NİĞDE İLİ ŞEHİRADLARININ (ASTİONİMLERİNİN) VERİLİŞ EĞİLİMLERİ
Öz
Dil, milletlerin kimliğidir. Bir milletin tarihi, kültürü, ülküsü vb. konuştuğu dilin sözcüklerinde gizlidir. Duygu ve düşünce dünyasının izleri edebiyatta, bilime yaptığı katkıları terminolojide, vatan yaptığı toprakların tapusu toponimide kayıtlıdır.
Toponimi (yeradı bilimi); yeradları (toponim) üzerine tarih ve coğrafya bilimlerine dayalı etimolojik, morfolojik ve semantik bir incelemeyi konu edinen adbilimi dalıdır. Pek çok alt dalı olan toponimin il, ilçe ve belde isimlerini kapsayan alanına şehiradları (astionim veya polisonim) adı verilmektedir.
Makalenin kapsamını, Niğde ili şehiradlarını oluşturan ‘Niğde’ il adı ile Niğde’ye bağlı 5 ilçe (Altunhisar, Bor, Çamardı, Çiftlik, Ulukışla) ve 23 belde (Aktaş, Alay, Azatlı, Bağlama, Bahçeli, Bozköy, Çukurkuyu, Değirmenli, Divarlı, Dündarlı, Edikli, Gümüşler, Hacıabdullah, Karaatlı, Karakapı, Keçikalesi, Kemerhisar, Kiledere, Konaklı, Orhanlı, Sazlıca, Yeşilgölcük, Yıldıztepe) adının leksik-semantik incelemesi oluşturmaktadır.
Bu çalışmada ilgili toponimlerin veriliş eğilimleri tespit edilmeye çalışılacak, gerektiğinde yerleşim yerinin bilinen eski adları ve idarî statüsünde yapılan değişiklikler hakkında bilgiler verilecektir. Çalışmanın sonunda, Niğde ili şehiradlarının veriliş eğilimlerine dair elde edilen istatistiksel veriler bir grafik ile gösterilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçay, A. (2011). Arkeolojik ve Filolojik Belgeler Işığında Tabal Ülkesi. (Basılmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Albayrak, R. (2004). Toponim Teknikleri ve Kafkasya-Borçalı Yer Adları, Berikan Yayınevi.
- Avcı, C. (2009). Sugùr. TDV İslâm Ansiklopedisi (37. Cilt, ss. 473-474) içinde.
- Baykara, T. (1985). Türkiye Selçuklularında İdarî Birim ve Bununla İlgili Meseleler. Vakıflar Dergisi, XIX, 49-60.
- Coşkun, Y. (1989). Hitit Çivi Yazılı Belgelerin Işığı Altında İlk Çağda Tuṷanuṷa. TTK Belleten, LIII (207-208), 477-485.
- Çınaroğlu, A. (1987). Kemerhisar-Ambartepe 1986 Kazısı. IX. Kazı Sonuçları Toplantısı I (ss. 351-360) içinde, Kültür ve Turizm Bakanlığı Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğü.
- Çobanoğlu, A. V. (2007). Öküz Mehmed Paşa Külliyesi. TDV İslam Ansiklopedisi (34. Cilt, ss. 27-28) içinde.
- Çoşkun, F. (1996). 888/1483 Tarihli Karaman Eyaleti Vakıf Tahrir Defteri (Tanıtım, Tahlil ve Metin). (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dil Çalışmaları (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Erken Görünüm Tarihi
31 Aralık 2024
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2024
Gönderilme Tarihi
29 Eylül 2024
Kabul Tarihi
21 Aralık 2024
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2024 Sayı: 50
