Investigation of Some Physical and Chemical Properties of Network Water from Campuses of Artvin Çoruh University

Öz

Water is one of the main substances that ensure the continuity of life in the world. The absence of water on the earth is unthinkable for now, but human beings are in a race with each other to pollute the resources they have. The water that can easily reach homes, schools and workplaces every day should have a certain standard and quality.This is referred to as drinking water quality standards and specifications required for water transport is determined by the regulations in the world and Turkey.In this study, it was aimed to determine whether the water obtained from Artvin Coruh University campuses (Şehir, Seyitler, Hopa, Arhavi, Borçka Acarlar, Yusufeli, Şavşat) according to physical and chemical aspects of drinking water standards and whether the values found constitute a potential risk for public health.Water samples were taken periodically as spring, summer, autumn and winter. Turbidity, conductivity, pH, dissolved oxygen (DO), temperature, total hardness, chloride, NO₃-N and NH₃-N were analyzed in water samples. The results are generally within the limit values, but the NO₃ value is above 50 ppm which is the limit value in the City Campus. This parameter is very important for human health. The reason why it exceeds the limit value is discussed in the article.

Anahtar Kelimeler

• Artvin Çoruh University,Drinking water,Water quality parameters,Grid water

Artvin Çoruh Üniversitesi Yerleşkelerine Gelen Şebeke Sularının Bazı Fiziksel ve Kimyasal Özelliklerinin Araştırılması

Öz

Dünyada yaşamın devamlılığını sağlayan maddelerin başında su gelmektedir. Yeryüzünde suyun yokluğu şuan için düşünülememekle birlikte insanoğlu elinde bulunan kaynakları kirletmek için neredeyse birbirleri ile yarış halindedir. Her gün evlere, okullara, işyerlerine rahatlıkla ulaşabilen suların belli bir standardı ve kalitesi olmalıdır. Bu da içme suyu kalite standardı olarak adlandırılmakta ve suyun taşıması gereken özellikler Türkiye’de ve dünyada yönetmeliklerle belirlenmektedir. Yapılan bu çalışmada, Artvin Çoruh Üniversitesi yerleşkelerinden alınan (Şehir, Seyitler, Hopa, Arhavi, Borçka Acarlar, Yusufeli, Şavşat) şebeke sularının fiziksel ve kimyasal yönden içme suları standartlarına uygunluğu araştırılmış ve bulunan değerlerin halk sağlığı açısından potansiyel bir risk oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Su numuneleri ilkbahar, yaz, sonbahar ve kış olmak üzere dönemsel olarak alınmıştır. Alınan örneklerin bulanıklık, iletkenlik, pH, çözünmüş oksijen (ÇO), sıcaklık, toplam sertlik, klorür, NO₃-N ve NH₃-N tayinleri yapılmıştır. Sonuçlar genel olarak sınır değerler içinde olmasına rağmen NO₃ değeri Şehir Yerleşkesi’nde limit değer olan 50 ppm’in üzerinde bulunmuştur. İnsan sağlığı açısından önemli olan bu parametrenin neden sınır değer üzerinde olabileceği de makalede tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Artvin Çoruh Üniversitesi,İçme suyu,Su kalite parametreleri,Şebeke suları

Kaynakça

1. [1] Mahmood Y, Kütük M, Ahmed T. 2014. Kerkük (Irak) ili içme suyunun kimyasal parametreleri açısından değerlendirilmesi. Caucasian Journal of Science, 1 (1), 62-72.
2. [2] Kırtorun E, Karaer F. 2018. Su Yönetimi ve Suyun Sürdürülebilirliği. Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi, 1(2), 151-159.
3. [3] Tekeli T, Yücel Y, Tekeli Y. 2018. Hatay’da kullanılan kuyu sularının içme suyu kalite parametreleri bakımından incelenmesi ve kemometrik yöntemlerle karakterizasyonu. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi, 8(2), 70-83.
4. [4] Solak S, Kılıç MY, Solmaz SKA. 2019. Bursa ilinde sürdürülebilir kentsel su yönetimi. Uludağ Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergi, 24(1), 111-124.
5. [5] Muluk ÇB, Kurt B, Turak A, Türker A., Çalışkan MA, Balkız Ö, Gümrükçü S, Sarıgül G, Zeydanlı U. 2013. Türkiye’de Suyun Durumu ve Su Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar: Çevresel Perspektif. İş Dünyası ve Sürdürülebilir Kalkınma Derneği-Doğa Koruma Merkezi, http://www.dkm.org.tr/dosyalar/yayindosya_rnf27jiq.pdf (15.04.2019)
6. [6] Demirel M. 2009. Su kaynakları yönetimindeki politika ve sorunlar: Denizli örneğinde bir değerlendirme, Y.L. Tezi, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Denizli.
7. [7] Yılmaz A. 2015. Küresel ısınmanın dünya su rezervleri üzerindeki etkileri. Kent Akademisi, 8(22), 63-72.
8. [8] Kılıç S. 2008. Küresel iklim değişikliği sürecinde su yönetimi”. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 0(39), 161-186.

9. [9] Birici N, Karakaya G, Şeker T, Küçükyılmaz M, Balcı M, Özbey N, Güneş M. 2017. Evaluation of Coruh River (Bayburt) water quality in accord with water pollution control regulation. International Journal of Pure and Applied Sciences, 3 (1), 54-64.
10. [10] Feitelson E. 2012. What is water? A normative perspective, Water Policy, 14, 52–64.
11. [11] Akdağ R. 2015. Kentsel su sunumunda bir yönetim aracı olarak su talep tahmini. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(3), 69-81.
12. [12] Dedekayoğulları H, Önal A. 2009. Çevre-İnsan Sağlığı İlişkisi Açısından Su ve Su Analizinin Önemi”, İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, 72(2), 65-70.
13. [13] Anonim. 2019. The Use of Water Today. https://www.worldwatercouncil.org/fileadmin/wwc/Library/WWVision/Chapter2.pdf [Erişim Tarihi: 10.03.2019].
14. [14] Süphandağ ŞA, Uyguner CS, Bekbölet M. 2007. İstanbul’da tüketilen ticari ve şebeke bazlı içme sularının kimyasal ve spektroskopik profilleri. İtüdergisi/e su kirlenmesi kontrolü, 17(2), 23-35.
15. [15] Şengörür B, Demirel A. 2002. Akgöl'de (Gölkent-Sakarya) ötrofikasyon ve su kalite sınıfının belirlenmesi”. Sakarya University Journal of Science, 6 (3), 1-8.
16. [16] Anonim. 1997. TS-266. ICS 13.060.20. Sular-İçme ve Kullanma Suları. TSE, Türk Standardı, 35s., Ankara.
17. [17] Anonim. 1988. İçme Suları Rehber Kitabı. T.C. Sağlık Bakanlığı Yayını, 225s. Ankara.
18. [18] Anonim. 2006. Guidelines for Drinking-water Quality. Vol.I. World Health Organization. 595 s. Switzerland.
19. [19] itashy, 2005. İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik, Resmî Gazete Tarihi: 17.02.2005 Resmî Gazete Sayısı: 25730
20. [20] Yüksek T, Ölmez Z. 2002. Artvin yöresinin iklim, toprak yapısı, orman alanları, ağaç serveti ve ormancılık çalışmalarıyla ilgili genel bir değerlendirme. Kafkas Üniversitesi Artvin Orman Fakültesi Dergisi,1, 50-62.
21. [21] Eminağaoğlu, Ö., Beğen, H.A., Aksu, G. 2015. Artvin'in Genel Tanımı. ss 1-26. Eminağaoğlu, Ö., ed. 2015. Artvin'in Doğal Bitkileri, Promat Basım Yayın, İstanbul, 456s.
22. [22] Anonim. 2019. What is the factor to convert from NO3-N and NO3? Document ID TE387. https://support.hach.com/ [Erişim Tarihi: 25.04.2019].
23. [23] Türkiye İstatistik Kurumu. 2019. Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi. http://www.tuik.gov.tr [Erişim Tarihi:25.04.2019].
24. [24] Burkut, E. 2018. Suda Amonyum, Nitrit ve Nitrat. Su ve Çevre Teknolojileri, 13(120), 20-22.