POST-COLONIAL AFRICAN COUNTRIES AND EDUCATION

Öz

IIn this study, which tries to reveal how the cultural heritage that is in danger in post-colonial African countries has disappeared and how the education system in African countries is. It has been tried to express that the colonized African countries could not fully seize their sovereignty after the Second World War. Colonial activities that started with the industrial revolution form the basis of the poverty that the African continent is in today. It is seen that these countries, which are governed by appointment, are far from living a culture belonging to their own country and the continent. One of the main reasons for this is that they do not use their own language, and that they stay away from their roots by accepting Western languages such as French or English imposed on them by the dominant societies as official languages. It is seen that the colonial culture created by force still continues in the main countries of Africa, and the colonial activities are still continuing by transforming into a new form. It has been seen that the Western-style education thought to be brought to the country by the colonial countries was used to make the peoples of the continent better slaves, rather than to develop the peoples of the continent.

Anahtar Kelimeler

• New colonism
• Colonialism
• Post-colonialism
• Africa
• Education System

SÖMÜRGE SONRASI AFRİKA ve EĞİTİM

Öz

PSömürge sonrası Afrika ülkelerinde tehlikede olan kültürel mirasın nasıl yok olduğunu ve bu ülkelerdeki eğitim sistemini ortaya koymaya çalışan bu çalışmada, sömürgeleştirilmiş olan Afrika ülkelerinin ikinci dünya savaşı sonrasında egemenliklerini tam olarak ele geçiremedikleri ifade edilmeye çalışılmıştır. Sanayi devrimi ile başlayan sömürgecilik faaliyetleri Afrika kıtasının bugün içinde bulunduğu yoksulluğun temelini oluşturmaktadır. Adeta atama yoluyla yönetilen bu ülkelerin kendi ülkelerine ve kıtaya ait bir kültürü yaşamaktan çok uzak oldukları görülmekteler. Bunun temel sebeplerinden birisi de kendi dillerini kullanmamaları, egemen toplumların kendilerine empoze ettikleri Fransızca veya İngilizce gibi Batı dillerini resmi dil olarak kabul ederek köklerinden uzak kalmalarıdır. Zorlamayla oluşturulmuş sömürge kültürünün Afrika’nın belli başlı ülkelerinde halen devam ettiği, sömürge faaliyetlerinin yeni bir biçime dönüşerek halen devam ettiği görülmektedir. Sömürgeci ülkelerin ülkeye getirdiği düşünülen Batı tarzı eğitimin kıta halklarını geliştirmekten çok, daha iyi köleler olmaları, egemen güçlerin kendilerine daha kolay hükmetmeleri için kullanıldığı, kendi hızlarında gelişmekte olan sanayilerinin sömürgecilik ile sekteye uğratılarak, kendi ihtiyaç duyduklarından çok egemen ülkelerin kendilerinden istediği hammadde üretimine zorlandıkları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Yeni sömürgecilik
• Sömürgecilik
• Sömürge sonrası
• Afrika
• Eğitim sistemi

Kaynakça

1. Abraham, G.Y. (2020). A post-colonial perspective on African Education System. African Journal of Education and Practice. 6(5), 40-54.
2. Addo, H. (1986). Imperialism: The Permanent Stage of Capitalis. Tokyo: The United Nations University Press.
3. Altınbaş, D. (2011). İnsanlığa karşı suçlar ve yeni-sömürgecilik. Uluslararası Suçlar ve Tarih, 11(12), 33-76.
4. Bıçakçı, H. (2018). Sömürge öncesi dönemden günümüze Afrika’da kentler ve kentleşme hareketleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(32), 58 88.
5. Bigon, L. & Njoh, A. J. (2018). Power and social control in settler and exploitation colonies: The experience of New France and French colonial Africa. Journal of Asian and African Studies, 53(6), 932 951. Chinweizu, C.
6. A. (1978). The Eest and the Rest of US. Lagos: Nok Publishers (Nigeria) Ltd..
7. Cocks, P.T. (2001). Musemunzhi: Edwin Smith and the restoration and fulfilment of African society and region. Patterns of Prejudice, 35(2), 19-31.
8. Craven, M. (2015). Between law and history: the Berlin Conference of 1884-1885 and the logic of free trade. London Review of International Law, 3(1), 31-59.

9. Çağlı, E. (2002). Kolonyalizmden Emperyalizme. İstanbul: Tarih Bilinci Yayınları.
10. Çeçen, A. (1984). Kültür ve Politika. İstanbul: Hil
11. Erlanger, S. (17 Nisan 2011). “French Colonial Past Casts Long Shadow Over Policy in Africa”, New York Times (17 Nisan 2011).
12. Gülalp, H. (1979). Yeni Emperyalizm Teorilerinin Eleştirisi. İstanbul: Birikim Yayınları
13. Harris, C. (2004). “How did colonialism disposses? Comments From an Edge of Empire”.Annals of the Association of American Geographers. London. Oxford:
14. İbrahin, G. (2019), Afrika’da Sömürgeci Kültürel Mirasın Tehditleri. Ortadoğu ve Afrika Araştırmaları Derneği. https://ordaf.org/afrikada-somurgeci-kulturel-mirasin tehditleri/ (6 Haziran, 2022).
15. Legum, C. (1975). Pan-Africanism: A Short Political Guide, London: Pall Mall Press
16. Lopes, A.J. (1998). The Language Situation in Mozambique. Journal of Multilingual and Multicultural Development, 19 (5), 440-486.
17. Loomba, A. (1998). Colonialism/Postcolonialism. London and New York: Routledge,
18. Luraghi, R.(200). Sömürgecilik Tarihi. İstanbul: Kitap Deyince Yayınları,
19. Malinowski, B. (1992). Bilimsel Bir Kültür Teorisi. (S. Özkal, Çev.). İstanbul: Kabalcı.
20. Mejuyev, V. (1987). Kültür ve Tarih. (S. H. Yokova, Çev.). Ankara: Başak Yayınları.
21. Meyer, B. (2002). Christianity and the EWE nation: German Pietist Missionaries, EWE converts and the politics of culture. Journal of Religion in Africa, 32(2), 167-199.
22. Morin, E. (1995). Avrupa’yı düşünmek (Çev. Ş. Tekeli). İstanbul: Afa Yayınları.
23. Nkrumah, F.N. (1941). Primitive Education in West Africa. Educational Outlook, 15(2), 87-92.
24. Ocheni, S.& Nwankwo, B. C. (2012). Analysis of Colonialism and Its Impact in Africa. Cross-Cultural Communication, 8(3) 46-54 DOI:10.3968/j.ccc.1923670020120803.1189
25. Oğuz, E. S. (2011). Toplum bilimlerinde kültür kavramı. Edebiyat Fakültesi Dergisi, 28(2), 123-139.
26. Özlem, D. (2000). Kültür Bilimleri ve Kültür Felsefesi. İstanbul: İnkîlap.
27. Rodney, W. (1989). How Europe underdeveloped Africa. Nairobi: Heinemann.
28. Said, W. E. (1993). Orientalism. New York: Vintage Books.
29. Said, W. E. (1998). Culture and Imperialism. Çev. Nemciye Alpay. Kültür ve Emperyalizm. İstanbul: Hil Yayınları.
30. Şahin, M. (2018). İngilizce öğretmenlerine göre ideal dil öğrenme yaşı ve dil sınıfı mevcudu. International Journal of Language Academy, 6(2), 281-301.
31. Topuz, H. (1998). Dünyada ve Türkiye’de kültür politikaları. İstanbul: Adam
32. Turan, Ş. (1990). Türk Kültür Tarihi: Türk kültüründen Türkiye kültürüne ve evrenselliğe. Ankara: Bilgi Yayınevi.
33. Williams, R. (1976). Anahtar Sözcükler: Kültür ve Toplumun Sözvarlığı. (S. Kılıç, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
34. Williams, R. (1977). Culture and Society: 1780-1950. Middlesex: Penguin Books