Erkek Çocuklarda Denge Düzeyi, Biyomotor Beceriler ve Fiziksel Aktivite İlişkisi
Öz
Bu çalışmanın amacı, erkek çocuklarda denge
düzeyini belirleyen sensör sistemlerin biyomotor beceriler ve fiziksel aktivite
(FA) düzeyi ile ilişkisini araştırmaktır. Çalışmaya, Ankara ilinde eğitim gören,
44 erkek çocuk (Yaş=9.59 ± 0.76 yıl) katılmıştır. Araştırmaya katılan
katılımcıların boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ölçümlerinden oluşan
antropometrik ölçümler gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların sensör sistem
seviyeleri; BIODEX Biosway portatif denge sistemi ile modifiye edilmiş sensör
entegrasyon denge testinde (m-CTSIB); sabit zeminde gözler açık, sabit zeminde
gözler kapalı, hareketli zeminde gözler açık ve hareketli zeminde gözler kapalı
olacak şekilde dört farklı ölçüm yöntemi kullanılarak tespit edilmiştir. Her
test 30sn uygulama 10 sn dinlenme sürelerinden oluşan test protokolü ile
uygulanmıştır. Biyomotor beceri düzeylerinin belirlenmesi için kuvvet testi
olarak plank testi, 505 yön değiştirme testi, 20m sprint koşu testi ve ayak
bileği dorsifleksiyon eklem hareket ranjı testi uygulanmıştır. FA ölçümleri beş
okul günü boyunca okul saatleri süresi içinde GT3X-BT Actigraph akselerometre
aracılığı ile gerçekleştirilmiş ve Orta-Yüksek Şiddetli Fiziksel Aktivite
(O-YŞFA) değerleri elde edilmiştir. Değişkenler arasındaki korelasyon düzeyleri,
parametrik varsayımların yerine geldiği değişkenler için Pearson korelasyon
katsayısı (r) ile; parametrik varsayımların yerine gelmediği değişkenler için
Spearman sıra korelasyon katsayısı (rho) ile incelenmiştir. Elde edilen veriler SPSS 23.0 istatistik paket
programı ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularında yalnızca 505 yön
değiştirme testi ile görsel sensör sistemin primer olduğu denge skoru arasında
istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki düzeyi elde edilmiştir (rho=0,394;
p<0,05). Sonuç olarak, görsel sensör sistem haricinde diğer sensör sistemler
ile biyomotor beceriler ve FA düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir
ilişki düzeyi elde edilememiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Angelaki DE, & Cullen KE. (2008). Vestibular system: the many facets of a multimodal sense. Annual Review of Neuroscience, 31, 125-150.
- Akdere H. (2011). Diz ve ayak bileği eklemlerinin hareket genişliklerinin ölçümü. Fırat Tıp Dergisi. 16(1), 11-14.
- Barnett LM, Van Beurden E, Morgan PJ, Brooks LO, Beard JR. (2009). Childhood motor skill proficiency as a predictor of adolescent physical activity. Journal of Adolescent Health, 44(3), 252-259.
- Basterfield L, Adamson AJ, Frary JK, Parkinson KN, Pearce MS, Reilly JJ. (2011). Longitudinal study of physical activity and sedentary behavior in children. Pediatrics, 127(1), E24-E30.
- Binda SM, Culham EG, Brouwer B. (2003). Balance, muscle strength, and fear of falling in older adults. Experimental Aging Research, 29(2), 205-219.
- Borah D, Wadhwa S, Singh U, Yadav SL, Bhattachcrjee M, Shndhu V. (2007). Age related changes in postural stability. Indian Journal of Physiology and Pharmacology, 51(4), 395-404.
- Capranica L, Tessitore A, Olivieri B, Pesce C. (2005). Homolateral hand and foot coordination in trained older women. Gerontology, 51(5), 309-315.
- Charpiot A, Tringali S, Ionescu E, & Viart-Ferber C. (2009). Vestibulo-ocular reflex in healthy children (6-12 years). Otolaryngology Head and Neck Surgery, 141(3), 200-201.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Spor Hekimliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Evrim Ünver
*
Türkiye
Necip Demirci
Türkiye
Dr.hande Konşuk Ünlü
Türkiye
Doç. Dr. Şükrü Alpan Cinemre
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
6 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
18 Haziran 2018
Kabul Tarihi
11 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 30 Sayı: 2
Cited By
Comparison of Physiotherapy and Rehabilitation Department Students in terms of Physical Activity Levels, Balance Levels and Muscle Endurance Values
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.38079/igusabder.1314806