İSTANBUL’UN ZAHİRE İAŞESİNDE BANDIRMA LİMANI’NIN ÖNEMİ (XVIII. YÜZYIL)

Osmanlı Devleti’nin iktisadi görüşünün temeli sayılan provizyonizm (iaşecilik) ilkesi üretilen mal ve hizmetlerin tüketiciye ucuz, kaliteli ve bol bir şekilde sağlanmasıdır. İaşe ürünlerinin tedarik edilmesi ve bunların tüketiciye ulaştırılması her zaman önemli bir konu olmuştur. Başkent İstanbul gerek nüfus yoğunluğu gerek stratejik önemi dolayısıyla iaşe hususunda her zaman öncelikli olmuştur. Şehrin iaşe gereksinimini karşılamak Bizans İmparatorluğu’ndan beri önemli bir mesele olarak görülmüştür. İstanbul, fethinden sonra ve başkent haline getirilmesinden itibaren Osmanlı Devleti’nin ekonomik ve siyasal merkezi olmuş, dolayısıyla iaşe temini büyük önem arz etmiştir. Başkent İstanbul’un iaşe ihtiyacını sağlama hususunda, ilk olarak ihtiyaç duyulan ürün veya mallar tespit edilmiştir. Ardından tespit edilen ürün ve malların bulunduğu ve getirileceği sahalar belirlenmiştir. Güney Marmara kıyı şeridinde yer alan Bandırma bu sahalardan birisiydi. İstanbul’un zahire ihtiyacının sağlanmasında önemli bir misyon üstlenen Bandırma, işlek limanı, İstanbul’a olan yakınlığı, ulaşım kolaylığı ve tarımsal art alanının üretim potansiyeli sayesinde İstanbul’un en önemli iaşe merkezlerinden biri haline gelmiştir.