Uygulama Becerileri Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Merve Karaman; Fatih Cebeci; Kivanç Uzun; Taner Artan

Uygulama Becerileri Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı sosyal hizmet uzmanlarının uygulama becerilerini ne sıklıkla kullandıklarının ölçülmesi için geliştirilen Uygulama Becerileri Ölçeği’nin (UBÖ) Türkçe’ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılmasıdır. Çalışma kapsamında sahada çeşitli sosyal hizmet alanlarında çalışan 438 sosyal hizmet uzmanına Uygulama Becerileri Ölçeği uygulanmıştır. Veriler internet tabanlı veri toplama tekniği (Google Forms) kullanılarak toplanmıştır. Uygulama Becerileri Ölçeği’nin yapı geçerliliği Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ile belirlenmiş, iki madde dışında ölçeğin orijinal hali ve madde örüntüsü korunduğu saptanmıştır. Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ile yeni ölçek yapısı test edilmiştir ve uyum iyiliği değerlerinin oldukça yüksek olduğu görülmüştür. Yapılan analizler sonucunda ölçeğin orijinal formuna uygun olarak Destekleyici/Kolaylaştırıcı, İçgörüyü Kolaylaştırıcı, Terapötik Baş Etme ve Vaka Yönetimi olmak üzere 4 alt boyuttan oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır. Gerçekleştirilen analizler sonucunda alt boyutların Cronbach’s Alfa değerleri sırasıyla 0.781, 0.892, 0.764, ve 0.844 ve ölçeğin tümü için 0.819 olarak belirlenmiştir. Ölçeğin 16 maddelik son haliyle farklı çalışma alanlarındaki sosyal hizmet uzmanları ile yapılacak çalışmalarda kullanılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akgül, A. (2003). Tıbbi Araştırmalarda İstatistiksel Analiz Teknikleri. Ankara: Emek Ofset Ltd. Şti.
Aksayan, S., & Gözüm, S. (2002). Kültürlerarası Ölçek Uyarlaması için Rehber I: Ölçek Uyarlama Aşamaları ve Dil Uyarlaması. Hemşirelik Araştırma Dergisi, 4(1), 9-14.
Artan, T., & Kumbasar, B. (2017). Sosyal Hizmet Mesleğinde Etkili İletişim. Sosyal Çalışma Dergisi, 51-63.
Babahanoğlu, R., & Daşbaş, S. (2021). Madde Kullanımı Damgalanma Mekanizması Ölçeği:Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(1), 141-172. doi:10.33417/tsh.798982
Baer, B. L., & Federico, R. (1978). Educating the Baccalaureate Social Worker. Report of the Undergraduate Social Work Curriculum Development Project.
Büyüköztürk, Ş. (2014). Deneysel Desenler: Öntest-Sontest, Kontrol Grubu, Desen ve Veri Analizi. Ankara: Pegem
Compton, B. R. & Galaway, B. (1989). Social Work Processes. Belmont, CA: Wadsworth.
Coşkun, R., Altunışık, R., & Yıldırım, R. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

Cournoyer, B. R. (2016). The Social Work Skills Workbook. Cengage Learning.
Cronbach L.J. (1951). Coefficient Alpha and the Internal Structure of Tests. Psychometrika, 16, 297–334. doi: 10.1007/BF02310555
Çapık, C., Gözüm, S., & Aksayan, S. (2018). Kültürlerarası Ölçek Uyarlama Aşamaları, Dil ve Kültür Uyarlaması: Güncellenmiş Rehber. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 26(3), 199-210.
Duyan, V. (2019). Sosyal Hizmet: Temelleri Yaklaşımları Müdahale Yöntemleri. Nar Yayınevi: İstanbul.
Hill, C. E., Nutt, E. A., & Jackson, S. (1994). Trends in Psychotherapy Process Research: Samples, Measures, Researchers, and Classic Publications. Journal of Counseling Psychology, 41(3), 364–377. https://doi.org/10.1037/0022-0167.41.3.364
Hu, L. & Bentler P.M. (1999). Cut Off Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria Versus New Alternatives. Structural Equation Modeling, 6 (1),1–55.
Johnson, L.C. (1998). Social Work Practice: A Generalist Approach. USA: Allyn and Bacon.
Karaçam, Z. (2019). Ölçme Araçlarının Türkçe'ye Uyarlanması. Ebelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(1), 28-37.
Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Karakoç, F. Y., & Dönmez, L. (2014). Ölçek Geli̇şti̇rme Çalışmalarında Temel İlkeler. Tıp Eğitimi Dünyası (40), 39-49.
Kılıç, A. K., & Tekin, H. (2020). Sosyal Hizmet Eğitiminde İletişim Becerilerini Kazandırmaya Yönelik Uygulamalar Beceri Laboratuvarı. Toplum ve Sosyal Hizmet , 1809-1826.
Kirst-Ashman, K. K., & Hull, G. H. (1999). Understanding Generalist Practice. Chicago: Nelson-Hall.
Nazlıer, E. N. (2018). Sosyal Hizmet Eğitiminde Yaratıcı Dramanın Önemi. Yaratıcı Drama Dergisi, 13(2), 251-260.
National Association of Social Workers- NASW. (2003). Standards for Continuing Professional Education. Erişim Tarihi: 10 Mayıs 2021 https://www.socialworkers.org/LinkClick.aspx?fileticket=qrXmm_Wt7jU%3d&portalid=0
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw-Hill Companies.
O'Hare, T., & Collins, P. (1997). Development and Validation of a Scale for Measuring Social Work Practice Skills. Research on Social Work Practice, 7(228), 228-238. d oi:10.1177/104973159700700206
O'Hare, T., & V. Sherrer, M. (2006). Measuring Practice Skills with Community Clients. Best Practices in Mental Health, 2(2), 31-42.
O'Hare, T., Collins, P., & Walsh, T. (1998). Validation of the Practice Skills Inventory With Experienced Clinical Social Workers. Research on Social Work Practice, 8(5), 552-563. doi:10.1177/104973159800800504
O'Hare, T., V. Tran, T., & Collins, P. (2002). Validating the Internal Structure of the Practice Skills Inventory. Research on Social Work Practice, 12(5), 653-668.
Orlinsky, D. E., Grawe, K., & Parks, B. K. (1994). Process and Outcome in Psychotherapy: Noch einmal. In A. E. Bergin& S. L. Garfield (Eds.), Handbook psychotherapy and behavior change (pp. 270-376). New York: Wiley.
Rothman, J. (1991). A Model of Case Management: Toward Empirically-Based Practice. Social Work. 36, 520-528.
Sheafor, B. W. & Horejsi, C. J. (2016). Sosyal Hizmet Uygulamasında Temel Teknikler ve İlkeler.Ankara: Nika Yayınevi
Tabachnick GB & Fidell LS (2001). Using Multivariate Statistics. Boston: Allyn and Bacon.
Thompson, N. (2013). Kuram ve Uygulamada Sosyal Hizmeti Anlamak. Ankara: Dipnot Yayınları.
Trevithick, P. (2005). Social Work Skills. A Practice Handbook. Philadelphia: Open University Press.
Tuncay, T., & İl, S. (2009). Sosyal Hizmet Uygulamasında Empatiyi Yeniden Düşünmek. Toplum ve Sosyal Hizmet, 39-56.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sosyoloji (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Merve Karaman
0000-0002-3210-3325
Türkiye

Fatih Cebeci ^*
0000-0003-3866-5967
Türkiye

Kivanç Uzun
0000-0002-9971-8711
Türkiye

Taner Artan
0000-0002-8716-2090
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

29 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

17 Mayıs 2021

Kabul Tarihi

29 Haziran 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 5 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA62FR22DF

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Karaman, M., Cebeci, F., Uzun, K., & Artan, T. (2021). Uygulama Becerileri Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Sosyal Çalışma Dergisi, 5(1), 1-10. https://izlik.org/JA62FR22DF