ANADOLU KENT MİNYATÜRLERİ VE GRAVÜRLERİNİN RESİMSEL DİLİ ÜZERİNE

Anadolu kent minyatürleri ve gravürleri; yapıldıkları dönem ve yöntem açısından benzeşen ve farklılaşan temel resimsel ifade biçimleridir. Minyatür ve gravür resimlerin ifade biçimlerinin anlamlandırılmasında temel olan benzerlik; o kentin doğası ve coğrafyası, insanları, hayvanları ve günlük yaşamına dair ipuçlarını göstermiş olmalarıdır. Minyatür ve gravürlerin her ikisi de kitap resimleme yöntemidir. Fakat gravür tekniği temelde resimsel ifadenin kağıda aktarılması ve çoğaltılması yöntemidir. İfadeyi de zenginleştiren bu yöntem, belge niteliği taşıdığı gibi çoğaltılabilme özelliliği onun yaygınlaştırılmasını da kolaylaştırmıştır. Bu nedenle gravür resim, belge niteliği taşıdığı gibi aynı zamanda sanatsal ifade yönteminin olanaklarını zorlayan bir teknik olmuştur. Minyatürlerin geleneksel dizilim dilini ve batının natüralist resim anlayışını Anadolu kent görünümleri üzerinden değerlendirmek; o dönemin yaşam imgelerinin kültürel veri olarak değerlendirilmesinde de önemli bir görsel malzeme oluşturmalarıdır.