İntihar Girişimleri ve Retrospektif Sosyal İnceleme

Öz

Bu çalışma bir halk sağlığı sorunu olarak kabul edilen ve çoklu nedenlerin etki ettiği intihar davranışının önlenebilmesi için sosyal hizmet uygulamasının bir faaliyeti olan aynı zamanda müracaatçı sistemlerinin sorunlarının belirlenmesi, değerlendirilmesi ve sosyal hizmet müdahale planı oluşturulması için yapılan sosyal incelemenin ve hazırlanan sosyal inceleme raporunun içeriğini oluşturan bilgilerin bir araştırma aracı olan psikolojik otopsi ile karşılaştırılmasına odaklanmaktadır. Psikolojik otopsi intihar ya da diğer şüpheli ölüm olaylarını aydınlatabilmek için retrospektif (geçmişe dönük) bakış etrafında şekillenen sistemli bir araç iken; retrospektif bakış ile organize edilecek sosyal inceleme ve sonucunda oluşturulacak olan sosyal inceleme raporları ise intihar girişiminde bulunan ya da bulunma riski olan müracaatçı sistemlerinin sorunlarının belirlenmesi çözümlenmesine yönelik sosyal hizmet müdahalelerine katkı sağlayacaktır. Sosyal inceleme ve psikolojik otopsi intihar ve intihar girişimi olgularının araştırılmasında, değerlendirilmesinde ve intihar girişimlerinin önlenmesinde birbirlerini tamamlayıcı bir rolü birlikte yerine getirebilecek niteliktedir. Ayrıca bu çalışmada intihar davranışının ortaya çıkmasında etkili olan mikro, mezzo ve makro düzeylerde iç içe geçmiş farklı sistemlerin etkileşimlerine değinilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• intihar,intihar girişimi,sosyal inceleme

Suicide Attempts and Retrospective Social Study

Abstract

This study, which is considered as a public health problem, is an activity of social work application in order to prevent the suicidal behavior which is caused by multiple causes. It also identifies the problems of client systems and evaluates the social assesment and social assesment report. It focuses on the comparison with psychological autopsy, which is a research tool. Psychological autopsy is a systematic tool formed around a retrospective view to illuminate suicides or other suspicious deaths. The social assesment to be organized with a retrospective overview and the social assesment reports to be created as a result will contribute to the social work interventions aimed at solving the problems of the client systems who are or are at risk of suicide. Social assesment and psychological autopsy are capable of fulfilling a complementary role in the investigation, evaluation and prevention of suicide attempts. In this study, the interaction of different systems intertwined in micro, mezzo and macro levels which are effective in revealing suicidal behavior are discussed. 

Keywords

• Suicide,suicide attempt,social assesment,psychological autopsy

Kaynakça

1. Ak M., Gülsün M. , Perdeci, Z. , Sütçigil L. ve Bozkurt A. (2009). Psikolojik Otopsi: Öldürme Ardından Özkıyım. Anatol J. Clin. Investig, 3(1), 103-105.
2. Alptekin, K. (2002). 1974-1999 yılları arası Türkiye’de Tamamlanmış İntiharların Coğrafi Yerleşim Birimleri ve Cinsiyetlere Göre Dağılımı. Ankara: TC. Başbakanlık Aile Araştırması Kurumu Başkanlığı Yayını.
3. Alptekin K. ve Duyan V. (2014). İntihar ve İntihar Girişimi Kavramlar, Yaygınlık, Müdahale, Önleme ve Öyküler, İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi.
4. Andrew, T.A., Chang, A.T., Cheven, C.C. ve Jenkins, R. (2000). Psychological autopsy risk factors for suicide case control psychological autopsy study. Br J Psychiatry, 177(4): 360-365.
5. Bulut, E.R., Küçüker, H. ve Bulut, N.S. (2012). İntiharın kısa tarihçesinden sebep ve yöntemlerine kısa bir bakış. Cumhuriyet Tıp Dergisi, 34, 128-137. Cılga, İ. (2002). Batman’da Genç Kız İntiharları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 13(1), 36-54.
6. Chavez, A.M., Hernandez C. ve Garcıa L.F.M. (2015). Suicide and Life-Threatening Behavior. The American Association of Suicidology Understanding Suicide in Socially Vulnerable Contexts: Psychological Autopsy in a Small Town in Mexico.
7. Conwell, Y. (1995). Elder abuse—A risk factor for suicide?. Crisis: The Journal of Crisis Intervention and Suicide Prevention, 16(3), 104–105.
8. Conwell Y., Duberstein P.R., Cox C., Hermann, J., Forbes, N. ve Caine E. D. (1998). Age differences in behaviors leading to completed suicide. Am J Geriatr Psychiatry, 6(2), 122– 126.

9. Conwell, Y. ve Heisel, M. J. (2006). The elderly. R. I. Simon ve R. E. Hales içinde, Textbook of Suicide Assessment and Management. Arlington, VA: The American Psychiatric Publishing, 57-76.
10. Demir, S., Yazar, M.E., Dereli, A.K. ve Acar, K. (2018). Denizli’deki intihar ölümlerinin analizi: 10 yıllık retrospektif otopsi çalışması. Adli Tıp Bülteni, 23(2): 93-99.
11. Dervic, K., Brent, D.A. ve Oquendo, M.A. (2008). Completed suicide in childhood. Psychiatric Clinics of North America, 31(2), 271–291.
12. Dieserud, G., Roysamb, E., Ekeberg, O. ve Kraft, P. (2001). Toward an integrative model of suicide attempt: A cognitive psychological approach. Suicide & Life- Threatening Behavior, 31(2), 153–168.
13. Durkheim, E. (1952). Suicide. London & New York: Routledge.
14. Ethan, C., Jamison, M.P.H., Kirk, A. ve Bol, M.S.P.H. (2016). Previous Suicide Attempt and Its Association With Method Used in a Suicide Death.  American Journal of Preventive Medicine, 51(5), 226-233.
15. Feldman, B.N. ve Freedenthal, S. (2006). Social work education in suicide intervention and prevention: An unmet need?. Suicide and Life-Threatening Behavior, 36, 467–480.
16. Geoffroy, M.C., Gunnell, D. ve Power, C. (2013). Prenatal and childhood antecedents of suicide: 50-year follow-up of the 1958 British Birth Cohort Study. Psychological Medicine, 40, 1245–1256.
17. Gökçe, B. (1987). Bir Toplumsal Olgu Olarak İntihar. Hacettepe Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5 (1-2), 49-57.
18. Gül H., Yürümez E. ve Gül, A. (2017). Ergenlerde ilk intihar girişimi: dürtüsellik ve kötü çocukluk çağı yaşantıları arasındaki ilişki. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 24: (1), 45-53.
19. Harris E.C. ve Barraclough, B. (1997). Suicide as an outcome for mental disorders: a meta-analysis. Br J Psychiatry, 170, 205–228.
20. Hawton, K., Fagg, J. ve Simkin, S. (1996). Deliberate self poisoning and self injury in children and adolescents under 16 years of age in Oxford, 1976–1993. British Journal of Psychiatry, 169(2), 202–208.
21. Hershberger, S.L., Pilkington, N.W. ve D’Augelli, A.R. (1997). Predictors of suicide attempts among gay, lesbian, and bisexual youth. Journal of Adolescent Research, 12(4), 477–497.
22. Houston K, Hawton, K. ve Shepperd, R. (2001). Suicide in young people aged 15-24: a psychological autopsy study. J. Affect Disorder, 63, 159-170.
23. Hoyer, G. ve Lund, E. (1993). Suicide among women related to number of children in marriage. Archives of General Psychiatry, 50(2), 134–137. Isometsä, E.T. (2001). Psychological Autopsy Studies-A Review. EurPsychiatry, 16, 379-385.
24. Joe, S. ve Niedermeier, D. (2008). Preventing suicide: A neglected social work research agenda. British Journal of Social Work, 38, 507–530.
25. Joiner, T. E., Sachs-Ericsson, N. J., Wingate, L.R., Brown, J.S., Anestis M.D. ve Selby E.A.(2007). Childhood physical and sexual abuse and lifetime number of suicide attempts: A persistent and theoretically important relationship. Behaviour Research and Therapy, 45(3), 539–547.
26. Kaltiala-Heino, R., Rimpela, M., Marttunen,M. ve Rantanen P. (1999). Bullying, depression, and suicidal ideation in Finnish adolescents: School survey. British Medical Journal, 319(7206), 348–351.
27. Karacaoğlu, E., Keten, A., Akçan, R., İçme, F., Karagöl, A. ve Avcı, E. (2012). Bir eğitim araştırma hastanesi acil servisine intihar girişimi nedeniyle başvuran olguların incelenmesi. Adli Tıp Dergisi, 27: 1, 29-34.
28. Karataş, K.S., Şahin, M.F. ve Sevinç, S. (2016). Tamamlanmış İntiharlarda Psikolojik Otopsi Yöntemi ile İntihar Belirleyici Faktörlerinin Araştırılması, Adli Tıp Dergisi, 30(2), 128-134.
29. Kızılpınar S.Ç. ve Duman B. (2018). Acil Servisine İntihar Girişimi Sebebiyle Başvuran Hastaların Sosyodemografik Özellikler Yönünden İncelenmesi. Kriz Dergisi, 26(1):1-7. Erişim: http://dergipark.gov.tr/download/article-file/594626
30. Kinderman, P. (2005). A psychological model of mental disorder. Harvard Review of Psychiatry, 13(4): 206–217.
31. Koivumaa-Honkanen, H., Honkanen, R.H., Viinamaki, H., Heikkila, K., Kaprio, J. ve Koskenvuo, M. (2001). Life satisfaction and suicide: A 20 year follow up study. The American Journal of Psychiatry, 158(3), 433–439.
32. Kömür, İ., Özdemirel, RÖ., Özver, İ., Özbay, M. , Şahin, E. ve Gürler, A. S. (2014). Psikolojik otopsi: intihara sürükleyen sebebin otopside tespit edildiği bir olgu sunumu. Adli Tıp Dergisi, 29(1): 61-66.
33. Krysik, J. ve Finn, J. (2010). Research for Effective Social Work Practice. New York: Taylor& Francis.
34. Leiner, A. S., Compton, M.T., Houry, D. ve Kaslow N. J. (2008). Intimate partner violence, psychological distress, and suicidality: A path model using data from African American women seeking care in an urban emergency department. Journal of Family Violence, 23(6), 473–481.
35. Maris, R., Berman, A. ve Silverman, M. (2000). Comprehensive Text book of Suicidology. New York: The Guilford Press.
36. Maris, R.W. (2002). Suicide. The Lancet, 360, 319-326.
37. Marttunen, M. I., Aro, H.M. ve Lönnqvist, J.K. (1992). Adolescent suicide: End point of long-term difficulties. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 31(4), 649–654.
38. Mazza, J.J. ve Eggert, L.L. (2001). Activity involvement among suicidal and nonsuicidal high-risk and typical adolescents. Suicide and Life-Threatening Behavior, 31(3), 265–281.
39. Miller, A.L. ve Glinski, J. (2000). Youth suicidal behavior: Assessment and intervention. Journal of Clinical Psychology, 56(9), 1131–1152.
40. Moskos, M., Olson, L., Halbern, S., Keller, T. ve Gray, D. (2005). Utah youth suicide study: Psychological autopsy. Suicide and Life-Threatening Behavior, 35, 536–546. O’Connor, R.C. (2010). Psychological Perspectives on Suicidal Behaviour. In U. Kumar & M. K. Mandal içinde, Suicidal Behaviour Assessment of People-at-Risk. New Delhi, Sage Publications Inc, 3-19.
41. Özen Önen Sertöz. (2017). Kronik ağrılı hastada psikiyatrik tedaviler. TOTBİD Dergisi, 16:174-179.
42. Özpoyraz N. ve Tamam L. (2001). Psikokutanöz Hastalıklarda Tedavi Yaklaşımları. T. Klin. Dermatoloji, 11: 46-55.
43. Qin, P. ve Nordentoft, M. (2005). Suicide risk in relation to psychiatric hospitalization. Archives of General Psychiatry, 62(4), 427-432.
44. Pagura, J., Cox, B.J., Sareen, J. ve Enns M.W. (2008). Factors associated with multiple versus single episode suicide attempts in the 1990-1992 and 2001-2003 United States National Comorbidity Surveys. J Nerv Ment Dis, 196, 806-813.
45. Pardeck, J.T. (1996). Social Work Practice: An Ecological Approach. USA: An imprint of Greenwood Publishing Group.
46. Pardeck J.T. (1988). Social treatment through an ecological approach. Clinical Social Work Journal, 16, 92-104.
47. Preuss, U.W., M. A. Schuckit, T. L. Smith, G. P. Danko, K. Buckman, L. Bierut ve diğ.(2002). Comparison of 3190 alcohol-dependent individuals with and without suicide attempts. Alcoholism, Clinical and Experimental Research, 26, 471–477.
48. Rehkopf, D.H. ve Buka, S.L. (2006). The association between suicide and the socioeconomic characteristics of geographical areas: A systematic review. Psychological Medicine, 36(2), 145–157.
49. Roberts, R.E., Roberts, C.R. ve Chen Y.R. (1998). Suicidal thinking among adolescents with a history of attempted suicide. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 37(12), 1294–1300.
50. Rosenthal, P. A. ve Rosenthal, S. (1984). Suicidal behavior by preschool children. American Journal of Psychiatry, 141(4), 520–525.
51. Rubenowitz, E., Waern, M., Wilhelmson, K. ve Allebeck , P. (2001). Life events and psychosocial factors in elderly suicides-A case-control study. Psychological Medicine, 31(7), 1193–1202.
52. Sansone, R.A., Chu, J. ve Wiederman, M.W. (2007). Suicide attempts and domestic violence among women psychiatric inpatients. International Journal of Psychiatry in Clinical Practice, 11(2), 163–166.
53. Shneıdman, E. (1981). The psychological autopsy. Suicide and Life-Threatening Behavior, 11, 325-340.
54. Shneıdman, E. (2004). Autopsy of a suicidal mind. New York: Oxford University Press.
55. Sheafor, B.W. ve Horojsi, C.J. (2016). Sosyal Hizmet Uygulaması Temel Teknikler ve İlkeler. (Çev.D. B. Çiftçi ). Ankara: Nika Yayınevi.
56. Sheldon, B. ve MacDonald, G.(2009). A Textbook of Social Work. Oxon: Routledge.
57. Shiner, M., Scourfield, J., Fincham, B. ve Langer, S. (2009). When things fall apart: Gender and suicide across the life course. Social Science and Medicine, 69, 738–46.
58. Slater, T., Scourfield, J. ve Greenland, K. (2013). Suicide Attempts and Social Worker Contact: Secondary Analysis of a General Population Study. British Journal of Social Work, 45, 378–394.
59. Solano, P., Morena Ustulin, M., Pizzorno, E., Vichi, M., Pompili, M. Serafini, G. ve Amore, M. (2016). Based approach for monitoring suicide risk. Psychiatry Research, 246, 581-586.
60. Stack, S. (2000). Suicide: A 15 year review of the sociological literature. Part II: modernization and social integration perspectives. Suicide&Life Threatening Behavior, 30(2), 163–76.
61. Stepakoff, S. (1998). Effects of sexual victimization on suicidal ideation and behavior in U. S. college women. Suicide and Life-Threatening Behavior. Special Issue: Gender, culture and suicidal behavior, 28(1), 107–126.
62. Stuckler, D. ve Basu J. (2013). The body economic: Why Austerity kills. New York: Basic Books.
63. Waern, M. , Rubenowitz, E. ve Wilhelmson, K. (2003). Predictors of suicide in the old elderly. Gerontology, 49(5), 328–334.
64. Waters, S. (2016). Suicide voices: testimonies of trauma in the French workplace. Medical Humanities. Erişim: http: //eprints. whiterose. ac. uk/106146.
65. Weissman, M. M. (1974). The epidemiology of suicide attempts, 1960 to 1971. Archives of General Psychiatry, 30(6), 737–746.
66. Whitley, E., Gunnell, D., Dorling, D. ve Davey Smith, G. (1999) “Ecological study of social fragmentation, poverty and suicide”. British Medical Journal, 319, 1034–1037.
67. World Health Organization. (2014). Preventing suicide: a global imperative. Erişim: http: //www. who. int/mental_health/suicide-prevention/world.
68. Taktak, Ş., Üzün, İ. ve Balcıoğlu İ. (2012). İstanbul’da tamamlanmış intihar olgularının psikolojik otopsisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13, 117-124.
69. Türkiye İstatistik Kurumu. (2015). İntihar İstatistikleri. Erişim: http//www. tuik. gov. tr.
70. Uluğtekin, S. (2004). Çocuk Mahkemeleri ve Sosyal İnceleme Raporları. Ankara: Türkiye Barolar Birliği Yayınları.
71. Uluğtekin, S., Baykara Acar,Y. ve Cankurtaran Öntaş, Ö. (2004). Çocuk Adalet Sisteminde Sosyal İnceleme Raporları (SİR) ve Gözetim Raporlarının Yeri. TBB Dergisi, 53, 35-44.
72. Ünlü, G., Aksoy, Z. ve Ersan, E. E. (2014). İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerin değerlendirilmesi. Pamukkale Tıp Dergisi, 7(3): 176-183.
73. Zastrow, C. ve Krıst-Ashman, K.K. (2014). İnsan Davranışı ve Sosyal Çevre. (Çev. Ed.D.B. Çiftçi), Ankara: Nika Yayınevi.