In Terms of Strategic Human Resources, The Importance of Individual Performance Related Pay System

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

BİREYSEL PERFORMANSA DAYALI ÜCRET SİSTEMİNİN STRATEJİK İNSAN KAYNAKLARI AÇISINDAN ÖNEMİ

Öz

Çağımızda yaşanan yeni gelişmelere paralel olarak işletmelerde önemi artan insan kaynakları yönetimi; uygulamayı düşündüğü stratejik planlar sayesinde, işletmenin rekabet edebilirliliğini arttırabilmektedir. Bu üstünlüğü performanslarıdır. Performansı yükseltmedeki en önemli teşvik araçlarından birisi de ücret ve işletme içerisinde uygulanan ücret sisteminin olduğu bilinmektedir. İşgörenin gösterdiği performans ile ücret arasında bir ilişki kurulması olarak tanımlanan bireysel performansa dayalı ücret sistemi, stratejik insan kaynaklarının, üzerinde durması gereken önemli konularından biri olarak görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, işletmelerin verimliliğini üst düzeye çıkaran bireysel performansa dayalı ücret sisteminin, stratejik insan kaynakları ile ortak hedeflere sahip bir ücret sistemi olduğunu göstermektir.

Anahtar Kelimeler

• Ücretlendirme, Bireysel Performansa Dayalı Ücretlendirme Sistemi, İnsan Kaynakları Yönetimi, Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi

Kaynakça

1. 1. ACAR Ahmet Cevat, Đşletmelerde Ücret Yapısının Oluşturulması ve Bir Uygulama, Literatür Yayınları,Đstanbul,2007.
2. 2. LTINKESENMehtaphttp://www.ikademi.com/ucretyonetimi/1566- insan-kaynaklari-ve-ucret-yonetimi.html (20.05.2010).
3. 3. BARUTÇUGĐL Đsmet, Stratejik Đnsan Kaynakları Yönetimi, Kariyer Yayıncılık, Đstanbul, 2004.
4. 4. BAYAT Bülent, “Đnsan Kaynakları Yönetiminin Stratejik Niteliği”, Gazi Üniversitesi Đktisadi ve Đdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt No:10, Sayı:3,2000, ss. 67-91.
5. 5. BECKER Brian, GERHART Barry, “The Impact of Human Resource Managementon Organizational Perfomance: Progress and Prospects”, Academy of Management Journal, Vol. 39, No: 4, 1996, ss.779-801.
6. 6. BEK Hafizullah, “Đnsan Kaynakları Yönetiminde Eğitim ve Geliştirme Etkinliği (Örnek Bir Uygulama)”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sayı: 17, 2007, ss. 107-120.
7. 7. BĐNGÖL Dursun, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Arıkan Basım Yayım Dağıtım, Đstanbul, 2006.
8. 8. BUDAK Gönül, Alpay ATAOL, Ceyhan ALDEMĐR, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Barış Yayınları, Đzmir, 2004.

9. 9. ÇETĐN Canan, Đnsan Kaynaklarının Eğitim Ve Gelişimi, Beta Basım Yayım, Đstanbul,1999.
10. 10. DĐNÇER Ömer, Stratejik Yönetim Ve Đşletme Politikası,Beta Yayınları, Đstanbul, 2003.
11. 11. DOLGUN Uğur, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Ekin Kitapevi, Bursa, 2007.
12. 12. DRUCKER Peter f.,Çeviren;Gülenay GORBON,Đrfan BAHÇĐVANGĐL, 21. Yüzyıl Đçin Yönetim Tartışmaları, Epsilon Yayıncılık, Đstanbul, 2000.
13. 13. EREN Veysel, “Personel Rejiminde Bürokratik Modelden Đşletmeci Anlayışa Geçiş”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Nisan, Yıl 6, Sayı No: 11, 2006, ss.131-153.
14. 14. ERGÜL Hüseyin Fazlı, “Kurumlarda Ücret, Ücret Sistemleri, ÜcretBaşarı Đlişkisi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi,Cilt:5, Sayı:18, 2006, ss. 92-105.
15. 15. FINDIKÇI Đlhami, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Alfa Basım Yayım,Đstanbul, 2003.
16. 16. FITZ-ENZ Jac,Çeviren Gülden ŞEN, Büyük Kuruluşlar Đnsanı Nasıl Değerlendiriyor, Sabah Kitapları, Đstanbul, 1999.
17. 17. GIELEN C. Anne., Marcel J, KERKHOFS M., OURS van C. Jan, “How performance related pay affects productivity and employment”, J Papul Econ 2010 , ss. 292-301.
18. 18. GRIER Lynda, “The Meanning of Wages”, The Economic Journal, Vol. 35, No: 140, 1925, ss. 519-535.
19. 19. GÜLDAMLA Aynur, “Nasıl Bir Ücret?”, Đşveren Dergisi, Kasım 2009, ss.23-29.
20. 20. ĐNCE Mehmet, “Değişim Olgusu ve Örgütlerde Đnsan Kaynakları Yönetiminin Değişen Fonksiyonları”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:14, 2005 ss. 319-339
21. 21. KESTANE Doğan, “Performansa Dayalı Ücret Sistemi ve Kamu Kesiminde Uygulanabilirliği”, Devlet Bütçe Uzmanı Maliye Dergisi, Sayı 142, Ocak-Nisan 2003, ss. 126-144.
22. 22. MARSDEN David, “The Role of Performance Related Pay in Renegotiating the “Effort Bargain”: The Case of the British Public Service”, Industrial and Labour Relations Review, Vol. 57, No. 3, 2004, ss. 350-370.
23. 23. MARSDEN David, FRENCH Stephen, What a performance, performance related pay in the Public Services, Center for Economic Performance, London School of Economics and Political Science, London,1998.
24. 24. MAYER J. Steven, “Strategic Human Resource Management,Practices of High Performance Organizations”, Innonative Human Dynamics, 2008, ss.1-4.
25. 25. SABUNCUOĞLU Zeyyat, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Ezgi Yayınları,Bursa, 2000.
26. 26. SAYILAR Yücel, “Türkiye’de Đnsan Kaynakları Uygulamaları Açısından Stratejik Seçim ve Kurumsal Belirienimin Olası Etkileri”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi , Cilt:63, Sayı:2, 2008, ss.219-248.
27. 27. SEKĐZĐNCĐ BEŞ YILLIK KALKINMA PLANI ,Verimliliğe Dayalı Ücret Sistemlerine Geçiş Özel Đhtisas Komisyonu Raporu, Ankara, 2000.
28. 28. ŞAHĐN Levent, “Đnsan Kaynakların Yönetiminde Ücretlendirme Fonksiyonun Analizi”, Kamu Đş Dergisi, C:11, Sayı No: 2, 2010, ss.129-166.
29. 29. TAK Bilçin, SAYILAR Yücel , KAYMAZ Kurtuluş,”Yetkinliklere Dayalı Đnsan Kaynakları Yönetimi Ve Ücretlendirme Sistemi Üzerine Bir Đnceleme”, Dokuz Eylül Üniversitesi Đşletme Fakültesi Dergisi,Cilt No: 8, Sayı: 2, 2007, ss.233-266.
30. 30. ÜLGEN Hayri, MĐRZE Kadri, Đsletmelerde Stratejik Yönetim, Literatür Yayınları, No: 113, Đstanbul, 2004.
31. 31. ÜNAL Ayşe, “Đnsan Kaynakları Yönetimi Sisteminde Ödüllendirme:Ücret Performans Đlişkisi”, Kamu-Đş Dergisi, Cilt No:5, Sayı:4, 2000, ss.1-11.
32. 32. ÜNSAR Sinan, “Yetkinliğe Dayalı Ücret Yönetiminin Genel Bir Değerlendirilmesi” Cumhuriyet Üniversitesi Đktisadi ve Đdari Bilimler Dergisi, Cilt No:10, Sayı: 1, 2009, ss.43-56.
33. 33. WRIGHT M. Patrick, SNELL A. Scott, “Toward a Unifying Framework for Exploring Fit and Flexibility in Strategic Human Resource Management”, Cornell University ILR School, 1997, ss. 1-37.
34. 34. YÜKSEL Öznur, Đnsan Kaynakları Yönetimi, Gazi Kitap Evi, Ankara, 2003.