One of the most common reasons for the termination of co-ownership is the dissolution of the co-ownership upon the request of a co-owner. Each co-owner, as a rule, may demand dissolution at any time without justification. However, this right poses a significant risk for co-owners who wish to maintain the co-ownership, especially those adversely affected. The most effective way to mitigate this risk is to restrict the right to request dissolution through a legal transaction. Under Article 698 of the Turkish Civil Code (TCC), co-owners may, by a legal transaction, limit this right for a specific period and undertake to maintain co-ownership. This restriction may result from express or implied declarations of intent and can be established inter vivos or through a disposition mortis causa. For immovable property, the agreement must be executed in official form and recorded in the land register to be binding on singular successors. Such an agreement does not generally prevent co-owners from transferring their shares. Moreover, even if the right to request dissolution has been validly restricted, it may be exercised if just cause exists. According to Article 698(2) TCC, the maximum duration for such a restriction is ten years. However, this limit has become inadequate given modern needs for long-term planning and investment. Therefore, the article should be amended to extend the maximum period to fifty years, aligning it with Article 650 of the Swiss Civil Code.
Co-ownership Dissolution of Co-ownership Legal Restriction of a Right Continuation of Co-ownership Just Cause
Paylı mülkiyetin en yaygın sona erme nedenlerinden biri ortaklığın giderilmesidir (izale-i şüyu). Paylı mülkiyette paydaşlardan her biri, ortaklığın giderilmesini kural olarak her zaman ve hiçbir gerekçe göstermeksizin isteyebilir. Paydaşların sahip olduğu bu hak, paylı mülkiyetin sona ermesini istemeyen ve özellikle bundan zarar görme ihtimalleri bulunan paydaşlar açısından önemli bir risk oluşturur. Bu riski bertaraf etmenin en etkili yolu, ortaklığın giderilmesini isteme hakkının hukuki bir işlemle sınırlandırılmasıdır. Türk Medeni Kanunu’nun 698. maddesi kapsamında paydaşlar, hukuki bir işlemle ortaklığın giderilmesini isteme haklarını belirli bir süre için sınırlandırabilir; paylı mülkiyetin devamını (idame-i şüyu) yükümlenebilir. Ortaklığın giderilmesini isteme hakkını sınırlandırmaya yönelik hukuki işlem, açık veya örtülü irade açıklamalarıyla kurulabilir; sağlar arası hukuki işlem yahut ölüme bağlı tasarruf şeklinde yapılabilir. Taşınmazlarda paylı mülkiyetin devamına ilişkin sözleşmenin resmî şekilde yapılması gerekir; yapılan bu sözleşme, tapu kütüğüne şerh edilmek suretiyle cüzi haleflere karşı ileri sürülebilir. Paydaşların paylı mülkiyeti devam ettirmeyi yükümlenmeleri kural olarak paydaşların paylarını devredebilmelerini engellemez. Ortaklığın giderilmesini isteme hakkı hukuki bir işlemle geçerli olarak sınırlandırılmış olsa bile haklı nedenin varlığı hâlinde ortaklığın giderilmesi istenebilir. Ortaklığın giderilmesini isteme hakkı TMK madde 698/II gereğince en çok on yıl için sınırlandırılabilir. Ancak Kanun’daki on yıllık azami süre, günümüzdeki uzun vadeli planlama ve yatırım gereksinimleri karşısında yetersiz kalmıştır. Bu nedenle yapılacak bir Kanun değişikliğiyle hükümdeki azami sürenin, İsviçre Medeni Kanunu’nun 650. maddesine koşut olarak elli yıla çıkartılması yararlı olur.
Paylı Mülkiyet Ortaklığın Giderilmesi Hakkın Hukuki İşlemle Sınırlandırılması İdame-i Şüyu Haklı Neden
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Hukuk ve Beşeri Bilimler, Mülkiyet Hukuku (Fikri Mülkiyet Hukuku hariç) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 17 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 15 Sayı: 2 |