MU’TEZİLE’NİN ORTAYA ÇIKIŞI BAĞLAMINDA DİNÎ ve SOSYO-KÜLTÜREL ÇEVRE
Öz
Mu’tezile’nin
ortaya çıkışını ve gelişimini daha iyi kavramak, dinî kültürel zemini yanında
içine doğduğu sosyo-kültürel ve siyasî çevrenin ayrıca değerlendirilmesini
gerektirmektedir. Mu’tezilî kurucu kimliğin hem kişiler hem de toplumsal kesim
bağlamında ele alınıp irdelenmesi ve ilgili kimliğin inşaında etkin olan
bilimsel kültürel çevreye ayrıca işaret edilmesi söz konusu değerlendirmeye
dahildir. Mu’tezile’nin kurucuları Vâsıl b. Atâ ile Amr b. Ubeyd’in kişisel
düzeydeki bilimsel merakları, dinî bilgiyi yeniden tanımlama istekleri ve bunu
çevreye yayma arzuları, siyasî hedefleri, kendilerini güçlü şekilde ortaya
çıkaran Araplar dışındaki Müslüman çevre yani mevâlî, yaşadıkları ve Mu’tezile’yi
kurdukları Basra’nın ve onun yakınındaki Kûfe’nin dinî kültürel ve sosyal açıdan
farklılığa izin veren ve siyasî ayrışmayı besleyen, barındıran yapısı, esasen
itikadî bir mezhep olarak Mu’tezile’nin farklılaşması bakımından son derece
önemlidir. Bunun yanı sıra Müslüman toplumda yaşayan mevâlînin dinî,
sosyo-kültürel ve siyasî bütün faaliyetlerinde kadîm İran kültüründen sürekli
destek alması, İran coğrafyasında yer alan ve Yunan felsefî kültürünü yüzyıllar
boyunca muhafaza eden yakınlardaki bilimsel merkezlerin ürettiği dinî-felsefî
nitelikli bilginin doğrudan ya da dolaylı bir şekilde Basra’ya ve Kûfe’ye
ulaşması, müdahaleci tutumunu hiç ihmal etmeyen kadîm İran siyasî kültürünün
dinî/itikadî ayrışma zeminini, ayrışma lehine olmak üzere, belli ölçüde tahkim
etmesi, mu’tezilî farklılaşma bakımından değerlendirilmelidir. Mu’tezile’nin,
ortaya çıktığı dönemde, özellikle ilahî sıfatları nefyederek Emevî iktidarının,
cebri bir siyasî argüman olarak istismar etmesine karşılık yapıp etmeleri konusunda
insan iradesini ayrıca vurgulaması hem dinî/itikadî hem de toplumsal ve siyasî
alanda ciddi değişimlere sebep olmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abdulhamid, İrfan, Dirâse fi’l-Fırak ve’l-Akâidu’l-İslâmiyye, Bağdat 1967/1387.
- Ağırakça, Ahmet, “İyâs b. Mu’aviye”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, I-XXXXIV, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 2001.
- Ahmed b. Hanbel, Musnedu Ahmed b. Hanbel, I-IV, Mevsûatu’s-Sunne el-Kutubu’s-Sitte ve Şurûhuhâ içinde, Çağrı Yayınları, İstanbul 1992/1402.
- Ahmed Emin, Duha’l-İslam, I-III, Matbaatu Lecneti’t-Te’lîf ve’t-Terceme ve’n-Neşr, Kâhire 1952/1371.
- Atvân, Huseyin, el-Fıraku’l-İslâmiyye fî Bilâdi’ş-Şâm fi’l-Asri’l-Umevî, Dâru’l-Cîl, Amman 1986.
- Avcı, Casim, “Kûfe”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, I-XXXXIV, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 2002.
- el-Bâbertî, Ekmeleddin Muhammed b. Muhammed, Şerhu Akîdeti Ehli’s-Sunne ve’l-Cemâa, Tahkik: Arif Aytekin, Vizâratu’l-Evkâf ve’ş-Şuûni’l-İslamiyye, Kuveyt 1989/1409.
- el-Bağdâdî, Abdulkâhir b. Tahir b. Muhammed, el-Fark beyne’l-Fırâk, Tahkik: M. Muhyiddin Abdulhamid, el-Mektebetu’l-Asriyye, Beyrut 1990/1411.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Araştırmaları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Galip Türcan
*
0000-0002-2486-4431
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
2 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
28 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 42