The Crime of Issuing or Usıng a Document That is Misleading in Terms of Its Content

Öz

The crime of issuing or using a document that is misleading in terms of its content is regulated under Article 359/a-2 of the TPC. The legislator has defined the elements of the crime, as well as the definition of a misleading document in terms of its content, and has also included the provisions on aggregation, participation and effective remorse. The crime of issuing or using a misleading document in terms of its content has taken its current form by being regulated in different ways in the historical process. Therefore, the historical development will be given first, and then the legal value protected will be explained. After the elements required for the occurrence of the crime are stated, the crime of issuing or using misleading documents will be evaluated in terms of attempt, participation and aggregation. Since the legislator has made a special determination regarding participation and chain crime in tax evasion crimes, these regulations will be specifically stated in the issues of cumulation and participation. Finally, after the effective remorse provisions, which can also be applied in the crime of issuing or using a misleading document in terms of its content, will be stated, sanctions and judgment provisions will be mentioned. While making these examinations, judicial decisions will be included and the annulment decisions of the Constitutional Court will be expressed.

Anahtar Kelimeler

• Tax Evasion
• Misleading Document
• Real Treatment
• Use
• Effective Remorse

Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme veya Bu Belgeyi Kullanma Suçu

Öz

Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeyi kullanma suçu VUK m. 359/a-2’de hükme bağlanıştır. Kanun koyucu düzenleme yaparken suçun unsurlarını belirlediği gibi, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgenin tanımını da yapmış, içtima, iştirak ve etkin pişmanlık hükümlerine ayrıca yer vermiştir. Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeyi kullanma suçu tarihi süreç içinde farklı şekillerde düzenleme yapılarak bugünkü halini almıştır. Dolayısıyla çalışmada önce tarihi gelişime yer verilmiş, daha sonra korunan hukuki değer açıklanmıştır. Suçun oluşması için aranan unsurlar belirtildikten sonra muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeyi kullanma suçu teşebbüs, iştirak ve içtima konuları açısından değerlendirilmiştir. Kanun koyucu vergi kaçakçılığı suçlarında iştirak ve zincirleme suça ilişkin özel belirleme yaptığından içtima ve iştirak konularında özellikle bu düzenlemeler ifade edilmiştir. En son olarak da muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme veya bu belgeyi kullanma suçunda da uygulanma imkânı olan etkin pişmanlık hükümleri belirtildikten sonra yaptırım ve muhakeme hükümleri incelenmiştir. Bu incelemeler yapılırken yargı kararlarına yer verilecek ve Anayasa Mahkemesinin verdiği iptal kararları da ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Vergi Kaçakçılığı
• Yanıltıcı Belge
• Gerçek Muamele
• Kullanmak
• Etkin Pişmanlık

Kaynakça

1. Ağar S, “Sahte veya Muhtevı̇yatı İtı̇barı̇yle Yanıltıcı Belge Düzenleme veya Kullanma Suçları”, TBB Dergisi, Sayı 58, 2005, s. 273-301.
2. Akbulut B, “Sahte Belge Düzenlemek veya Kullanmak Suretı̇yle Vergı̇ Kaçakçılığı Suçu (VUK m. 359/b)”, AD, 2023, S. 71, s. 653-702.
3. — —, Ceza Hukuku, Genel Hükümler, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 10. Baskı, Ankara 2023.
4. Akdeniz D, “Sahte ve Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme ve Kullanma Suçunda Manevi Unsur”, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 5, S. 1, s. 90-105.
5. Batun M, “Kaçakçılık Suçlarında İştirak, Birleşme ve Tekerrür”, Yaklaşım Dergisi, 2010, Y. 18, S. 213, http//www.yaklasim.com, s. 135.
6. Bayar İ, Vergi Kaçakçılığı, Ankara 2013.
7. Bayraklı HH. “Vergı̇ Kaçakçılık Suçlarına Teşebbüs”, TAAD, 2019, Y. 10, S. 37, s. 1-18.
8. Biyan Ö, “Türk Vergi Hukukunda Belge Düzeni ve İspat: “Eleştiriler ve Öneriler””, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 12, Özel S., 2010 (Bası Yılı 2012), s. 27-55.

9. Bülbül D ve Özay N, “Vergi Kaçakçılığı ve Boyutunun Türkiye ve AB Ekseninde Değerlendirilmesi”, Gümrük & Ticaret Dergisi, S. 7, Y. 2016, s. 52-62.
10. Çavuş A, Suç Genel Teorisi Işığında Vergi Kaçakçılığı Suçları, İstanbul 2016.
11. Donay S, Ceza Mahkemesinde Yargılanan Vergi Suçları, İstanbul 2008.
12. Erman S, Ekonomik Suçların Tespitinde Suç Siyaseti, İstanbul 1984.
13. Erman S ve Özek Ç, Ceza Hukuku Özel Bölüm, Kamu Güvenine Karşı Suçlar, İstanbul 1996.
14. Gökcan HT, “Resmî Belgede Sahtecilik Suçu”, Ankara Barosu Dergisi, Y. 67, S. 3, 2009, s. 93-126.
15. — —, “Özel Belgede Sahtecilik Suçu (TCK M.207)”, Ankara Barosu Dergisi, 2010, Y. 68, S. 1, s. 209-236.
16. Gökcen A, Belgede Sahtecilik Suçları (5237 s.lı TCK. m. 204-212), 2. Baskı, Ankara 2010.
17. Güngör M, “Vergi Kaçakçılığı Suçunun Takip Usulü”, TAAD, 2020, Y. 11, S. 44, s. 269-299.
18. “Kaçakçılık Suçlarında İştirak, Birleşme ve Tekerrür”, https://www.ozdogrular.com.tr/v1/fla-haberler-gizli-245/13314.
19. Karaarslan M, “Ceza Mevzuatında Yapılan Değişikliklerin Vergi Kaçakçılığı Suçuna Etkileri”, TBB Dergisi, Sayı 64, 2006, s. 115-150.
20. Karakoç Y, Vergi Ceza Hukuku, Genel Kısım, Vergi Kabahatleri, Vergi Suçları, Ankara 2016.
21. Karlsruher Kommentar zum Gesetz über Ordnungswidrigkeiten, 3., neu bearbeitete Auflage, C.H.Beck, München, 2006 (KKOWiG).
22. Koca M ve Üzülmez İ, Türk Ceza Hukuku, Özel Hükümler, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 8. Baskı, Ankara 2022.
23. Mahmutoğlu FS, Ekonomik Suçlar Bağlamında Kredi Hukukundan Kaynaklanan Suç ve İdari Suçlar, Ankara 2003.
24. Onat EB, “Vergi Kaçakçılığı Suçunda İştirak”, TBB Dergisi, 2018 (137), s. 311-335.
25. Ortaç FR ve Ünsal H, Genel Vergi Hukuku, Ankara 2019.
26. Özcan O, Vergi Suçları, Ankara 2015.
27. Özen M, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nda Düzenlenen Vergi Suçları ve Kabahatleri, 2. Baskı, Ankara 2018.
28. Polat İ, Vergi Hukukunda Sahte veya Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenlenmesi ve Kullanılması, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2004.
29. Sümer SY, “Kanunilik İlkesi Bağlamında Sahte veya Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme ve Kullanma Suçlarında Manevi Unsur”, Ankara Barosu Dergisi, 2023/1, s. 149-212.
30. Şenyüz, Doğan, Vergi Ceza Hukuku, (Vergi Kabahatleri ve Suçları), 10. Baskı, Bursa 2017.
31. Şenyüz D, “Vergi Kaçakçılığı Suçunda Dava Şartı Olarak Mütalaa/Görüş”, İzmir Barosu Dergisi, Mayıs 2016, C. 81, S. 2, s.13-50.
32. Şenyüz D, Yüce M ve Gerçek A, Vergi Hukuku (Genel Hükümler), 13. Baskı, Bursa 2022.
33. Taştan M, Açıklamalı-İçtihatlı Vergi Kaçakçılığı Suçları, 3. Baskı, Ankara 2022.
34. Tiedemann K, “Erscheinungsformen der Wirtschaftskriminalität und Möglichkeiten ihrer strafrechtlichen Bekämpfung”, ZStW, 1976, Band 88, s. 233-260.
35. — —, “Strafrechtliche Grundprobleme im Kartellrecht”, NJW, 1979, Heft 37, s. s. 1849-1856.
36. Torunoğlu T, “Vergı̇ Usul Kanunu’nun 359’uncu Maddesı̇nde Düzenlenen Sahte veya Muhtevı̇yatı İtı̇barı̇yle Yanıltıcı Belge Düzenleme veya Kullanma Suretı̇yle Kaçakçılık Suçu”, AkdHFD, 2023, C. 13, S. 2, s. 877-911.
37. Türkal HM, Ekici S ve İnan M, “Vergi Suç ve Kabahati Kavramı, 4369 Sayılı Yasa Öncesinden Günümüze Yürürlükteki Vergi Suçları – Kabahatleri ve Cezaları”, SÜHFD, 2010, C. 18, S. 1, s. 45-83.
38. Uğur H ve Elibol M, Vergi Suçları, 2. Baskı, Ankara 2016.
39. Yetik ET, Vergi Ceza Hukukunda Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenlenmesi ve Kullanılması, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2018.
40. Yıldız F, “Belgede Sahtecı̇lı̇k İle VUK’da Düzenlenen Sahte Belge Düzenleme Suçlarının Aldatma Kabı̇lı̇yetı̇ Yönünden Karşılaştırılması”, TAAD Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Yıl 12, S. 48, Ekim 2021, s. 547-582.
41. Yurtsever H, “Kritik Kontrol Noktası Analiziyle Sahte Belge ve Yanıltıcı Belge Ayırımı”, Maliye Dergisi, S. 156, Ocak‐Haziran 2009, s. 141-151.
42. Yüce M, Vergi Kaçakçılığı Suçu (Sahte Belge ve Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme veya Kullanma Suçu) ve Yargılama Usulü, 2. Baskı, Ankara 2021.