İKLİM GÖÇÜ BAĞLAMINDA BİR DEĞERLENDİRME: KATRİNA KASIRGASI

Öz

1960’lar itibariyle Sanayi Devrimi etkisiyle artış gösteren çevresel sorunlar, antropojen kökenli küresel ısınmaya davetiye çıkarmaktadır. Susuzluk, kuraklık, ormansızlaşma, buzulların erimesine dayalı okyanus ve deniz su seviyelerinin yükselmesi ile ısınmaya bağlı buharlaşmanın artması, buharlaşan su kütlelerinin atmosferdeki dolaşımına bağlı olarak ortaya çıkan sıcaklık-basınç farkının etkisiyle ortaya çıkan şiddetli kasırgalar küresel ısınmanın yarattığı felaketler arasındadır. Küresel ısınma sonucu ortaya çıkan afetler sonrası yaşanan yıkımlar afetlerin tek bir ülkenin mücadele edemeyeceği boyuta ulaşırken, uluslararası işbirliğine ihtiyaç bırakmaktadır. Afetler sonrası oluşan kriz ortamında binlerce insan yerinden edilmekte, bu yerinden edilmişlik çevresel güvenlik tehditlerini beraberinde getirmektedir. Çalışmanın konusu olan 2005 tarihli ABD’de yaşanan Katrina Kasırgası’nın yarattığı yıkım ve tahribatta Bush Hükümeti ve FEMA’nın afet öncesi hazırlıkları optimal düzeyde yapamamasının sonucu olarak afetin etki alanının geniş olduğu ve olası afete ön hazırlık sürecinde inşa edilen set ve dalgakıranların başarısız olduğu, afetin insan yapımı olarak nitelendirildiği ABD basınından alınan bilgilerle ortaya konmuştur. Çalışmada nitel araştırma tekniklerinden yararlanılmış, literatür taraması yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İklim Değişikliği
• İklim Göçmenliği
• İklimin Güvenlikleştirilmesi
• Katrina Kasırgası
• FEMA

ASSESMENT IN THE CONTEXT OF CLIMATE MIGRATION: HURRICANE KATRINA

Öz

Environmental problems, which have increased since the 1960s due to the impact of the Industrial Revolution, invite anthropogenic global warming. Dehydration, drought, deforestation, rising ocean and sea water levels due to the melting of glaciers, increased evaporation due to warming, and severe hurricanes resulting from the temperature- pressure difference resulting from the circulation of evaporated water masses in the atmosphere are among the disasters caused by global warming. While the devastations experienced after disasters resulting from global warming reach a level that a single country cannot combat, it creates a need for international cooperation. Thousand of people are displaced in the crisis environment that occurs after disasters, and this displacement brings environmental security threats. In the devastation caused by Hurricane Katrina in the USA in 2005, which is the subject of the study, the impact area of the disaster was wide as a result of the Bush Government and FEMA’s failure to make pre-disaster preparations at an optimal level and the dams and breakwaters built during the preliminary preparation process for the possible disaster failed. It has been revealed through information obtained from the US press that the disaster was described as man-made. Qualitative research techniques were used in the study and a literature review was conducted.

Anahtar Kelimeler

• Climate Change
• Climate Migration
• Climate Securitization
• Hurricane Katrina
• FEMA.

Kaynakça

1. Aid, (2007), Human Tide: The Real Migration Crisis 6, Christian Aid Report, London.
2. Arı, T., (2011). Uluslararası İlişkiler ve Dış Politika, MKM Yayıncılık, Bursa
3. Aksay, C.S.&, Ketenoğlu, O., Kurt, L., (2005), Küresel Isınma ve İklim Değişikliği, Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fen Dergisi, 1(25), 29-42.
4. Anker, D.. (2001) “Refugee Status and Violence Against Women in the ‘Domestic’ Sphere: the Non- State Actor Question.” Georgetown Immigration Law Journal 15(3), 391-402.
5. Axelrod, R. S.,& Downie, D. L. & Vig, N. J. (2005). The Global Environment: Institutions, Law and Policy, CQ Press, Washington.
6. Baker, S. (2006). Sustainable Development. Routledge, Oxon.
7. Balanco J.,& Lewko, H. J., Gilligham, D. (1996) “Fallible Decisions in Management: Learning from Errors”, Disaster Prevention and Management, MCB University Press, 5(2), 5-11.
8. Baldwin, A. (2012). Orientalising Environmental Citizenship: Climate Change, Migration and the Potentiality of Race. Citizenship Studies, 16 (5-6), 625-640.

9. Bates, D. (2002). Environmental Refugees? Classifying Human Migrations Caused by Environmental Change. Population and Environment, 23 (5), 465-477.
10. Birnie, P. & Boyle, A. (2002). International Law and Enviroment. Oxford University Press, Oxford
11. Bodansky, D. (2001). The History of the Global Climate Change Regime. Urs Luterbacher & Detlef F. Sprinz (Eds). International Relation and Global Climate Change, MIT Press, Cambridge, 23-40
12. Bodansky, D. & Rajamani, L., (2016). The Paris Climate Change Agreement: A new Hope?. Amercan Journal of International Law, Vol 110 Issue 2, pp. 288-319.
13. Bozkurt, Y.&, Akdeniz, B. (2014), Bir Kamu Yönetimi Sorunsalı Olarak Çevresel Kriz Yönetimi: ABD-Türkiye Karşılaştırması, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 95-114.
14. Brookings Institution, (2008), The New Orleans Index. Tracking the Recovery of New Orleans & the Metro Area.http://gnocdc.s3.amazonaws.com/NOLAIndex/NewOrleansIndexAug08.pdf.
15. Brookings Institution, (2023), https://www.brookings.edu/articles/the-new-orleans-index/ Erişim: 7.10.2023.
16. Brown, O. (2008), Migration and Climate Change, IOM Migration Research Series, 31.Geneva: International Organization for Migration.
17. Bullard, R. D. , Wright,B. (2009), "Race, Place, and the Environment in Post-Katrina New- Orleans." in Race, Place and Environmental Justice After Hurricane Katrina, (Eds. R. Bullard and B.Wright, 19-48. Westerview Press, Boulder.
18. Campbell, J.R.(2014), Climate Change Migration in the Pacific, University of Hawaii Press, 26(1), 1-28.
19. Castles, S., Miller, M.J. (2008), Göçler Çağı: Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri (Çev. B.U.Bal ve İ.Akbulut), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
20. Cömertler, N., Kar, M. (2007), Türkiye’de Suç Oranının Sosyo Ekonomik Belirleyicileri, Yatay Kesit Analizi, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 62(2), 38-57.
21. Curtis, K. Fussell, E. Dewaard, J.(2015), Recovery Migration after Hurricanes Katrina and Rita: Spatial Concentration and Intensification in the Migration System, Population Association of America, 52(4), 1269-1293.
22. Çelik Efşan, N., Yılmaz, V. (2023), Darfur Krizi’nin İklim Göçmenliği Bağlamında Değerlendirilmesi, Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 14(1), 370-399.
23. Deliktaş, A., (2021), Küresel İklim Değişikliği Konusuna Amerikan Yaklaşımı, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilgiler Dergisi, 6(2), ss.309-322.
24. Denchak, M. (2021). Paris Climate Agreement: Everything You Need to Know. (Erişim Tarihi: 13.03.2024, https://www.nrdc.org/stories/paris-climate-agreement-everything-you-need-know)
25. Deutsche, W. (2021), Biden: İklim Değişikliği Varoluşsal Bir Tehdit. (Erişim Tarihi: 13.03.2024, https://www.dw.com/tr/biden-iklim-de%C4%9Fi%C5%9Fikli%C4%9Fi-varolu%C5%9Fsal-bir-tehdit/a-56000871)
26. Fema Brochure (2008) “FEMA, Prepared, Responsive, Committed”, FEMA B-653/ July 2008, Department of Homeland Security, Washington D.C
27. Fussell E, Elliott J.R. (2009), Introduction: Social Organization of Demographic Responses to Disaster: Studying Population-Environment Interactions in the Case of Hurricane Katrina. Organization & Environment.22(4), 379–395.
28. Giddens, A. (2013). İklim Değişikliği Siyaseti. Phoenix Yayınevi, Ankara.
29. Goodell,J. (2018), Welcome to the Age of Climate Migration, 25th February, Rolling Stone, https://www.rollingstone.com/politics/politics-news/welcome-to-the-age-of-climate-migration-202221/ Erişim Tarihi: 1.06.2023.
30. Gönenç, D., Kibaroğlu, A. (2017), İklim Güvenliği Kavramının Türkiye İklim Politikası’ndaki Yeri, Alternatif Politika, İklim Değişikliği ve Enerji Özel Sayı, 1-26.
31. Greater New Orleans Community Data Center (2009) The New Orleans Index. http://www.gnocdc.org/NewOrleansIndex/index.html. Erişim: Ağustos, 2009.
32. Greater New Orleans Community Data Centre, (2023), The New Orleans Index.. https://www.datacenterresearch.org/about-the-redesign/ Erişim: 10.10.2023.
33. Groen, J.A., Polivka, A.E. (2009), “Going Home after Hurricane Katrina: Determinants of Return Migration and Changes in Affected Areas.” Working Paper 428. U.S. Bureau of Labor Statistics, USA, https://www.bls.gov/osmr/research-papers/2009/ec090060.htm, Erişim Tarihi: 10.06.2023.
34. GHG Emissions of all World Countries, Report, 2023), https://edgar.jrc.ec.europa.eu/report_2023#:~:text=China%2C%20the%20United%20States%2C%20India,61.6%25%20of%20global%20GHG%20emissions, (2023), Erişim Tarihi: 13.03.2024).
35. Gutmann, M.P., Field, V. (2010), Katrina in Historical Context: Environment and Migration in the U.S.,31(1-3), pp.3-19. National Institutes of Health Publishing, Bethesda, Maryland, USA.
36. Gürseler, C. (2022), Çevresel Güvenlikte Teori ve Pratik: Darfur, Suriye ve Filistin Örnekleri Üzerinden Bir Değerlendirme, (Ed. H.Karaaslan, M. Demirel), içinde, Güncel Uluslararası Güvenlik Sorunları, Nobel Yayıncılık, Ankara.
37. IDMC, GRID Report, 2023, (Erişim Tarihi: 13.03.2024, https://api.internal-displacement.org/sites/default/files/publications/documents/IDMC_GRID_2023_Global_Report_on_Internal_Displacement_LR.pdf)
38. IDMC, GRID Report, 2023, (Erişim Tarihi: 13.03.2024, https://api.internal-displacement.org/sites/default/files/publications/documents/IDMC_GRID_2023_Global_Report_on_Internal_Displacement_LR.pdf)
39. IDMC, (2021), “Climate Change, Widespread, Rapid and Intensifying”, https://www.internaldisplacement.org/sites/default/files/publications/documents/grid2021_idmc.pdf, Erişim Tarihi: 17.01.2023.
40. Inside Climate News, No Matter Who Wins, the US Exists the Paris Climate Accord the Day After the Election, Erişim Tarihi: (13.03.2024, https://insideclimatenews.org/news/29102020/paris-climate-accord-us-exit-day-after-election/?gad_source=1&gclid=EAIaIQobChMIlujL7qTxhAMVLA-iAx1RewrVEAAYAiAAEgKA9PD_BwE).
41. IPCC (2014), Climate Change Synthesis Report, Contribution of Working Groups I, II and III to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Geneva.
42. Jayawardhan, S. (2017), Vulnerability and Climate Change Induced Human Dispalacement, The Journal of Sustainable Development, Columbia University Press, 1(1), 103-142.
43. Kaya, A.(2016), İslam, Göç ve Entegrasyon: Güvenlikleştirme Çağı (Çev.N.Y.Ural), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
44. Kaya, Y. (2012). Uluslararası Çevre Antlaşmalarına Uyum Süreci. Ezgi Kitabevi, Bursa
45. Kaypak, Ş., Yılmaz, V. (2019), Security Understanding of a New Dimension in the Globalization Process and Environmental Effects, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(3), 855-868.
46. Köşer Akçapar, Ş. (2021), Uluslararası Göç Alanında Güvenlik Algılamaları ve Göçün İnsani Boyutu, (Ed, G.İ.Öner ve N.A.Şirin Öner), içinde “Küreselleşme Çağında Göç: Kavramlar, Tartışmalar”, İletişim Yayınları, İstanbul.
47. Luecke, R. (2008) Kriz Yönetimi: Felaketleri Önleme Becerinizi Geliştirin, (Çev: Ö. Sarıkaya), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul.
48. Marshall, N. (2016). “Forced Environmental Migration: Ethical Considerations for Emerging Migration Policy”,in Ethics, Policy, Environment, 19 (1). 1-18.
49. Martinich, J., Neumann, J., Lindsay Ludwig, and Jantarasami, L.. (2013),"Risks of sea level rise to disadvantaged communities in the United States," Mitigation and Adaptation Strategies for Global Change 18, 169-185.
50. Maslow A. (1968). Motivation and Personality, Harber Publishing, New York.
51. Mavi, İ. (2022), İnsan Hakları Bağlamında Göçün Güvenlikleştirilmesi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(26), 252-268.
52. McLeman, R. A.(2014), Climate and Human Migration: Past Experiences, Future Challenges. Cambridge University Press, New York.
53. Morrissey, J.(2009), Environmental Change and Forced Migration: A State of the Art Review, Refugee Studies Centre, Oxford University Press.
54. Myers, N. (2005), Environmental Refugees: An Emergent Security,13th Economic Forum of the Organization for Security and Cooperation in Europe, Prague, 23-27.
55. Natcat (2012), “Topics Geo Significant Natural Catastrophes 1980-2011”, Munich Re Group.
56. Orhan, G., & Kaya, Y., Mazlum C. S., (2017). Uluslararası Çevre Rejimleri: Oluşturulmaları, İşleyişi ve Özellikler. (Eds.)Gökhan Orhan, Semra Cerit and Yasemin Kaya, içinde Uluslararası Çevre Rejimleri. Dora Yayınevi, Bursa.
57. Özer, S.,& Atvur, S. (2019), The Nexus of Climate Change and Migration, The Academic Elegance, 6(12), 309-334.
58. Perruchoud,R.&Redpath Cross, J.(2011), Göç Terimleri Sözlüğü, 2.Baskı, No:31, IOM, İsviçre, 17-100.
59. Platform of Disaster Displacement, (2023), https://disasterdisplacement.org/, Erişim Tarihi: 17.01.2023.
60. Plyer, A. (2015), “Facts for Features: Katrina Impact.” datacenterresearch.org, Erişim Tarihi: 7.06.2023.
61. Post Katrina Emergency Management Reform Act (PKEMRA), Pub. L. No. 109-295, 602(7), 120 Stat. 1355, 1394, (2006, Kasım), https://www.doi.gov/sites/doi.gov/files/uploads/Post_Katrina_Emergency_Management_Reform_Act_pdf.pdf, Erişim: 6.10.2023.
62. Rigaud, K.K.& Sherbinin, A., Jones, B., Bergmann, J., Clement, V., Ober, K., Schewe, J., Adamo, S., McCuster, B., Heuser, S., Midgley, A. (2018), Groundswell: Preparing for Internal Climate Migration, Worldbank, Washington DC.
63. Şahin, Ü., (2017). Başlangiçtan Bugüne Uluslararası İklim Değişikliği Rejimi. Gökhan Orhan, Semra Cerit and Yasemin Kaya (Ed). Uluslararası Çevre Rejimleri. Dora Yayınevi, Bursa
64. Schaik,L.and Bakker, T., (2017), Climate–Migration- Security: Making the Most of a Contested Relationship, Cligendael Institute.
65. Sharkey, P. (2007), Survival and Death in New Orleans: An Empirical Look at the Human Impact, Sage Publications, 37(4), 482-501. Erişim: 5.10.2023.
66. Simeonava, K.& Diaz-Bone, H., (2005), Integrated Climate Change Strategies of Industrialized Countries Energy, vol.30, 2537-2557.
67. Stivachtis, Y.A.(2008), “International Migration and the Politics of Identity and Security”, Journal of Humanities and Social Sciences, 2(1), 1-24.
68. Streck, C., Keenlyside, P., & Unger, M., (2016). The Paris Agreement: A New Beginning. Journal for European Environmental & Planning Law Vol 13, pp. 3-29
69. Susskind, L., E., (1994). Environmental Diplomacy: Negotiating More Effective Global Agreements: Negotiating More Effective Global Agreements. Oxford University Press, Oxford.
70. Tacoli, C. (2009), "Crisis or Adaptation? Migration and Climate Change in a Context of High Mobility," in Population Dynamics and Climate Change, ed. Jose Miguel Guzman et al, 104-118. United Nations Population Fund, New York.
71. The White House (2005a), Chapter Five: Lessons Learned, (Erişim Tarihi: 14.03.2024, https://georgewbush-whitehouse.archives.gov/reports/katrina-lessons-learned/chapter5.html)
72. The White House (2005b), Chapter Three: Hurricane Katrina – Pre Landfall, (Erişim Tarihi:14.03.2023 https://georgewbush-whitehouse.archives.gov/reports/katrina-lessons-learned/chapter3.html)
73. Toset, H.P.W.& Gleditsch, N.P., Hegre, H. (2000), Shared Rivers and Interstate Conflict, Political Geography, 19(8), 971-996.
74. Türkeş, M. (2008), Küresel İklim Değişikliği Nedir? Temel Kavramlar; Nedenleri, Gözlenen ve Öngörülen Değişiklikler, İklim Değişikliği ve Çevre, (1), 26-37.
75. Uğur, Ö. (2011). European Union Leadership on Climate Change Policy: What Went Wrong at Copenhagen Climate Change Conference in 2009? Unpublished Master's Thesis, Brunel University London, London,
76. Uğur, Ö., Doğan, K.C., Aksoy, M. (2016), European Union as a Leader in Climate Change Policy: Assesing Europe’s Roles in the World, European Scientific Journal, 12(5), 285-296.
77. UNEP (2007), United Nations Environmental Programme, Sudan: Post-Conflict Environmental Assesment.
78. United Kingdom, (2007), Energy, Security and Climate. United Nations Security Council Open Debate: UK Concept Paper. Vig, N. J., (2005). Introduction: Governing the International Environment in The Global Environment: Institutions, Law and Policy. R. S. Axelrod,., D. Downie, & N. J. Vig (Ed.).CQ Press, Washington.
79. Vural, Ç. (2018), Küresel İklim Değişikliği ve Güvenlik, Güvenlik Bilimleri Dergisi,7(1), 57-85.
80. Wall, D. (2013), Yeşil Politika, (Çev. İ.Urkun Kelso), Yeni İnsan Yayınevi, İstanbul
81. Walt, S.M., (1991), “The Renaissance of Security Studies”, International Studies Quarterly, 35(2), 211-239, Oxford University Press.
82. Warner, K. (2010). Global Environmental Change and Migration: Governance, Challenges, Global Environmental Change, 20(3). 402-413.
83. Winterfeld, D. (2006), Using Risk and Decision Analysis to Protect New Orleans Against Future Hurricanes, “in On Risk and Disaster : Lessons from Hurricane Katrina, ed. By Ronald J. Daniels et al, University of Pennsylvania Press, Philadelphia.
84. Xu, J. Wang, Z., Shen, F., Ouyang, F. ve Yan, T., (2016), “Natural Disasters and Social Conflict: A Systematic Literature Review”, International Journal of Disaster Risk Reduction, v.17 pp.38-48.
85. Yılmaz, A., Bozkurt, Y., Akdeniz, B. (2014), Kurumsal Yapı ve İşleyişle ABD’de Kriz Yönetimi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 59-72.
86. Yılmaz, F.H., Navruz, M. (2019), Küresel İklim Değişikliği İklim Mültecileri ve Güvenlik, Assam Uluslararası Hakemli Dergi, 13. Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildirileri Özel Sayısı.
87. Yılmaz, V. Çelik Efşan, N. Mecek, M. (2020), Suriyeli Göçmenlerin Kentlere Etkilerinin Torbalı Özelinde Değerlendirilmesi, içinde (Türkiye’de Göçün Kentler Üzerindeki Etkileri ve Yönetimi, Eds. V.Yılmaz ve Y.Atmaca), 285-312, Ekin Yayınevi, Bursa
88. Yılmaz Uğur, C., (2023). Avrupa Birliği’nde karbon vergisinin kabul edilebilirliği: Güven, endişe ve demokratik katılım. Sosyal Mucit Academic Review, 4(2), 343-363