic self-efficacy beliefs of prospective primary school teachers. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 2(2), 15-28.
51. Öksüzoğlu P. (2009). Beden eğitimi öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin yeterlik algıları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
52. Öncü H. (2000). Motivasyon. (L Küçükahmet, Der.) Sınıf Yönetimi. Ankara: Nobel Yayınları.
53. Özsüer S, İnal G, Uyanık Ö, Ergün M. (2011). Afyon Kocatepe Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerin akademik özyeterlik inanç düzeylerinin incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 113-125.
54. Pajares F. (1996). Self-efficacy beliefs in academic settings. Review of Educational Research, 66(4), 543- 578.
55. Pehlivan Z. (2010). Beden eğitimi öğretmen adaylarının fiziksel benlik algıları ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının analizi. Eğitim ve Bilim, 35(156), 126-141.
56. Phan HP. (2012). Relations between informational sources, self efficacy and academic achievement: A developmental approach, Educational Psychology: An International Journal of Experimental Educational Psychology, 32(1), 81-105.
57. Pintrich PR, Schunk DH. (2002). Motivation in educa- tion: Theory, research, and applications (2nd ed.). New Jersey: Prentice Hall.
58. Sandıkçı M, Öncü E. (2013). Beden eğitimi ile diğer alanlardaki öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin yeterlik algıları ve tutumlarının belirlenmesi ve karşılaştırılması. Pamukkale Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 135-151.
59. Saracaloğlu AS, Kumral O. (2007). VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu: Sınıf öğretmenliği son sınıf öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik yeterlik algıları, kaygıları ve akademik güdülenme düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi
60. Saracaloğlu AS. (2008). Lisansüstü öğrencilerin akademik güdülenme düzeyleri, araştırma kaygıları ve tutumları ile araştırma yeterlikleri arasındaki ilişki. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 179-208.
61. Schunk DH. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26, 207-231.
62. Schunk DH. (1996). Goal and self-evaluative influences during children’s cognitive skill learning. American Educational Research Journal, 33, 359-382.
63. Sparks GM. (1988). Teachers’ attitudes toward change and subseguent improvements in classroom teaching. Journal of Educational Psychology, 80(1), 111-117.
64. Şahin H, Çakar E. (2011). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğrenme stratejileri ve akademik güdülenme düzeylerinin akademik başarılarına etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(3), 519-540.
65. Tabancalı E, Çelik K. (2013). Öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlikleri ile öğretmen öz-yeterlilikleri arasındaki ilişki. International Journal of Human Sciences, 10(1), 1167-1184.
66. Tekin M, Taşğın Ö, Yıldız M, Lök S. (2009). 6. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Sempozyumu: Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda öğrenim gören öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin motivasyon düzeyleri. Burdur: Mehmet Akif Üniversitesi.
67. Thomas JR, Nelson JK. (1996). Research Methods in Physical Activity (3th Edition). Champing, IL: Human Kinetics.
68. Usher EL, Pajares F. (2006). Inviting confidence in school: Invitations as a critical Source of the academic self-efficacy beliefs of entering middle school students. Journal of Invitational Theory and Practice, 12, 7-16.
69. Ünal Karagüven MH. (2012). Akademik motivasyon ölçeğinin Türkçeye adaptasyonu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2599-2620.
70. Ünlü H, Kalemoğlu Y. (2011). Academic self-efficacy of Turkish physical education and sport school students. Journal of Human Kinetics, 27, 190-203.
71. Ünlü H. (2008). Beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlikleri ve sınıf yönetimi davranışları. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
72. Vasile C, Marhan AM, Singer FM, Stoicescu D. (2011). Academic self-efficacy and cognitive load in students. Procedia Social and Behavioral Sciences, 12, 478-482.
73. Weiner B. (1985). An attributional theory of achievement motivation and emotion. Psychological Review, 92(4), 548-573.
74. Weiner B. (2001). Intrapersonal and interpersonal theories of motivation from an attributional perspective. Student Motivation, 17-30.
75. Yıldırım S. (2011). Öz-yeterlik, içe yönelik motivasyon, kaygı ve matematik başarısı: Türkiye, Japonya ve Finlandiya’dan bulgular. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(1), 277- 291.
76. Yılmaz İ, Yoncalık O, Ulucan H. (2010). 11th International Sports Sciences Congress: Examining the belief of academic self-efficacy and teacher self- efficacy of physical education teacher candidates in terms of various variables. Antalya: Gazi University.
77. Yılmaz M, Gürçay D, Ekici G. (2007). Akademik özyeterlik ölçeğinin Türkçe’ ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 253-259
78. Zimmerman BJ. (1995). Self-efficacy and educational development. (A Bandura, Der.). Self-efficacy in Changing Societies. New York: Cambridge University Press.