The mediating role of general well-being in the effect of self-forgiveness on beneficence satisfaction: the case of university students

Öz

Purpose – The purpose of this study is to examine the impact of university students' self-forgiveness levels on their brief beneficence satisfaction and the mediating role of well-being in this relationship. The point of departure for this research is the limited literature addressing how individuals' capacity for self-forgiveness influences both their well-being and satisfaction derived from social contributions. Accordingly, the effects of two dimensions of self-forgiveness—restoration of personal esteem and renewed orientation toward positive change—on well-being and brief beneficence satisfaction were analyzed. Design/methodology/approach – This study employs a quantitative methodology based on a causal research design. Data were collected online through a questionnaire administered to 387 randomly selected participants from Isparta Applied Sciences University, Isparta Vocational School. The Dual-Process Self-Forgiveness Scale, the General Well-Being Scale, and the Brief Beneficence Satisfaction Scale were utilized as measurement tools. Data were analyzed through confirmatory factor analysis (CFA) and structural equation modeling (SEM). Findings – The restoration of personal esteem was found to have both direct and indirect significant positive effects on brief beneficence satisfaction through the mediation of well-being. The renewed orientation toward positive change, however, did not show a statistically significant effect on brief beneficence satisfaction. Additionally, the mediating effect of well-being on brief beneficence satisfaction was robust and significant. Originality/value – This study contributes both theoretically and practically to the literature by being the first in Turkey to empirically demonstrate the mediating role of well-being in the relationship between self-forgiveness and brief beneficence satisfaction among university students. Highlighting the role of self-forgiveness in enhancing well-being and social contribution awareness, the study also provides concrete recommendations for educators and institutions to develop psychological support initiatives and social responsibility projects

Anahtar Kelimeler

• self-forgiveness
• general well-being
• beneficence satisfaction
• university students
• structural equation modeling

Destekleyen Kurum

This study was not supported by any funding organization.

Etik Beyan

Ethical approval for this study was obtained from the Scientific Research and Publication Ethics Committee of Isparta University of Applied Sciences via Decision No. 12, dated August 19, 2024, and issued at the 198th meeting.

Teşekkür

There are no individuals or organizations to thank.

Kendini affetmenin hayırseverlik memnuniyetine etkisinde iyi oluşun aracılık rolü: üniversite öğrencileri örneği

Öz

Amaç – Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin affetme düzeyinin hayırseverlik memnuniyeti üzerindeki etkisini ve bu ilişkide iyi oluşun aracılık rolünü incelemektir. Araştırmanın çıkış noktası, bireyin kendini affetme kapasitesinin hem iyi oluş hem de toplumsal katkılardan duyulan doyum üzerindeki etkisini irdeleyen çalışmaların sınırlı olmasıdır. Bu doğrultuda, affetmenin alt boyutları olan kişisel saygının yenilenmesi ve pozitif değişime yeniden yöneliminin iyi oluş ve hayırseverlik memnuniyeti üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Metodoloji – Araştırma, nicel yöntem temelli nedensel bir araştırma türüne sahiptir. Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Isparta Meslek Yüksekokulu öğrencilerinden, basit rastgele örnekleme yöntemiyle belirlenen 387 katılımcıdan çevrim içi anket yoluyla veri elde edilmiştir. Ölçek olarak, kendini affetme ikili süreç ölçeği, genel iyi oluş ölçeği ve hayırseverlik memnuniyeti ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, doğrulayıcı faktör analizi ve yapısal eşitlik modeli kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular – Kişisel saygının yenilenmesinin, hayırseverlik memnuniyetini hem doğrudan hem de iyi oluş aracılığıyla dolaylı olarak pozitif ve anlamlı biçimde etkilediği belirlenmiştir. Pozitif değişime yeniden yöneliminin, hayırseverlik memnuniyeti üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi belirlenmemiştir. Ayrıca, iyi oluşun, hayırseverlik memnuniyeti üzerindeki aracılık etkisi güçlü ve anlamlı bulunmuştur. Özgünlük – Bu çalışma, affetmenin hayırseverlik memnuniyetine etkisinde iyi oluşun aracılık rolünü Türkiye’de, üniversite öğrencileri örnekleminde ilk kez ortaya koyarak alanyazına teorik ve uygulamalı düzeyde katkı sağlamaktadır. Affetmenin, iyi oluş ve toplumsal katkı bilincini artırmadaki rolüne dikkat çekilen bu çalışmada; eğitimciler ve kurumlar için psikolojik destek ve sosyal sorumluluk projelerine yönelik somut öneriler sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• affetme
• iyi oluş
• hayırseverlik
• üniversite öğrencileri
• yapısal eşitlik modeli

Destekleyen Kurum

Bu çalışma herhangi bir fon sağlayıcı kuruluş tarafından desteklenmemiştir

Etik Beyan

Bu çalışma için Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’ndan 19.08.2024 tarih, 198 toplantı sayılı ve 12 karar numaralı karar ile etik onay alınmıştır.

Teşekkür

Teşekkür edilecek herhangi bir kişi veya kurum bulunmamaktadır.

Kaynakça

1. Akeren, İ. (2024). Üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş, öz düzenleme ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkiler. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(44), 2721–2742.
2. Akgül, B. M., Durhan Ayyıldız, T., Türkmen, E., & Karaküçük, S. (2023). Boş zaman yoluyla stresle baş etme stratejileri, psikolojik iyi oluş ve kent yaşamından memnuniyet arasındaki ilişkilerin yapısal eşitlik modellemesi ile incelenmesi. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism, Recreation and Sports Sciences, 6(2), 405–414.
3. Al Balushi, M. K., Hussain, K., & Al Mahrouqi, A. N. (2024). Strategic university positioning: Fostering student satisfaction and well-being. Current Psychology, 43, 24733–24745.
4. Arslan, G., & Coşkun, M. (2022). Social exclusion, self-forgiveness, mindfulness, and internet addiction in college students: A moderated mediation approach. International Journal of Mental Health and Addiction, 20, 2165–2179.
5. Ascıoglu Onal, A., & Yalçın, I. (2017). Forgiveness of others and self-forgiveness: The predictive role of cognitive distortions, empathy, and rumination. Eurasian Journal of Educational Research, 68, 97–120.
6. Asıcı, E. (2019). Affetme esnekliğinin ergenlerin iyi oluşunu yordayıcı rolü. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 790–803.
7. Ayaz, E., & Doğan, O. (2023). Üniversite öğrencilerinde özsaygı düzeyleri ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişki. Atlas Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 6, 30–38.
8. Aydın, G., & Yerin Güneri, O. (2022). Exploring the role of psychological inflexibility, rumination, perfectionism cognitions, cognitive defusion, and self-forgiveness in cognitive test anxiety. Current Psychology, 41, 1757–1766.

9. Balıkçıoğlu, B., & Karacaoğlu, K. (2007). Sosyal bir ürün olarak topluma pazarlanan hayırseverlik: Stratejik hayırseverlik. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(2), 121–141.
10. Barış, F., & Akpınar, H. (2024). Hemşirelerin ve hemşirelik öğrencilerinin başkalarını ve kendilerini affetme kararlarının belirlenmesi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 11(1), 73–81.
11. Bell, C. M., Davis, D. E., Griffin, B. J., Ashby, J. S., & Rice, K. G. (2017). The promotion of self-forgiveness, responsibility, and willingness to make reparations through a workbook intervention. The Journal of Positive Psychology, 12, 571–578.
12. Blatný, M., & Šolcová, I. (2015). Well-being. In M. Blatný (Ed.), Personality and well-being across the life-span (1st ed., pp. 20–39). Palgrave Macmillan.
13. Brennan, J. (2025). Beneficence beyond charity: Earning as giving. Social Philosophy and Policy, 42(1), 16–36. Budak, Y., Gündoğdu, Y. B., & Bayraktar, M. (2024). Üniversite öğrencilerinin ahlâkî kimlik algıları ile psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 1503–1546.
14. Camadan, F., Kaya, Ö. S., & Yazıcı, H. (2023). İyi oluşun açıklanmasında affetme ve benlik saygısının rolü. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(3), 1013–1036.
15. Cinel, M. O., Karademir, D., & Karademir, H. (2021). Örgüt kültüründe iş güvenliğinin çalışanların motivasyonu üzerine etkisi: Mobilya işletmeleri üzerine bir araştırma. Eurasian Journal of Forest Science, 9(1), 1–19.
16. Cobban, A. B. (2001). English university benefactors in the Middle Ages. History, 86(283), 283–300.
17. Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis.
18. Costa, L., Worthington, E. L., Montanha, C. C., Couto, A. B., & Cunha, C. (2021). Construct validity of two measures of self-forgiveness in Portugal: A study of self-forgiveness, psychological symptoms, and well-being. Research in Psychotherapy: Psychopathology, Process and Outcome, 24(1), 73–83.
19. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
20. Çakmak Yıldızhan, Y., Mallı, A. Y., & Ekinci, H. B. (2023). Spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinde psikolojik iyi oluş ile travma sonrası gelişim arasındaki ilişkinin incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 14(2), 263–277.
21. Çetinceli, K., & Tüzün, P. (2022). Üniversite öğrencilerinin işsizlik kaygısı, yaşam doyumu ve psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişki. Current Perspectives in Social Sciences, 26(1), 21–30. https://doi.org/10.54614/JSSI.2022.952094
22. Çömez Polat, F. (2024). Yurtlarda kalan üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite ile psikolojik iyi oluş düzeyleri: Adana örneği. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 12(32), 1–15.
23. D'Agostino, R. B. (1971). An omnibus test of normality for moderate and large size samples. Biometrika, 58(2), 341–348.
24. Datu, J. A. D. (2014). Forgiveness, gratitude and subjective well-being among Filipino adolescents. International Journal for the Advancement of Counselling, 36(3), 262–273.
25. Demir, B., & Kara, N. Ş. (2025). Savunma sporlarında rakibi affetme ve psikolojik iyi oluş: Karate-do ve kick boks. The Online Journal of Recreation and Sports, 14(1), 32–38.
26. Demirkıran, M. (2021). Sağlık yöneticisi adaylarının görüşlerine göre akademik etik dışı davranışların nedenleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, (Yönetim ve Organizasyon Özel Sayısı)(18), 1395–1416.
27. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542–575.
28. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34–43.
29. Dillon, R. S. (2001). Self-forgiveness and self-respect. Ethics, 112(1), 53–83.
30. Dönmez, E. A., & Gürsu, O. (2024). Affetmeyi geliştirme psikoeğitim programının ergenlerin affetme, umutsuzluk düzeyi, bilinçli farkındalık ve manevi iyi oluşuna etkisi. Medeniyet ve Toplum Dergisi, 8(2), 187–205.
31. Durar, E., Keleş, İ., Durmuş, M., & Ateş, K. (2024). Üniversite öğrencilerinde problemli internet kullanımının, psikolojik iyi oluş ve atılganlık ile ilişkisi. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 8(1), 29–41.
32. Elkoca, A., Yıldız, M., Emrem, M., & Yıldız, M. (2025). Üniversite öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ve siber aylaklığın psikolojik iyi oluş üzerindeki etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(4), 104–111.
33. Erdoğan, M., & Çelik, K. (2025). Eğitimde hayırseverlik. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(2), 190–210.
34. Erginsoy Osmanoğlu, D., & Kaya, H. İ. (2013). Öğretmen adaylarının yükseköğretime dair memnuniyet durumları ile öznel iyi oluş durumlarının değerlendirilmesi: Kafkas Üniversitesi örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 45–70.
35. Fedina, L. V., Kukhterina, G. V., Saitgalieva, G. G., Semenovskikh, T. V., & Solovyova, E. A. (2023). Psychological well-being of students in a diverse university environment. Psychological Science and Education, 28(6), 70–81.
36. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39.
37. George, D., & Mallery, P. (2022). IBM SPSS statistics 27 step by step: A simple guide and reference (17th ed.). Routledge.
38. Göçer, A., & Altuntaş Vural, C. (2017). Sosyal pazarlamada teknoloji kabulü: Hayırseverlik davranışları üzerine bir inceleme. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Pazarlama Kongresi Özel Sayısı, Mayıs, 1–18.
39. Gökmen, G., & Çakır, S. G. (2019). Eğitim fakültesi öğrencilerinin sosyal bağlılık, duyguları yönetme, yaşam pozisyonları, temas engelleri ve koşulsuz kendini kabul ile affetme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 1–7.
40. Graham, K. L., Morse, J. L., O'Donnell, M. B., & Steger, M. F. (2017). Repairing meaning, resolving rumination, and moving toward self-forgiveness. In L. Woodyatt, E. L. Worthington Jr., M. Wenzel, & B. J. Griffin (Eds.), Handbook of the psychology of self-forgiveness (1st ed., pp. 59–74). Springer International Publishing.
41. Griffin, B. J., Worthington Jr., E. L., Greer, C. L., Lavelock, C. R., Lin, Y., Davis, D. E., & Hook, J. N. (2015). Efficacy of a self-forgiveness workbook: A randomized controlled trial with interpersonal offenders. Journal of Counseling Psychology, 62(2), 124–136.
42. Griswold, C. L. (2007). Forgiveness: A philosophical exploration. Cambridge University Press.
43. Gül, T. (2023). İşyerinde cinsiyet ayrımcılığı ile tükenmişlik arasındaki ilişkide işyeri nezaketsizliğinin aracı etkisi ve özsaygının düzenleyici aracılık rolü. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(3), 2449–2464.
44. Hair Jr., J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2022). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) (3rd ed.). SAGE Publications, Inc.
45. Hall, J. H., & Fincham, F. D. (2005). Self-forgiveness: The stepchild of forgiveness research. Journal of Social and Clinical Psychology, 24(5), 621–637.
46. Hebert, P. C., Meslin, E. M., & Dunn, E. V. (1992). Teaching medical ethics: Measuring the ethical sensitivity of medical students—A study at the University of Toronto. Journal of Medical Ethics, 18(3), 142–147.
47. Holmgren, M. R. (1998). Self-forgiveness and responsible moral agency. The Journal of Value Inquiry, 32, 75–91. Horsbrugh, H. J. N. (1974). Forgiveness. Canadian Journal of Philosophy, 4(2), 269–282.
48. Hu, L., & Bentler, P. M. (1998). Fit indices in covariance structure modeling: Sensitivity to underparameterized model misspecification. Psychological Methods, 3(4), 424–453.
49. Iordache-Platis, M. (2020). Strategy for well-being in universities: A Romanian higher education approach. Sustainability, 12(19), 8243. https://doi.org/10.3390/su12198243
50. Jöreskog, K. G. (1969). A general approach to confirmatory maximum likelihood factor analysis. Psychometrika, 34(2), 183–202. https://doi.org/10.1007/BF02289343
51. Kandemir, H. (2016). Öğrenci memnuniyetini etkileyen faktörlerin yapısal eşitlik modeli ile araştırılması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 447–461.
52. Kandemir, H., Alkın, M., & Önem, H. B. (2024). D tipi kişilik yapısının kompulsif satın alma davranışına etkisinde finansal iyi oluşun düzenleyici rolü. Fiscaoeconomia, 8(3), 1453–1471.
53. Karakaş, A. C. (2017). Manevi zekânın iç yönelimli dindarlık, affetme esnekliği ve öznel iyi oluşla ilişkisi. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi, 1(1), 53–63.
54. Kaya, F., & Odacı, H. (2024). Subjective well-being: Self-forgiveness, coping self-efficacy, mindfulness, and the role of resilience? British Journal of Guidance & Counselling, 52(4), 628–644.
55. Kaya, F., Odacı, H., & Aydın, F. (2023). Kendini affetme ikili süreç ölçeğinin geçerlik ve güvenirliğinin test edilmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(1), 1–29.
56. Kaygas, Y., & Kılınç, E. (2023). The mediating role of cognitive flexibility between self forgiveness and psychological well-being. E-International Journal of Educational Research, 14(6), 40–53.
57. Keyes, C. L. M., Shmotkin, D., & Ryff, C. D. (2002). Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82(6), 1007–1022.
58. Kiremitçi Canöz, E. (2025). Üniversite öğrencilerinde mevsimsel değişimler yardımseverliği nasıl etkiler? Psikolojik iyi oluş ve kaygının aracı rolü. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 12(1), 26–47.
59. Köksal, Z., Topkaya, N., & Şahin, E. (2023). Üniversite öğrencilerinde cinsiyet, psikolojik kırılganlık ve öz şefkatin psikolojik iyi oluş ile ilişkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 22(87), 1309–1324.
60. Kömürcü, İ. (2023). Üniversite öğrencilerinin sanatsal etkinliklere katılma düzeyinin psikolojik iyi oluş ve yaşam doyumunu yordama gücü. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 803–822.
61. Longo, Y., Coyne, I., & Joseph, S. (2017). The scales of general well-being (SGWB). Personality and Individual Differences, 109, 148–159. https://doi.org/10.1016/j.paid.2017.01.005
62. Lopes, L. F. D., Chaves, B. M., Fabrício, A., Porto, A., Almeida, D. M. d., Obregon, S. L., Lima, M. P., da Silva, W. V., Camargo, M. E., Pereira da Veiga, C., de Moura, G. L., Costa Vieira da Silva, L. S., & Costa, V. M. F. (2020). Analysis of well-being and anxiety among university students. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(11), Article 3874. https://doi.org/10.3390/ijerph17113874
63. Martela, F., Gómez, M., Unanue, W., Araya, S., Bravo, D., & Espejo, A. (2021). What makes work meaningful? Longitudinal evidence for the importance of autonomy and beneficence for meaningful work. Journal of Vocational Behavior, 131, Article 103631. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2021.103631
64. Martela, F., & Ryan, R. M. (2016). The benefits of benevolence: Basic psychological needs, beneficence, and the enhancement of well-being. Journal of Personality, 84(6), 750–764.
65. Martela, F., & Ryan, R. M. (2020). Distinguishing between basic psychological needs and basic wellness enhancers: The case of beneficence as a candidate psychological need. Motivation and Emotion, 44, 116–133.
66. Martela, F., Unanue, J., Gómez, M., & Unanue, W. (2024). Reciprocal relations between meaning in life, beneficence, and psychological needs for autonomy, competence, and relatedness: Evidence from a three-wave longitudinal study. Journal of Happiness Studies, 25, Article 29. https://doi.org/10.1007/s10902-024-00741-y
67. Martinčeková, L., & Enright, R. D. (2020). The effects of self-forgiveness and shame-proneness on procrastination: Exploring the mediating role of affect. Current Psychology, 39, 428–437.
68. Muijs, D. (2022). Doing quantitative research in education with IBM SPSS statistics (3rd ed.). SAGE Publications, Inc.
69. Narin, Z. E., & Kusan, M. (2025). Üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ve boş zaman yönetiminin psikolojik iyi oluş düzeyine etkisi. İstanbul Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 599–613.
70. Neuman, W. L. (2014). Basics of social research: Qualitative & quantitative approaches (3rd ed.). Pearson Education Limited.
71. North, J. (1998). The "ideal" of forgiveness: A philosopher's exploration. In R. D. Enright & J. North (Eds.), Exploring forgiveness (1st ed., pp. 15–34). University of Wisconsin Press.
72. Odacı, H., Kaya, F., & Kınık, Ö. (2021). Genel iyi oluş ölçeği kısa formu'nun Türkçeye uyarlama çalışması. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 97–111.
73. Pastore, O. L., McAllister, S., & Fortier, M. (2023). The road to greater well-being: Exploring the impact of an undergraduate positive education course on university students' well-being. Discover Psychology, 3, Article 20. https://doi.org/10.1007/s44202-023-00082-6
74. Peşkirci, T., & Uslu, E. (2024). Üniversite öğrencilerinde teknoloji bağımlılığı ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişki: Kendini sabotaj aracı mıdır? Abant Sağlık Bilimleri ve Teknolojileri Dergisi, 4(2), 48–56.
75. Pimentel, J. L. (2010). A note on the usage of Likert scaling for research data analysis. USM R&D Journal, 18(2), 109–112.
76. Polat, S., & Ceylan, B. (2023). Psikodramanın üniversite öğrencilerinin duygusal farkındalık ile psikolojik iyi oluş düzeyine etkisi. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 25(3), 463–471.
77. Robertson, I., & Cooper, C. (2011). Well-being: Productivity and happiness at work (1st ed.). Palgrave Macmillan. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52, 141–166.
78. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069–1081.
79. Saeighi Mameghani, S., Taşan, D., & Saylan, E. (2020). Üniversite öğrencilerinin öz-şefkat, hasbilik ve affetme düzeylerinin incelenmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 12(2), 220–244.
80. Schindler, P. S. (2022). Business research methods (15th ed.). McGraw-Hill Education.
81. Sezgin, E., Yağcı, F., & Arıcı-Doğan, D. (2021). Üniversite öğrencilerinin empati becerileri, affetme eğilimleri ve aile bütünlük duygusu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(4), 1305–1324.
82. Singh, K. (2007). Quantitative social research methods. SAGE Publications, Inc.
83. Soylu, T., & Beydoğan Tangör, B. (2025). Üniversite öğrencilerinin romantik ilişki durumuna göre otantiklik, öz duyarlılık ve psikolojik iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 63, 244–266.
84. Squires, E. C., Sztainert, T., Gillen, N. R., Caouette, J., & Wohl, M. J. A. (2012). The problem with self-forgiveness: Forgiving the self deters readiness to change among gamblers. Journal of Gambling Studies, 28, 337–350.
85. Şahin, S., & Uz Baş, A. (2023). Testing the validity of the brief beneficence satisfaction scale in Turkish context. Current Psychology, 42, 10786–10791.
86. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2012). Using multivariate statistics. Pearson Education Limited.
87. Taylor, T. E. (2012). Knowing what is good for you: A theory of prudential value and well-being (1st ed.).
88. Truiti, M. T., Corradi Perini, C., & Bueno do Prado Guirro, Ú. (2025). Palliative care competencies: A bioethical analysis of medical students' education. BMC Medical Education, 25, Article 694. https://doi.org/10.1186/s12909-025-07265-w
89. Tüzün, P., & Şimşek, A. (2023). Özel sektörde iş güvencesizliğinin çalışan performansına etkisinde presenteizmin aracılık rolü. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 84, 139–157.
90. Ural, A., & Kılıç, İ. (2013). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi (4. baskı). Detay Yayıncılık.
91. Vázquez-Parra, J. C., Suárez-Brito, P., Alonso-Galicia, P. E., & Echaniz-Barrondo, A. (2023). Critical thinking and student well-being: An approach in university students. Societies, 13(11), Article 232. https://doi.org/10.3390/soc13110232
92. Warr, P. (1990). The measurement of well-being and other aspects of mental health. Journal of Occupational Psychology, 63(3), 193–210.
93. Waterman, A. S. (1993). Two conceptions of happiness: Contrasts of personal expressiveness (eudaimonia) and hedonic enjoyment. Journal of Personality and Social Psychology, 64(4), 678–691.
94. Wohl, M. J. A., Pychyl, T. A., & Bennett, S. H. (2010). I forgive myself, now I can study: How self-forgiveness for procrastinating can reduce future procrastination. Personality and Individual Differences, 48(7).
95. Yao, S., Chen, J., Yu, X., & Sang, J. (2017). Mediator roles of interpersonal forgiveness and self-forgiveness between self-esteem and subjective well-being. Current Psychology, 36, 585–592.
96. Yavuz, Ü., & İlhan, E. L. (2023). Spor yapmak ve psikolojik iyi oluş: Üniversite öğrencileri profili. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 28(1), 1–7.
97. Yılmaz Kurt, F., Munar, Ö., & Nedim, S. (2025). Üniversite öğrencilerinin sigara bağımlılığına yönelik tutumları ile psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişki. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 158–168.
98. Zümbül, S. (2019). Öğretmen adaylarının psikolojik iyi oluş düzeylerinde bilinçli farkındalık ve affetmenin yordayıcı rolleri. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 20–36.