14-16 YAŞ GRUBU KIZLARDA HENTBOL ÇALIŞMALARININ SOSYAL YETKİNLİK BEKLENTİSİ VE ATILGANLIK ÜZERİNE ETKİSİ.

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

14-16 YAŞ GRUBU KIZLARDA HENTBOL ÇALIŞMALARININ SOSYAL YETKİNLİK BEKLENTİSİ VE ATILGANLIK ÜZERİNE ETKİSİ.

Öz

Bu çalışmada, 14-16 yaş grubu kızlarda hentbol çalışmalarının sosyal yetkinlik beklentisi ve atılganlık üzerine olan etkisi araştırılmıştır. Çalışmada deney ve kontrol grupları için 20’şer kız oluşturulmuştur. Deney grubu haftada iki gün 36 hafta (9 ay) branşa özgü temel hentbol çalışmalarına alınmıştır. Kontrol grubundaki 20 öğrenci herhangi bir antrenman programına katılmamıştır. Belirlenen deney ve kontrol grubuna kişisel bilgi formu, Sosyal Yetkinlik Beklentisi Ölçeği ve Rathus Atılganlık Envanteri çalışmalara başlamadan önce 10. ayın başında ön test olarak verilmiş, ardından ara takip testi 3. ayın başında gerçekleştirilmiş ve son test ise 6. ayın sonunda yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 13.0 istatistik programında test edilmiştir. Kontrol grubunda ön test, ara test ve son test SYB ve RAE puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Deney grubunda ön test SYB ve RAE puanları ara test ve son test SYB ve RAE puanları ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p

Anahtar Kelimeler

• Sosyal yetkinlik beklentisi, Atılganlık, Hentbol

Kaynakça

1. Allison KR, Dwyer JJ, Makin S. (1999). Self-efficacy and participation in vig- orous physical activity by highschool students. Healt Education & Behavior, 1: 26.
2. Bağırgan T. (1990). Hentbol’da Antrenman. Ankara: Set Ofset Matbaası, s.43.
3. Baltaş A. (1996). Stresle Başa Çıkma Yolları. (8. Baskı). İstanbul: Remzi ki- tabevi..
4. Bandura A. (1977). Self efficacy, Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84,2, 191-215.
5. Bandura A. (1994). Encyclopedia Of Hu- man Behavior. (V.). S. Ramachaudran, Self Efficacy. 71-81.
6. Bilgin M. (1999). 14-18 Yaş grubu ergen- lere yönelik sosyal yetkinlik beklen- tisi ölçeği geliştirme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Der- gisi,. 12: 8.
7. Buckner EB. (2002). Abstract of survey of female camp counselors: Physical self perception, adolescent profile- self-efficacy.www.campnurse.org/re- searchbuckner.html.
8. Doğan B, Moralı S, Kazak Z, Tok S. (2002). Bireylerin spora katılım, cin- siyet ve sürekli kaygı düzeylerine göre saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi BESYO, Performans Dergisi, 8,8 3-4:1-13.

9. Fontane PE. (1996). Exercise, Fitness And Feeling Well. American Behavioral Scientest. 39, 288-305.
10. Guavin L, Spence JC. (1996). Physical activity and psychological well–be- ing knowledge base, current ıssues and caveats. Nutritions Reviews, 49, 53-63.
11. Hoffstetter CR, Hovell MF, Sallis JF. (1990). Social learning correlates of exercise self-efficacy; early experiences with physical activity. Social Science And Medicine. 31, 1169-1176.
12. MC Auley, Milhalko SL, Bane SM. (1997). Exercise and self-esteem ın middle age adults; multidimensional relation- ship and physical fitness and self-effi- cacy influences. Journal of Behavioral Medicine, 20, 67-83.
13. Goldman JA, Olczak PV. (1980). The re- lationship between psychosocial ma- turity and assertiveness in males and females. Journal of Youth and Ado- lescence, 10: 33-44.
14. Kısaç İ, Yeşilyaprak B. (1999). Öğretmen adaylarına uygulanan atılganlık eğitimi ve sonuçları. Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi Mesleki Eğitim Der- gisi, 1, 12-18.
15. Kim P, Auley MC, Edward N. (1992). Goal setting, self-efficacy and exercise be- havior. Journal of Sport and Exercise Psychology, 14: 352.
16. Kiper İ. (1984). Saldırganlık türlerinin çeşitli ekonomik, sosyal ve akademik değişkenlerle ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversi- tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
17. Leanne RB, Sarah EU. (2005). Self-De- fense or assertiveness training and women’s responses to sexual attacks.
18. Journal of Interpersonal Violence, 20: 738-762.
19. Öztürk F, Koparan Ş, Özkaya G, Efe M. (2005). Yaz spor çalışmalarının 14-16 yaş grubu bireylerin sosyal yetkinlik beklentisi ve atılganlık durumlarına etkisi. X. Ulusal Spor Hekimliği Kon- gresi. İzmir: 12-15 Ağustos, 101.
20. Reynolds KD, Killen JD, Bryson SW, Ma- ron DJ, Taylor JB, Maccoloy N, Far- guhar JW. (1990). Psycosocial predic- tors of physical activity in adolescents. Previous Medicine. 19, 5, 541-551.
21. Ryan JG, Dzewaltowski DA. (2002). Com- paring the relationship between differ- ent types of self-efficacy and physi- cal activity in youth. Health Education and Behavior, 29: 491.
22. Schunk DH. (1991). Self-efficacy and mo- tivation. Educational Psychologist, 26, 207-231.
23. Sevim Y. (1992). Hentbol Teknik-Taktik (2). Ankara: Gazi Yayınevi.
24. Strauss RS, Rodzilsky D, Burack G, Colin M. (2001). Psychological correlates of physical activity healty childeren. Ar- chives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 155 (8), 897-902.
25. Taşkıran Y. (1997). Hentbolda Performans. Ankara: Bağırgan Yayınevi, s.33-34.
26. Tekin-Akandere M, Arslan F. (2006). Spor yapan ve yapmayan ilköğretim okullarında öğrencilerin çeşitli değişkenlere göre atılganlık düzeylerinin incelenmesi. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi. Muğla: 3-5 Kasım, 996. gören
27. Voltan N. (1980). Rathus atılganlık envan- terinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Psikoloji Dergisi. 10, 23-25.
28. Voltan N. (1980). Grupla atılganlık eğitiminin bireyin atılganlık düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3: 62-66.