KOPARMA TEKNİĞİNİN BİYOMEKANİĞİ.

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

KOPARMA TEKNİĞİNİN BİYOMEKANİĞİ.

Öz

Halterde koparma tekniği, dinamiği son derece karmaşık olan olimpik bir spor dalıdır. Koparma tekniğinde etkili olan eklem kuwetleri kaldırışın başarısını etkilediği kadar spor yaralanmalarının boyutunu ve görülme sıklığını da belirleyen dinamiklerdir. Bu çalışmanın amacı, koparma tekniğinde eklemlerde etkili olan kuwetleri hesaplamak ve bu hesaplamalar için önerilen modelin geçerliğini test etmektir. Önerilen modelde insan vücudu silindirik katı cisim olarak kabul edilen sekiz üyeden oluşmaktadır. Bu üyeler, ayak, alt bacak, üst bacak, üst kol, ön kol ile gövde ve başın yarısıdır. Çalışmaya bir elit halterci alındı. Haltercinin 65 kg koparma kaldırışının gön'intüsü dört adet sayısal kamera kullanılarak bilgisayar ortamında kaydedildi. Hareket analizi yazılımı (SIMI Motion) kullanılarak dört ayrı kamera görüntüsü işlendi. Antropometrik noktaların üç boyutlu kinematik verisi Doğrudan Doğrusal Dönüşüm algoritması ile hesaplandı. Vücut üyelerinin kütlesi ve üye kütle merkezi Clauser ve ark. (1969) 'nın verisi kullanılarak hesaplandı. Serbest cisim diyagramında tanımlanan ve kaldırış sırasında etkili olan eklem kuwetleri görüntünün sayısallaştırılması sonucu elde edilen kinematik ven'den Newton-Euler hareket denklemleri kullanılarak ters dinamik analiz ile üç boyutlu olarak hesaplandı. Modelin geçerliğini test etmek için gerekli olan yer tepki kuweti hareket analiz ile eşzamanlı olarak kuwet platformu kullanılarak ölçüldü. Koparma tekniği için oluşturulan katı cisim modelinden hesaplanan dikey yer tepki kuwetinin büyüklüğü kuwet platformu ile ölçülen dikey yer tepki kuwetinden daha fazla olduğu gözlemlendi. Model yardımıyla hesaplanan yer tepki kuwetleri ile koparma hareketi sırasında ölçülen yer tepki kuwetleri karşılaştırıldığında davranışların benzerliği katı cisim modelinin geçerliğini gösterdi. Katı cisim modelinden hesaplanan yer tepki kuwetlen'nin kabuller çerçevesinde koparma hareketini temsil ettiği ve dinamik modelin de geçerli bir yaklaşım olduğu sonucuna varıldı

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Allard, P.A., Stokes, |.A. & Blanchi, J.P. (1995). Three-Dimensional Ana- lysis of Human Movement. Cham- paign: Human Kinetics.
2. Bartonietz, K.E.(1996). Biomechanics of the snatch: Toward a higher training efŞciency. NSCA, 18(3), 24-31.
3. Brown, E.W.&Abani,K.(1985). Kinematics and kinetics of the dead lift in adoles- centpower lifters. Med Sci Sports Exerc, 17(5), 554-66.
4. Burdett, R.G. (1982). Biomechanics of the snatch technique of highly skilled and skilled weightlifters. Res Q Exerc Sport, 53(3), 193-197.
5. Enoka, R.M. (1979). The pull in Olympic weightlifting. Med Sci Sports Exerc, 11,131-37.
6. Enoka, R.M. (1988). Load and skill-related changes in segmental contributions to a weightlifting movement. Med Sci Sports Exerc, 20(2), 178-187.
7. Freivalds,A., ChafŞn, D.B., Garg,A. &Lee, K.S. (1984). Adynamic biomechanical evaluation of lifting maximum accep- table loads. J Biomech, 17(4), 251 -62.
8. Garhammer, J. (1980). Power production by Olympic weightlifters. Med Sci Sports Exerc,12(1),54—60.

9. Garhammer, J. (1982). Energy şow during Olympic weightlifting. Med Sci Sports Exerc, 14(5), 353-360.
10. Garhammer, J. (1985). Biomechanical proŞle of Olympic weightlifters. Int J Sport Biomech, 1, 122-30.
11. Garhammer, J.A. (1991). Comparison of maximal power outputs between elite male and female weightlifters in com- petition. lnt J Sport Biomech, 7, 3-11.
12. Garhammer, J. & Takano, B. (1992). Train- ing for weightlifting. ln Paavo. Komi (Ed) Strength and Power in Sport. (pp. 502-516). Oxford: Blackwell Sci- entiŞc Publ.
13. Garhammer, J., Kauhanen, H. & Hakkinn, K.A. (2002). Comparison of perfor- mances by woman at the 1987 and 1998 world weightlifting champion- ships. Science for Success Cong- ress. Jyvaskyla, Finland. 2-40ctober.
14. Gourgoulis, V., Aggelousis, N., Mavromatis, G.&Garas, A. (2000). Three-dimensional kinematic analy- sis ofthe snatch of eIite Greek weight- lifters. J Sport Sci, 18, 643-52.
15. Gourgoulis, V., Aggeloussis, N., Antoniou, P., Christoforidis, C., Mavromatis,G. & Garas, A. (2002). Comparative 3- Dimensional kinematic analysis of thesnatch technique in elite male and female Greek weightlifters. J Strength Cond Res, 16(3), 359-66.
16. Gourgoulis, V., Aggeloussis, N., Kalivas, V., Antoniou, P. & Mavromatis, G. (2004). Snatch lift kinematics and bar energetics in male adolescent and adult weightlifters. J Sports Med Phys Fitness, 44, 126-31,
17. Gruber, K., Ruder, H., Denoth, J. & Schneider, K. (1998). A comparative study of impact dynamics: wobbling mass model versus rigid body mo- dels. J Biomech, 31 , 439-444.
18. Harbili, E. & Arıtan S. (2005). Elit halter- cilerde koparma tekniğinin karşılaş- tırmalı biyomekanik analizi. Spor Bi- limleri Dergisi, 16(3), 124-34.
19. Isaka, T., Okada, J. & Funato, K. (1996). Kinematics analysis of the barbell
20. during the snatch movement of elite
21. Asian weightlifters. Int J Sport Bio- mech, 12, 508-516.
22. Liu W. & Nigg, BM. (2000). A mechanical model to determine the influence of masses and mass distribution on the impact force during running. J Bio- mech, 33, 219-224.
23. Nigg, B.M. & Liu W. (1999). The effect of muscle stiffness and damping on si- mulated impactforce peaks d u ri n g running. J Biomech, 32, 849-856.
24. Pain M.T.G. & Challis, J.H. (2006). The influence of soft tissue movement on ground reaction forces, joint to rq ues and joint reaction forces in drop land- ings. J Biomech,39,119—124.
25. Schilling, B.K., Stone, M.H., O'Braynt, H.S., Fry A.C., Coglianese, R.H. & Pierce, K.C. (2002). Snatch technique of collegiate national level weight- lifters. J Strength Cond Res, 16(4), 551-555.
26. Souza, A.L., Shımada, S.D. & Koontz, A. (2002). Ground reaction forces dur- ing the power clean. J Strength Cond Res, 16(3), 423 -427.
27. Tümer, İ. A. (2005). Dikey Sıçramanın Üç Boyutlu BiyomekanikAnalizinde Ens- trümantasyon. Yayınlanmamış yük- sek Iisans tezi. Hacettepe Üniver- sitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
28. Wilson C., King, M.A. & Yeadon, M.R. (2006). Determination of subject spe- cific model parameters for viscoelas- tic elements. J Biomech, 39, 1883 — 1890.
29. Winter, D.A. (2005). Biomechanics and Motor Control of Human Move- ment. N.Jersey: John Wiley & Sons Inc. de Zee, M., Dalstra, M.,Cattaneo, P.M.,Rasmussen, J., Svensson, P., Melsen, B. (2007). Validation of a musculo-skeletal model of the mandible and its application to mandibular distraction osteogenesis. J Biomech, 40(6), 1192-201.