Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi
Öz
Bu araştırma, göller yöresinden toplanmış 10 adet yonca (Medicago sativa L.) genotipinde tohum tutma özellikleri ve bazı verim unsurlarını belirlemek amacıyla 2014 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme arazisinde yürütülmüştür. Araştırmada kullanılan bitkisel materyaller içerisinde, en uzun bitki boyu (103.22 cm) 6 nolu genotipten, en yüksek bitkide sap sayısı (55.44 adet/bitki), salkımda çiçek sayısı (62.33 adet) ve bitki başına tane verimi (78.94 g) 2 nolu genotipten, en fazla salkımda meyve sayısı (40.77 adet) 3 nolu genotipten, en iyi meyve/çiçek oranı (%80) ve bin tane ağırlığı (1.93 g) 4 numaralı genotipten ve en yüksek meyvede tane sayısı (5.56 adet) 9 nolu genotipten elde edilmiştir. Verime etki eden faktörler bakımından 2, 3, 4 ve 6 numaralı genotiplerin diğer genotiplere oranla daha iyi durumda oldukları belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- [1] Elçi S., Açıkgöz E. 1994. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri Tanıtma Kılavuzu TİGEM Yayınları, 240s.
- [2] Putnam, D., Russelle, M., Orloff, S., Kuhn, J., Fitzhugh, L., Godfrey, L., Kiess, A., Long, R. 2001. Alfalfa, Wildlife, and the Environment: The Importance and Benefits of Alfalfa in the 21st Century. California Alfalfa and Forage Association 36 Grande Vista, Novato, CA 94947.
- [3] Hanson, A. A., Barnes, D. K., Hill, R. R. 1988. Alfalfa and Alfalfa Improvement, The American Society of Agronomy, Monograph No:29, ISBN 0-89118-094-X.
- [4] Gülcan, H., Anlarsal, A. E. 1988. Çukurova Koşullarına Uygun Yonca Çeşit Islahı Üzerinde Araştırmalar. Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 3(2), 89-99.
- [5] Avcıoğlu, R., Yıldırım, M. B., Budak, N. 1989. Ege Bölgesine Uygun Yonca Hatlarının Geliştirilmesi ve Adaptasyonu, Ege Üniversitesi Araştırma Fonu, Proje No: 1987-154, İzmir.
- [6] Sevimay, C. S. 1992. Ankara Koşullarında Elçi Yonca Klonlarının Tohum Teşekkülü ve Seçilen Klonların İleriki Döllerinde Yeşil Yem Üretimine Etki Eden Faktörler. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 174s, Ankara.
- [7] Akbari, N., Avcıoğlu, R. 1992. Ege Bölgesine Uygun Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Çeşitlerinin Agronomik Özellikleri ile Yem Kaliteleri Üzerinde Bir Araştırma, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Bornova, 132s, İzmir.
- [8] Şeker, H., Tahtacıoglu, L., Aygün, C. 2003. Doğu Anadolu Yoncasından Elde Edilen Hatların Kayseri ve Bilensoy-80 Çeşitleriyle Karşılaştırılmalı Genel Mahsül Büyüme Oranları ve Bazı Morfolojik Özellikler. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 34(4), 303-307.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
6 Eylül 2016
Gönderilme Tarihi
5 Nisan 2016
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 20 Sayı: 3
APA
Bıçakçı, E., & Balabanlı, C. (2016). Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 20(3), 587-591. https://doi.org/10.19113/sdufbed.23967
AMA
1.Bıçakçı E, Balabanlı C. Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. 2016;20(3):587-591. doi:10.19113/sdufbed.23967
Chicago
Bıçakçı, Emre, ve Cahit Balabanlı. 2016. “Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 20 (3): 587-91. https://doi.org/10.19113/sdufbed.23967.
EndNote
Bıçakçı E, Balabanlı C (01 Aralık 2016) Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 20 3 587–591.
IEEE
[1]E. Bıçakçı ve C. Balabanlı, “Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi”, Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg., c. 20, sy 3, ss. 587–591, Ara. 2016, doi: 10.19113/sdufbed.23967.
ISNAD
Bıçakçı, Emre - Balabanlı, Cahit. “Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 20/3 (01 Aralık 2016): 587-591. https://doi.org/10.19113/sdufbed.23967.
JAMA
1.Bıçakçı E, Balabanlı C. Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. 2016;20:587–591.
MLA
Bıçakçı, Emre, ve Cahit Balabanlı. “Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 20, sy 3, Aralık 2016, ss. 587-91, doi:10.19113/sdufbed.23967.
Vancouver
1.Emre Bıçakçı, Cahit Balabanlı. Çoklu Melez Parsellerinde Yer Alan Yonca Genotiplerinin Tohum Tutma Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. 01 Aralık 2016;20(3):587-91. doi:10.19113/sdufbed.23967