Comparative Analysis of Vernacular and Contemporary Architecture Examples in the Context of Sustainability: The Case of Antalya Kaleiçi and Deniz Neighborhood

Öz

Vernacular architecture continues to maintain its importance as a sustainable design whole, which takes into consideration the climatic data and the land structure, cares about human comfort, and is compatible with the environment, where local materials and construction methods are used. Increasing residential areas due to industrialization and rapid population growth in the process, however, are developing independently from environmental data. In the study to be carried out, Antalya Kaleiçi settlement, where the vernacular architectural features are seen, and Deniz neighborhood, where the housing planned housing after 1950 are located close to this settlement, were compared in order to determine sustainable properties. Comparison made on the scale of settlement and structure through the approaches in the literature. In the findings obtained, it was observed that the Kaleiçi settlement was arranged taking into consideration the environmental factors, while today's construction techniques were used in the Deniz neighborhood, but housing textures were created without taking into account many environmental factors. As a result of the study; traditional architecture has more comfortable and more sustainable features than contemporary residences and it has been demonstrated that it is necessary to design by taking this situation into consideration in future planning.

Anahtar Kelimeler

• Traditional-Contemporary
• Vernacular architecture
• Identity

Vernaküler ve Çağdaş Mimarlık Örneklerinin Sürdürülebilirlik Bağlamında Karşılaştırmalı Analizi: Antalya Kaleiçi ve Deniz Mahallesi Örneği

Öz

Vernaküler mimarlık, iklimsel verileri ve arazi yapısını dikkate alan, insan konforuna önem veren, yöreye özgü malzemelerin ve yapım yöntemlerinin kullanıldığı, çevreye uyumlu, sürdürülebilir bir tasarım bütünü olarak bugün önemini korumaya devam etmektedir. Süreç içinde sanayileşme, hızlı nüfus artışı gibi nedenler ile birlikte artan konut alanları ise bugün çevre verilerden bağımsız şekilde gelişim göstermektedir. Yapılacak olan çalışmada, vernaküler mimari özelliklerinin görüldüğü Antalya Kaleiçi yerleşimi ile bu yerleşime yakın konumdaki, 1950 yılı sonrası imar planlı konutların yer aldığı Deniz Mahallesi, sürdürülebilir özelliklerin tespit edilmesi amacıyla karşılaştırılmıştır. Yapılan karşılaştırma literatürdeki yaklaşımlar üzerinden yerleşim ve yapı ölçeğinde gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgularda Kaleiçi yerleşiminin çevre faktörlerinin göz önüne alınarak düzenlendiği, Deniz mahallesinde ise günümüz yapım tekniklerinin kullanıldığı ancak pek çok çevresel faktörünün dikkate alınmadan konut dokularının oluşturulduğu gözlenmiştir. Çalışmanın sonucunda; geleneksel mimarinin çağdaş konutlara göre daha konforlu ve daha sürdürülebilir özelliklere sahip olduğu ve gelecek planlamalarda bu durumun dikkate alınarak tasarım yapılması gerekliliği ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Geleneksel-Çağdaş
• Vernaküler mimarlık
• Kimlik

Kaynakça

1. [1] Al Sayyad, N. 2006. Vernacular Architecture in the 21st Century: Theory, Education and Practice. Asquith L., Vellinga M., ed. Taylor and Francis group, SS, London and New-York, 312s.
2. [2] Özkan, S. 1992. Régionalisme Et Mouvement Moderne, À La Recherche d’Une Architecture Contemporaine En Harmonie Avec La Culture- Regionalism And The Modern Movement, a Research of a Contemporary Architecture in Harmony With Culture. Architecture and Behaviour, 8(4), 353- 366.
3. [3] Bozdoğan, S. 2013. Modern Mimarlık ve Tropik Coğrafyalar, Mimarlık Dergisi, Sayı 372, http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=386&RecID=3174 (Erişim Tarihi: 11.10.2019).
4. [4] Gonçalves, J., Mateus, R., Fernandes, J. E. P., Ferreira, T. 2013. Tradition in Continuity: Thermal Monitoring in Vernacular Architecture of Farmsteads From Northeast Portuguese Region Of Trás-Os-Montes. Portugal SB13-Contribution of Sustainable Building to Meet EU 20-20-20 Targets, 30 October-1 November, Portugal, 259-267.
5. [5] Zhai, Z. J., Previtali, J. M. 2010. Ancient Vernacular Architecture: Characteristics Categorization and Energy Performance Evaluation. Energy and Buildings, 42(3), 357-365.
6. [6] Korumaz, M., Canan, F., Güleç, S.A., 2006. Evaluation of the Energy Efficiency of Gaziantep Traditional Houses. PLEA 2006- The 23rd Conference on Passive and Low Energy Architecture, 6-8 September, Geneva, 95-101.
7. [7] Paunovic-Žaric, S., Salihbegovic, A., Rosemann, A. L. P. 2016. Towards a Contemporary Vernacular Building Envelope. In 3rd International Conference Sustainable Architecture, May 25-27, Becici, Montenegro.
8. [8] Jebens-Zirkel, M., Figols Gonzales, M. 2015. Organic Architecture Based on Vernacular Heritage: The Circe Building, ss 359-364. Vernacular Architecture: Towards a Sustainable Future, Mileto, C., Vegas, F., Soriano L.G., Cristini, V., ed. 2015. CRC Press Taylor And Francis Group, Leiden, 804s.

9. [9] Creangă, E., Ciotoiu, I., Gheorghiu, D., Nash, G. 2010. Vernacular Architecture As A Model For Contemporary Design. WIT Transactions on Ecology And The Environment, Eco–Architecture III, 128, 157-171.
10. [10] Bosman, G., Whitfield, C. 2015. Perceptions of Vernacular Architecture, ss 157-162. Mileto, C., Vegas, F., Soriano, L. G., Cristini, V., ed. 2015. Vernacular Architecture: Towards a Sustainable Future. CRC press Taylor and Francis Group, Leiden, 784s.
11. [11] Fernandes, J., Dabaieh, M., Mateus, R., Bragança, L. 2014. The Influence of The Mediterranean Climate on Vernacular Architecture: A Comparative Analysis Between The Vernacular Responsive Architecture of Southern Portugal and North of Egypt. World Sustainable Buildings SB14, October 28-30, Barcelona, Spain, 16-22.
12. [12] Tawayha, F. A., Bragança, L., Mateus, R. 2016. Ecology and Environment, an Urban Scale Comparative Study Between Contemporary and Vernacular City of Nablus. SBE16 Brazil & Portugal- Sustainable Urban Communities Towards a Nearly Zero Impact Built Environment, September 7-9, Vitória-Brazil, 1589-1598.
13. [13] Aktuna, M. 2007. Geleneksel Mimaride Binaların Sürdürülebilir Tasarım Kriterleri Bağlamında Değerlendirilmesi: Antalya Kaleiçi Evleri Örneği, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 113s, İstanbul.
14. [14] Rupa, A., Ganguly, T. 2015. Role of Vernacular Architecture of India in Green Building Design – A Case Study of Pauni. International Journal on Recent and Innovation Trends in Computing and Communication, 3(2), 130-135.
15. [15] Halıcıoğlu, F. 2012. Analysis of Vernacular Architecture in Terms of Sustainable Considerations: The Case of Sirince Village in Western Turkey, Alam Cipta, International Journal of Sustainable Tropical Design Research and Practice, 5(2), 39-54.
16. [16] Rapoport, A. 1969. House Form and Cultua. University of Wisconsin- Milwaukee Prentice-Hall, Inc., Eglewood Cliffs, London, 246s.
17. [17] Hasol, D. 1998. Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü, Yapı Endüstri Merkezi Yayınları, İstanbul, 500s.
18. [18] Bayram, Ö. F. 2014. Doğu Karadeniz Bölgesinde Geçmişten Günümüze Vernaküler Mimari, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 155s, İstanbul.
19. [19] Küçükerman, Ö. 1996. Kendi Mekanının Arayışı İçinde Türk Evi. Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu, İstanbul, 214s.
20. [20] Arcan, E. F., Evci, F. 1999. Mimari Tasarıma Yaklaşım, Tasarım Yayın Grubu, İstanbul,199s.
21. [21] Olygyay, V. 1973. Design with Climate, Bioclimatic Approach to Architectural Regionalism. Princeton University Press, Princeton, 224s.
22. [22] Watson, D. Kenneth Labs. 1992. Climatic Building Design Energy Efficient Building Principles and Practises. McGraw-Hill Book Company, New York, 288s.
23. [23] Kobya, H. B. 2017. Düşey Yeşil Cepheler Ve Yeşil Çatıların Ekolojik Kriterler Bakımından İncelenmesi Ve Enerji Verimliliğinin Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 119s, Konya.
24. [24] Rudofsky, B. 1964. Architecture Without Architects. Museum of Modern Art, New York, 156s.
25. [25] Anonim, 2019. https://www.antalya.bel.tr/i/cografya (Erişim Tarihi: 05.02.2019).
26. [26] Kobya, H. B. 2018. Hande Büşra Kobya Fotoğraf Arşivi.
27. [27] Aköz, A. B. 2018. Ayten Begüm Aköz Fotoğraf Arşivi.