SOME THEORETICAL REMARKS ON CITY-MUSIC RELATIONS

Öz

City-music relations disclose themselves as two different dimensions of the same historical process. Direction of historical continuity of a city represents also direction of history of music in this city. Nevertheless, due to pluralistic nature of city, different types and tastes of music happen in the city as different musical spaces. Evolution of these musical spaces from refined qualified music to so-called Arabesk music from Ottoman period to our current times forces us to ask the following question: Do we have still cities in its real and high-cultural sense?

Anahtar Kelimeler

• City,music,space,place,history

ŞEHİR-MÜZİK İLİŞKİSİNE DAİR KURAMSAL DÜŞÜNCELER

Öz

Şehir ve müzik ilişkisi aynı tarihi sürecin iki farklı boyutu olarak karşımıza çıkmaktadır. Şehir tarihinin akış yönü aynı zamanda müzik tarihinin de akış yönünü gösterir. Şehirlerin çoğulcu yapısı kaçınılmaz olarak birden fazla müzik türü ya da zevkinin şehirde kendine mekan açmasına yol açar. Ancak müziklerin mekanları da şehirlerin düzeyini açığa çıkarır. Osmanlı’dan günümüze şehirlerimizin kaliteli müziklerin mekanından arabesk türü müziklerin mekanına doğru evrilmesi aynı zamanda gerçek ve üst düzey kültürel anlamıyla şehirlerimizin hala yaşayıp yaşamadığı sorusuna da yol açmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Şehir,müzik,mekan,yer,tarih

Kaynakça

1. Behar, Cem, Musikiden Müziğe, Osmanlı /Türk Müziği: Gelenek ve Modernlik, YKY, 2005.
2. Behar, Cem, Zaman, Mekan, Müzik: Klasik Türk Musikisinde Eğitim (Meşk), İcra ve Aktarım, Afa Yayınları, İstanbul, 1993.
3. Cemil, Mesud, Tanburi Cemil’in Hayatı, Kubbealtı Neşriyat, İstanbul, 2002.
4. Feldman, Walter, “Cultural Authority and Athenticity in Turkish Repertoire”, Asian Music, Vol. 22, No. 1 (Autumn, 1990 - Winter, 1991), s. 73-111
5. (Published by: University of Texas Press, http://www.jstor.org/stable/834291, (03.09.2012).
6. Güner, Süleyman S., “Çok Sesli (Alafranga) Müziğin Türk Toplumuna Giriş Süreci ve Sarayın Etkisi Türk Müziğinin Tarihteki Yeri”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 2007/2, Sayı: 6.
7. Paçacı, Gönül, “İstanbul’da Müziğin Değişimi, Değişimin Müziği”, Osmanlı Bankası Arşiv ve Araştırma Merkezi, 2008, http://www.obarsiv.com/e_voyvoda_0708.html; http://www.obarsiv.com/pdf/gonul_pacaci.pdf (02.10.2012)
8. Paçacı, Gönül “İstanbul’da Müziğin Değişimi, Değişimin Müziği”, Osmanlı Bankası Arşiv ve Araştırma Merkezi, 2008, http://www.obarsiv.com/e_voyvoda_0708.html , (03.09.2012)

9. Signell, Karl, “The Modernization Process in Two Oriental Music Cultures: Turkish and Japanese”, Asian Music, Vol. 7, No. 2, Symposium on the Ethnomusicology of Culture Change in Asia (1976), ss. 72-102 (Published by: University of Texas Press, http://www.jstor.org/stable/833790, (02.09.2012)
10. Uludağ, Süleyman, İslam Açısından Müzik ve Sema, Kabalcı Yayınevi, İstanbul, 2005.
11. Zannos, Iannis, “Intonation in Theory and Practice of Greek and Turkish
12. Music”, Yearbook for Traditional Music, Vol. 22 (1990), ss. 42-59 (Published by: International Council for Traditional Music Stable), http://www.jstor.org/stable/767931, (02.09.2012)