Evaluation Of Teachers 'Perceptions to Children Under Protection and the Relationship Between Academic Achievements of Children

Abstract

This study aims to evaluate teachers' perceptions of protected children and the positive and negative aspects of their relationship with children's academic achievement. In this study, in which qualitative research method was used, a demographic information form created by the researcher and a form consisting of semi-structured interview questions were used to understand teachers’ perceptions of the children under protection. The study group of research consists of 25 teachers working in the school where the children under protection are studying. Data analysis is based on the interview notes obtained as a result of face-to-face and in-depth interviews with the teachers from different branches. In this context, sub-themes were created using the content analysis method and the findings obtained from the interviews were presented for discussion.
With the research, it has been concluded that the teachers have partial awareness of children that the children under protection exclude themselves from other children, that there no major problems in morality, behavior and respect of children under protection, but their academic success is found as insufficient.
It has been concluded that the children under protection can be affected positively or negatively by their friends in the same environment, they do not have an authoritarian power like the family, and the children who stay with their families are less successful in academic terms because they cannot receive the support and trust they receive from the families. 

Öğretmenlerin Koruma Altındaki Çocuklara Yönelik Algıları ve Çocukların Akademik Başarılarıyla İlişkisinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışma öğretmenlerin, koruma altındaki çocuklara yönelik algıları ve çocukların akademik başarılarıyla ilişkisinin olumlu ve olumsuz yönlerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Öğretmenler ve koruma altındaki çocuklar arasındaki ilişkisinin derinlemesine incelenmesiyle çalışma yürütülmüştür. Nitel araştırma yöntemi kullanılan bu çalışmada, öğretmenlerin koruma altında olan çocuklara yönelik algılarını anlamak için araştırmacı tarafından oluşturulmuş demografik form ile yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma 25 öğretmen ile yüz yüze yapılan görüşmeler sonucu alınan notlara dayanmaktadır. İçerik analiz yöntemi kullanılarak alt temalar oluşturulmuş ve görüşmelerde elde edilen bulgular tartışmaya sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• ÇOCUK REFAHI
• AKADEMİK BAŞARI
• KORUNMAYA İHTİYACI OLAN ÇOCUK

Kaynakça

1. AKYÜZ, E. (2000). Ulusal ve Uluslararası Hukukta Çocuğun Haklarının ve Güvenliğinin Korunması. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
2. BALIM, A.(2018). Göçte Kadın Deneyimi. Üsküdar Üniverstesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
3. BROWNE, K. (2008). Çocuk İstismarı ve İhmalini Önleme Konusunda Dünya Sağlık Örgütü Tarafından Yürütülen Bilgilendirme ve Eğitim Paketi. Koruyucu Aile, Evlat Edinme Hizmetleri ve Ruh Sağlığı, Prof. Dr. Mualla Öztürk Anısına XX. Sempozyum Sunumları (s. 251-257). Ankara: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayınları.
4. CÜCELOĞLU, D. (2007). İyi Düşün Doğru Karar Ver. İstanbul: Remzi Kitabevi.
5. ELMACI, D.(2016).Koruma altındaki çocukların korunmasında okulun rolüne ilişkin öğretmenlerin, yöneticilerin ve alandaki uzmanların görüşleri. Anakara: Anakara üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü. Doktora tezi.
6. İNAN, A. N. (1970). Korunmaya Muhtaç Çocuklar, Korunmaya Muhtaç Çocuklar. İstanbul: İktisadi Araştırmalar Vakfı Yayınları.
7. KARATAŞ, Z.(2015) Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi Cilt 1, Sayı 1
8. KONAÇ, E. (1989). Türk Hukuk Sisteminde Çocuğun Korunması, Türkiye’de Çocuğun Durumu, 1990’ların Çocuk Politikası Kongresi. Ankara: DPT–UNICEF Türkiye Temsilciliği Yayınları.

9. NEUMAN, W. L. (2012). Toplumsal Araştırma Yöntemleri: Nicel ve Nitel Yaklaşımlar I-II. Cilt (5. Basım). İstanbul: Yayın Odası.
10. ÖZKAN, Z. (2006). Mutluluk ve Başarı Yolları. İstanbul: Hayat Yayınları.
11. ŞİMŞEK, Z. ve diğer, (2008). “Kurum Bakımındaki Çocuk ve Ergenlerde Davranış ve Duygusal Sorunların Epidemiyolojisi; Ulusal Örneklemde Karşılaştırmalı Bir Araştırma” Türk Psikiyatri Dergisi, (19) 3, 235-246.
12. TEZCAN, M. (1992). Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. ULUĞTEKİN, S. (1996). Çocuk Mahkemeleri ve Sosyal İnceleme Raporları. Ankara: Bizim
14. YAVUZER, H. (1993). Anne-Baba ve Çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. YAZICI, E. (2013). Korunmaya Muhtaç Çocuklara Yönelik Sosyal Hizmetler: Kurum Bakım Hizmetinden Yararlanmış Bireyler Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. YILDIRIM, A. &ŞİMŞEK, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık
17. 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu. Resmi Gazete: Tarih: 15/7/2005 Sayı: 25876.
18. 2828 Sayılı SHÇEK Kanunu. Resmî Gazete: Tarih : 27/5/1983, Sayı: 18059.
19. Türk Medeni Kanunu: Resmi Gazete, 8/12/2001, Sayı:24607.