SPORCU EŞLERİNİN YAŞAM DOYUMU VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ.

Öz

The purpose of this study was to investigate the relationship between life satisfaction and loneliness of elite athlete’s spouses. 143 female (Mage=26.35r3.47), 94 male (Mage=28.80 r 3.79) total 237 (Mage:27.32r3.78) athlete’s spouses participated in this study voluntarily. “UCLA Loneliness Scale III” developed by Russell (1996) and the adaptation work of this scale to Turkish was conducted by Durak ve Şenol-Durak (2010)  , Satisfaction With Life Scale (SWLS) developed by Bağımsız örneklerde t-test analiz sonuçları ise The results of independent samples t-test analysis katılımcıların yaşam doyumu ve yalnızlık düzeylerinde cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir (p > 0.05). Çalışma durumu ve çocuk sahibi olma açısından sporcu eşlerinin yalnızlık ve yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi amacı ile cinsiyet kontrol edilerek yapılan tek yönlü kovaryans analizi (ANCOVA) sonuçları; çocuk sahibi olan sporcu eşlerinin yaşam doyumunun daha yüksek olduğunu (p<0.05), ancak çocuk sahibi olmanın life satisfaction and loneliness (p>0.05). between eşlerin yalnızlık düzeylerini etkilemediğini (p>0.05) göstermiştir. Bunun yanında ANCOVA testi sonucunda, yaşam doyum düzeyi ve yalnızlık düzeyinde çalışan ve çalışmayan sporcu eşleri arasında fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak; sporcu eşlerinin cinsiyet farkı olmaksızın yaşamlarından zevk aldıkları, aynı zamanda da kendilerini yalnız hissettikleri görülmüştür. Bunun yanında bireylerin genel olarak yaşamlarından mutlu olmaları ile yalnızlık duyguları arasında ilişki bulunamamıştır.working and non-working spouses. As a conclusion, athlete’s spouses enjoy their lives and they feel lonely in both gender. Beside this, there was no relationship between feelings of loneliness and individuals’ happiness about their life in general

Anahtar Kelimeler

• Life satisfaction, Loneliness, Athletes’ spouses

SPORCU EŞLERİNİN YAŞAM DOYUMU VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ.

Öz

Bu çalışmanın amacı elit sporcuların eşlerinin yaşam doyumu ve yalnızlık düzeylerinin belirlenmesi ve bu iki kavram arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmaya eşleri farklı spor branşları ile uğraşan 143 kadın (3.79) toplam 237 birey (Çalışmada Russell (1996) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlik-güvenirlik çalışması Durak ve ŞenolDurak (2010) tarafından yapılan UCLA Yalnızlık Ölçeği III, Diener ve diğ. (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlik-güvenirlik çalışması Yetim Diener et al. (1985) and the adaptation work of this (1991) tarafından yapılan Yaşam Doyumu Ölçeği ve araştırmacılar tarafından oluşturulan kişisel bilgi “Personal Information Form” developed by the formu kullanılmıştır. Analizler, sporcu eşlerinin researchers were administered to all participants. yaşam doyumu ve yalnızlık düzeyleri arasında Analysis revealed no significant relationship anlamlı bir ilişki olmadığını göstermiştir (p>0.05). Bağımsız örneklerde t-test analiz sonuçları ise The results of independent samples t-test analysis katılımcıların yaşam doyumu ve yalnızlık düzeylerinde cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığını göstermektedir (p > 0.05). Çalışma durumu ve çocuk sahibi olma açısından sporcu eşlerinin yalnızlık ve yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi amacı ile cinsiyet kontrol edilerek yapılan tek yönlü kovaryans analizi (ANCOVA) sonuçları; çocuk sahibi olan sporcu eşlerinin yaşam doyumunun daha yüksek olduğunu (p<0.05), ancak çocuk sahibi olmanın life satisfaction and loneliness (p>0.05). between eşlerin yalnızlık düzeylerini etkilemediğini (p>0.05) göstermiştir. Bunun yanında ANCOVA testi sonucunda, yaşam doyum düzeyi ve yalnızlık düzeyinde çalışan ve çalışmayan sporcu eşleri arasında fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak; sporcu eşlerinin cinsiyet farkı olmaksızın yaşamlarından zevk aldıkları, aynı zamanda da kendilerini yalnız hissettikleri görülmüştür. Bunun yanında bireylerin genel olarak yaşamlarından mutlu olmaları ile yalnızlık duyguları arasında ilişki bulunamamıştır

Anahtar Kelimeler

• Yaşam doyumu, Yalnızlık, Sporcu eşleri

Kaynakça

1. Gönen E, Özmete E. (2003). II. Ulusal Yaşlılık Kongresi Kitabı, Olgun gençlik ve yaşam tatmini. Denizli. s. 276- 84.
2. Güngör MH. (2007). Evlilik doyumunu açıklamaya yönelik bir model geliştirme, Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara. Gazi Üniversitesi.
3. Gür E, Kızar O, Gacar A. (2012). 12th International Sport Science Congress Abstract Book. Farklı Branşlardaki Görme Engelli Sporcuların Yalnızlık Düzeylerinin Karşılaştırılması. Denizli, Türkiye.
4. Hamarta E. (2000), Üniversite öğrencilerinin yalnızlık ve sosyal beceri düzeylerinin özlük nitelikleri açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
5. Kabasakal Z, Baş UA. (2013). Öğretmen adaylarında yaşam doyumunun yordayıcısı olarak problem çözme becerileri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 2(1), 27-35.
6. Kahraman S, Zincir H, Kaya Z, Esen F, (2011). Bir huzurevinde yaşlı kadın ve erkeğin ayrı yaşamasının onların yalnızlık ve yaşam doyumuna etkisi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 14(2), 2-16.
7. Kapıkıran Ş, Yağcı, U. (2012). Ergenlerin yalnızlık ve yaşam doyumu: çalgı çalma ve müzik topluluğuna katılmanın aracı ve farklılaştırıcı rolü. Elementary Education Online, 11(3), 738-747.
8. Köker S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeyinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

9. Larose S, Guay F, Boivin M. (2002). Attachment, social support and loneliness in young adulthood: A test of two models. Personality And Social Psychology Bulletin, 28, 684-693.
10. Malinauskas R. (2010). The associations among social support, stres and life satisfaction as perceived by injured college athletes. Social Behaviour and Personality, 38(6), 741-752.
11. Martella D, Maass A. (2000). Unemployment and life satisfaction: The, moderating role of time structure and collectivism. Journal of Applied Social Psychology, 30, 1095–1108.
12. Myers DG, Diener E. (1995). Who is happy? American Psychological Society, 6(1), 10-17.
13. Ortiz SM. (2001) How interviewing became therapy for wives of professional athletes: learning from a serendipitous experience. Qualitative Inquiry, 7(2), 192- 220.
14. Ortiz SM. (2002). Constructing dependency in coping with stressful occupational events: at what cost for wives of professional athletes? Sociology of Sport Online 5(2), November-December. (13.08.2013) http:// physed.otago.ac.nz/sosol/v5i2/v5i2_2.html.
15. Ortiz SM. (2004). Leaving the private world of wives of professional athletes: A male sociologist’s reflections. Journal of Contemporary Ethnography, 33(4), 466-487.
16. Ortiz SM. (2005). The ethnographic process of gender management: doing the ‘right’ masculinity with wives of professional athletes. Qualitative Inquiry, 11(2), 265-290.
17. Peplau LA, Perlman D. (1982). Perspectives on
18. loneliness.(LA Peplau, D Perlman,Eds.) Loneliness: A Sourcebook of Current Theory, Research and Therapy (pp.1-18) New York: John Wiley.
19. Powers AK. (1990). The psychological and sociological effects of professional sport on the wives and families of professional athletes dissertation. Degree of Doctor of Philosophy ın the Graduate School of the Ohio State University.
20. Russell D. (1996). The UCLA loneliness scale (version 3): Reliability, validity, and factor structure. Journal of Personality Assessment, 66, 20-40.
21. Selçukoğlu Z. (2001). Araştırma görevlilerinde tükenmişlik düzeyi ile yalnızlık düzeyi ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Tabuk ME. (2009). Elit sporcularda iş-aile çatışması ve yaşam tatmini ilişkilerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Tarhan N. (1998). 7. Eğitim Bilimleri Ulusal Eğitim Kongresi. Ergenlerin sosyometrik stratejileri, cinsiyetleri, akademik başarıları, sınıf düzeyleri ve devam ettikleri sosyo ekonomik statüsü ile duyguları arasındaki ilişki. Konya.
24. Tekin G, Aykora E, Bozacı S, Eliöz M. (2010). Dövüş ve takım sporlarının yalnızlık düzeyleri açısından karşılaştırılması. Türkiye Kick Boks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi, 2(3), 1309-1336.
25. Toros T. (2001). Elit ve elit olmayan erkek basketbolcularda hedef yönelimi, güdüsel iklim ve hedeflerin özgünlük güçlük derecesi özelliklerinin yaşam doyumuna etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
26. Toros T, Akyüz U, Bayansalduz M, Soyer F. (2010). Görev ve ego yönelimli hedeflerin yaşam doyumu ile ilişkisinin incelenmesi (Dağcılık sporu yapanlarla ilgili bir çalışma). Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,  7(2):1039- 1050.
27. Tuzgöl-Dost M. (2007). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 132-143.
28. Ünal S, Karlıdağ S, Yoloğlu S. (2001). Hekimlerde tükenmişlik ve iş doyumu düzeylerinin yaşam doyumu düzeyleri ile ilişkisi. Klinik Psikiyatri Dergisi, 4, 113-118.
29. Vann Dees JEMEG. (2006). No longer a myth: A study of the happy and healthy marriages of African American male professional athletes. Masters of Science in Human Development. Virginia Polytechnic Institute and State University.
30. Vara Ş. (1999). Yoğun bakım hemşirelerinde iş doyumu ve genel yaşam doyumu arasındaki ilişkilerin incelenmesi.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
31. Yetim Ü. (1991). Kişisel projelerin organizasyonu açısından yaşam doyumu. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ege Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü.