Tur Yönetiminde Profesyonel Turist Rehberlerinin Deneyimsel Rolü:

Öz

The incoming travel agencies derive income from transfers, extra tours and similar services. Within these services in the context of the management of package tours and daily/accommodated tours professional tourist guides (PTG) are becoming the most important employees of the operators and agencies. The purpose of this study is to measure the tour guides’ degree of enrichment of the tour experince and to determine the reasons of the tourists’ participating to the informative guided tours in stead of seeing the cultural tour centres by themself. Moreover, in the study the relationship between the guided tour experience and the post-purchase customer behaviour will be analyzed. For this purpose, the survey was conducted in Antalya touristic region on the German tourists who came with the package tours and join to the cultural guided tours. Frequency analysis, reliability, validity analysis and logistic analysis were performed on the data obtained from the survey. It was discovered as results of the search that the role of the guides informative role of tour guides and creating a tour experience exceeding the customers expectations have a positive effects on the explaining the postpurchase customer behaviour

Anahtar Kelimeler

• -

TUR YÖNETİMİNDE PROFESYONEL TURİST REHBERLERİNİN DENEYİMSEL ROLÜ: ALMAN TURİSTLERİN KÜLTÜR TURU SATIN ALMA DAVRANIŞINA YÖNELİK BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Tur operatörlerine karşılayıcı acenta hizmeti veren seyahat acentaları, transfer, karşılama, günübirlik/konaklamalı ekstra tur ve benzer hizmetlerden gelir elde etmektedirler. Bu hizmetler içerisinde paket turların ve günübirlik/konaklama turların yönetiminde profesyonel turist rehberleri (PTR), operatörlerin ve acentaların en önemli çalışanları haline gelmektedirler. Bu çalışmanın amacı, bireysel olarak tur çekim merkezlerini ziyaret etme imkanına sahip olan ancak bunun aksine rehberli turlara katılmayı tercih eden turistlerin rehberli turlara yönelim nedenlerini değerlendirmek ve rehberlerin deneyimsel bilgilendirici/öğretici rolleri ile tur deneyimini zenginleştirme derecelerini ölçmektir. Ayrıca çalışmada rehberli tur deneyimi değer algısı ve satın alma sonrası müşteri eğilimleri arasındaki ilişki değerlendirilmiştir. Bu amaçla paket tur kapsamında Antalya turistik bölgesine gelen ve rehberli kültür turuna çıkan Alman turistlerden anket tekniği ile veri toplanmıştır. Anketten elde edilen verilere frekans analizi, güvenirlilik, geçerlilik analizi ve lojistik analizi uygulanmıştır. Analiz sonucunda rehberlerin tur deneyimleri üzerindeki öğretici rollerinin ve beklentinin üzerinde deneyim yaratma etkilerinin müşterilerin turu satın aldıktan sonraki eğilimlerinin açıklanmasında önemli olduğu keşfedilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Profesyonel Turist Rehberleri (PTR), Tur Deneyimi, Rehberli Tur, Kültür Turu, Logistik Regresyon Analizi

Kaynakça

1. AHĠPAġAOĞLU, S. (2001). Seyahat ĠĢletmelerinde Tur Planlaması ve Yönetimi, Detay Yayıncılık, Ankara.
2. AHĠPAġAOĞLU, S. ve ARIKAN, Ġ. (2005). Seyahat Endüstrisi, Gazi Kitapevi, Ankara.
3. AKTAġ, C. ve ERKUġ, O. (2009). “Lojistik Regresyon Analizi Ġle EskiĢehir‟in Sis Kestiriminin Ġncelenmesi”, Ġstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(16): 47-59.
4. AP, J. ve KEVĠN, K. ve WONG, F. (2001). “Case Study On Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems”, Tourism Management, 22, 551.
5. ARLI, E. (2012). “Yat Limanı ĠĢletmeciliğinde Algılanan Hizmet Kalitesi Faktörlerinin Tekrar Tercih Etme Niyeti, Tavsiye Etme Niyeti ve Genel Memnuniyet Düzeyi Üzerindeki Etkisi”, Anatolia: Turizm AraĢtırmaları Dergisi, 23(1): 19 -32.
6. BALLANTYNE, R., PACKER, J. ve FALK, J. (2011). “Visitiors‟ Learning For Environmental Sustainability: Testing Short And Long Term Ġmpacts Of Wildlife Tourism Experinces Using Structural Eqation Modelling”, Tourism Management, 32(4): 770-779.
7. BĠRCAN, H. (2004). “Lojistik Regresyon Analizi: Tıp Verileri Üzerine Bir Uygulama”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 185-208.
8. COġKUN, S., COġKUN, A., KARTAL, M. ve BĠRCAN, H. (2004). “Lojistik Regresyon Analizinin Ġncelenmesi ve DiĢ Hekimliğinde Bir Uygulaması”, Cumhuriyet Üniversitesi DiĢ Hekimliği Fakültesi Dergisi, 7(1): 41-50.

9. ÇETĠN, G. ve KIZILIRMAK, Ġ. (2012). “Türk Turizminde Kokartlı Turist Rehberlerin Mevcut Durumunun Analizi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi ĠĠBF Dergisi, 14(2): 307-318.
10. ÇĠMRĠN, H. (1995). Turizm ve Turist Rehberliğinin ABC‟si, Antalya: Akdeniz Kitabevi.
11. DAVARCI, A. ve ERBAY, A. (2010). “YerleĢim Yerlerindeki Ölümlü Trafik kazalarına Etkieden Faktörlerin Lojistik Regresyon Modeli Ġle Ġncelenmesi: Ġstanbul Örneği”, Transist Ulusal Toplu UlaĢım Sempozyumu ve Sergisi,01‐02Aralık, Ġstanbul.
12. EGE, Ġ. ve BARAKDAROĞLU, A. (2009). “ĠMKB ġirketlerinin Hisse Senedi Getiri BaĢarılarının Lojistik Regresyon Tekniği Ġle Analizi”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(10): 139-158.
13. GENÇ, Ö. (1992). Rehberlik Eğitimine EleĢtirel Bir YaklaĢım, Turizm Eğitimi Konferansı, Bildiriler Kitabı, Turizm Bakanlığı Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü, Ankara, 215-217.
14. GOLDSMITH, C.S. ve WAIGAND, H. (1989). Building Profits with Group Travel, San Francisco: Dendrobium Books.
15. GÜZEL, F.Ö. (2007). Türkiye Ġmajının GeliĢtirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü (Alman Turistler Üzerine Bir AraĢtırma), Yükseklisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstütüsü, Balıkesir.
16. GÜZEL, F.Ö. ve KÖROĞLU, Ö. (2013). “Turistlerin Milliyet Bazında DavranıĢ Kalıplarının ve Karakteristik Özelliklerinin Belirlenmesi: Turist Rehberleri Üzerinde Bir AraĢtırma”, 14. Ulusal Turizm Kongresi, Erciyes Üniversitesi, 6-9 Aralık, Kayseri.
17. GÜZEL, F.Ö., ATĠLLA GÖK, G. ve BÜYÜKER ĠġLER, D. (2013). “Duygusal Emek ve ĠĢten Ayrılma Niyeti ĠliĢkisi: Turist Rehberleri Üzerinde Bir AraĢtırma”, Seyahat ve Otel ĠĢletmeciliği Dergisi, Eylül-Aralık, 10(3): 107- 122.
18. HAAHTI, A. ve KOMPPULA, R. (2006). Experience Design in Tourism, Editörlü Kitaptan, BUHALIS, D. ve COSTA, C. (Ed.), Tourism Business Frontiers, Elsevier Ltd., UK.
19. HACIOĞLU, N. (1989). Turizm Pazarlaması, Uludağ Üniversitesi Basımevi, Bursa.
20. HACIOĞLU, N. (2006). Seyahat Acentacılığı ve Tur Operatörlüğü, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
21. HOCH, S. J. (2002). Product Experience Is Seductive, The Journal of Consumer Research, 29(3): 448-454.
22. HOLBROOK, M.B. ve HIRSCHMAN, E.C. (1982). “The Experiential Aspects of Consumption: Consumer Fantasies”, Feelings and Fun. Journal of Consumer Research, 9, 132-140.
23. HOSANY, S. ve WITHAM, M. (2009). “Dimensions of Cruisers' Experiences, Satisfaction, and Intention to Recommend”, Journal of Travel Research, XX(X): 1- 14. http://78.189.53.61/-/bs/ess/k_sumbuloglu.pdf, (internet), 18.11.2013.
24. http://www.touristguides-europe.org/about.html, „About FEG‟, (internet), 08.10.2006. ĠÇÖZ, O. (2000). Seyahat Acentaları ve Tur Yönetimi, Turhan Kitapevi, Ankara.
25. KARAÇAL, Ġ. ve DEMĠRTAġ, N. (2002). “4702 Sayılı Yasa Uygulamalarının Turizm Rehberliği Eğitimine Etkisi”, Turizm Eğitimi Konferansı–Workshop, Bildiriler Kitabı, Turizm Bakanlığı, Ankara.
26. KÖKSAL, B. (2011). Regresyon Analizinde ROC Eğrisi Kestirimi Ġle Model Seçimi, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ġstanbul.
27. KÖROĞLU, Ö. (2011), ĠĢ Doyumu ve Motivasyon Düzeylerini Etkileyen Faktörlerin Performansla ĠliĢkisi: Turist Rehberleri Üzerine Bir AraĢtırma, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. KÜÇÜKASLAN, N. (2009). Seyahat ĠĢletmelerinde Tur Planlaması ve Tur Yönetimi, Alfa Aktüel Yayıncılık, Ġstanbul.
29. LASALLE, D. ve BRITTON, T.A. (2003). Priceless: Turning Ordinary Products into Extraordinary Experiences, Harvard Business School Press, USA.
30. MENARD, S. (2001), Applied Logistic Regression Analysis Sage University Paper Series On Quantitative Applications In The Social Sciences, 07-106, Thousand Oaks, CA: Sage
31. O‟SULLIVAN, E.L. ve SPANGLER, K.J. (1998). Experience Marketing, Venture Publishing Inc., USA.
32. OĞUZLAR, A. (2005). “Lojistik Regresyon Analizi Yardımıyla Suçlu Profilinin Belirlenmesi”, Atatürk Üniversitesi ĠĠBF Dergisi, 19(1): 21-35.
33. OH, H., FIORE, A.M. ve JEOUNG, M. (2007). “Measuring Experience Economy Concepts: Tourism Applications”, Journal of Travel Research, 46, 119-132.
34. ÖZDAMAR, K. (2004). Paket programlar ile Ġstatistiksel Veri Analizi 1, Kaan Kitabevi, GeniĢletilmiĢ BeĢinci Baskı, EskiĢehir.
35. PENZ, E. ve HOGG, M.K. (2011). “The Role Of Mixed Emotions in Consumer Behaviour”, European Journal of Marketing, 45(1/2): 104-132.
36. PINE, B.J. ve GILMORE, J.H. (1999). ĠĢ Hayatı Bir Tiyatro ve de Her ġirket Bir Sahne, Harvard Business School Press, Çeviren: CĠNEMRE, L., Boyner Holding Yayınları, Ġstanbul.
37. ROBINETTE, S. and Brand, C. (2001). Emotion Marketing, The McGraw-Hill Companies, Inc.,USA.
38. SCHMITT, B. H. (1999). Experiential Marketing: How to Get Customers to Sense, Fell, Think, Act, Relate to Your Company and Brands, The Free Press, USA.
39. ġAHĠN ġEN, ġ. (2012). Turist Rehberlerinin Kültürlerarası ĠletiĢim Yeterlilikleri: Alman, Ġngiliz ve Rus Turistlerin Algılamaları, Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
40. TANGÜLER, A. (2002). Profesyonel Turist Rehberliği ve Turist Rehberlerinin Seyahat Acentesi ve MüĢteri ĠliĢkileri (Kapadokya Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
41. TETĠK, N. (2006). Türkiye‟de Profesyonel Turist Rehberliği ve MüĢterilerin Turist Rehberlerinden Beklentilerinin Analizi (KuĢadası Örneği), Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
42. YENEN, ġ. (2002). “Turist Rehberliği Eğitiminde, Niteliksel ve Niceliksel Planlamada Turizm Bakanlığı”, Yüksek Öğretim Kurumu ve Meslek KuruluĢları Arasında ĠĢbirliğinin Önemi, Turizm Eğitimi Konferansı–Workshop, Bildiriler Kitabı, Ankara: Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü, 257-273.
43. YILDIZ, R., KUġLUVAN, S. ve ġENYURT, Y. (1997). “Turist Rehberliği Öğretiminde Yeni Bir Model: NevĢehir Turist Rehberliği Bölümü Programı ve Değerlendirilmesi”, Erciyes Üniversitesi NevĢehir Turizm ĠĢletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu Hafta Sonu Semineri IV, 9-14.
44. ZENGĠN, B., BATMAN, O. ve YILDIRGAN, R. (2004), “Seyahat Acentalarının Turist Rehberlerinden Beklentilerine Yönelik Bir AraĢtırma”, I. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, Bildiriler Kitabı, 366-376.