MEVLÂNÂ’NIN AHLÂK ÖĞRETİSİNDE İYİ VE KÖTÜ KAVRAMLARI

Öz

Bu çalışmanın amacı ünlü Türk düşünürü Mevlânâ Celâleddîn Rûmî (12071273)’nin ahlâkın temel kavramlarından olan iyi ve kötü kavramlarını nasıl değerlendirdiğini incelemektir. Bu aynı zamanda düşünürümüzün ahlâk anlayışını ve ahlâkî yargıların belirlenmesi konusundaki yaklaşımını belirginleştirmektedir. Bilindiği gibi düşünce tarihindeki ahlâkî ekollerin ve görüşlerin şekillenmesinde ve iyi-kötü gibi ahlâkî terimlere içerik kazandırılmasında benimsenen anlayışlar önemli rol oynamıştır

Anahtar Kelimeler

• Mevlânâ, İyi, Kötü, Ahlâk, İslam Ahlâkı

The Concept of Good and Evil in Mawlana’s Ethical Theory

Abstract

In this article I dealt with concepts of good and evil in Great Turkish thinker Mawlana Calalladdin Rumi as one of his main concepts of ethical theory. This allows us to analyse his understanding of his ethical and actiological views. As it is known that concepts of good and evil frame different schools and views of ethical approaches in the history of thought

Keywords

• Mawlana,Good and Evil, İslamic Ethics, Ethics

Kaynakça

1. ARSLAN, Ahmet, Felsefeye Giriş, Adres Yayınları, Ankara 2007.
2. CEVİZCİ, Ahmet, Paradigma Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları, İstanbul 1999.
3. CÜRCANÎ (Seyyid Şerif), et-Ta’rifat. İstanbul 1300.
4. DURAK,Nejdet, "Mevlânâ ve Kant Felsefesinde Aklın Değeri", S.D.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi, Yıl. 2007/2, Sayı: 19, Isparta 2007, s. 25–50.
5. DURAK, Nejdet, “Mesnevi'de Metaforik Anlatımlarda Kullanılan Hayvan Motifleri ve Felsefî Değerlendirmesi” Uluslararası Düşünce ve Sanatta Mevlânâ Sempozyumu, Çanakkale 2006, ss. 155–165.
6. Kenan Gürsoy, A.g.e., s. 186.
7. Gazzâlî (Muhammed b. Muhammed). İhya’u Ulumi’d-Din, Terc. Ahmet Serdaroğlu, İstanbul 1974
8. GÜRSOY, Kenan, Etik ve Tasavvuf Felsefî Diyaloglar, Yayına Hazırlayan: Semih Yücel, Sufi Kitap, İstanbul 2008.

9. KEKLİK,Nihat, “Mevlânâ’da Metafor Yoluyla Felsefe”, Felsefe Arkivi, S. 26, İstanbul 1987, ss. 19–55.
10. KEKLİK, Nihat, Türk-İslam Felsefesi Açısından Felsefenin İlkeleri, İstanbul 1987.
11. KUÇURADİ, İoanna, Etik, Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları, Ankara, 2006.
12. MEVLÂNÂ, Mesnevi, Çev. Veled İzbudak, M.E.B. Yayınları, C. I-VI, İstanbul 1990.
13. MEVLÂNÂ, Dîvân-ı Kebîr (Seçmeler), haz: Şefik Can, İstanbul 2000
14. MEVLÂNÂ, Dîvân-ı Kebîr, Haz. A. Gölpınarlı, Kültür Bakanlığı Yayınları, C. I- VII, Ankara 1992.
15. MEVLÂNÂ, Fîhi MâFih, Çev. Meliha Ülker Anbarcıoğlu, İstanbul 1990.
16. ÖZTÜRK,Yaşar Nuri, Mevlana ve İnsan, İstanbul 1992.
17. SÖZEN, Kemal, “Mevlânâ Düşüncesinde Ruh Tasavvuru”, Uluslararası Düşünce ve Sanatta Mevlânâ Sempozyum Bildirileri, Çanakkale 2006, ss. 83–93.
18. William L. Reese, Dictionary of Philosophy and Religion: Eastern and Western Thought, Humanity Books, New York 1996.
19. YAKIT,İsmail, Batı Düşüncesi ve Mevlâna, İstanbul 1993.
20. YAKIT,İsmail, “Mevlâna’da Sembolizm ve Ney”, Ney’e Dair , Konya 2006, ss. 61– 96.