AB ÜYESİ ÜLKELERDE YÖNETİŞİMİN SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: PANEL VERİ ANALİZİ

Öz

İktisat bilimi açısından zaten kıt olan bugünkü kaynakların, bugünkü toplum tüketimi nedeniyle gelecekteki dünyada daha da kıt hale getirilmemesi için güçlü bir otorite, ortak bir akıl ve çok yönlü bir planlama gerekir. Yönetişim sürdürülebilir kalkınma ihtiyaç duyduğu çok yönlü planlamayı yapabilecek otoriteye ve ortakla akla sahip bir kavramdır. 1996-2012 dönemini kapsayan panel veri yöntemi ile elde edilen tahmin sonuçlarına göre, AB üyesi ülkelerde, yönetişim sürdürülebilir kalkınma üzerinde pozitif yönlü ve oldukça anlamlı bir etkiye sahiptir. Diğer bir deyişle yönetişim düzeyi yükseldikçe sürdürülebilir kalkınma düzeyi yükselmektedir. Dolayısıyla bugün kıt olan kaynakların gelecekte daha da kıt olmasının önüne geçmek için AB üyesi ülkelerin yönetişim düzeylerini yükseltmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma, Yönetişim, Refah, Panel Veri

Kaynakça

1. ACEMOGLU, D., JOHNSON, S. ve ROBINSON, J. (2001). “The Colonial Origins of Comparative Development: An Empirical Investigation”, American Economic Review, 91: 1369–1401.
2. AIDT, T., DUTTA, J. ve SENA, V. (2008). “Governance Regimes, Corruption and Growth: Theory And Evidence”, Journal of Comparative Economics, 36: 195-220.
3. AIDT, T. S. (2009). “Corruption, Institutions, And Economic Development”, Oxford Review of Economic Policy, 25(2): 271–291.
4. AIDT, T. S. (2010). Corruption And Sustainable Development, CWPE 1061.
5. BENTZEN, J. S. (2012). “How Bad İs Corruption? Cross-Country Evidence Of The Impact Of Corruption On Economic Prosperity”, Review of Development Economics, 16(1): 167-184.
6. CARBONNIER, G., WAGNER, N. ve BRUGGER, F. (2011). Oil, Gas and Minerals: The Impact of Resource-Dependence and Governance on Sustainable Development, CCDP Working Paper, Genova.
7. DAC-OECD (1993). DAC Orientations on Participatory Development and Good Governance. OECD.
8. DIETZ, S. ve Neumayer, E. (2007). “Corruption, The Resource Curse and Genuine Saving. Environment and Development Economics”, 12: 33-53.

9. EHRLICH, I. ve LUI, F.T. (1999). “Bureaucratic Corruption and Endogenous Growth”, Journal of Political Economy, 107 (6): 270–S293.
10. GUPTA, S., H. R. DAVOODI, ve R. ALONSO-TERME (2002). “Does Corruption Affect Income Inequality and Poverty?”, Economics of Governance, 3(1): 23-45.
11. GÜNEY, T. (2014). “Environmental Sustainability and Pressure Groups”, Quality & Quantity, 1-14. DOI 10.1007/s11135-014-0116-6.
12. GÜNEY, T. (2015). “ Yönetişim Ve Sürdürülebilir Kalkınma: OECD ÜlkeleriÜzerine Bir Panel Veri Analizi”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29(2): 349-363.
13. HALL, R., ve C. I. JONES (1999). “Why Do Some Countries Produce So Much More Output Per Worker Than Others?”, Quarterly Journal of Economics, 114 (1): 83-116.
14. HSIAO, C. (2003). Analysis of Panel Data, İkinci Baskı, Cambridge University Press, Cambridge.
15. KAUFMANN, D., KRAAY, A. ve MASTRUZZI, M. (2010), The Worldwide Governance Indicators: Methodology And Analytical Issues, Global Economy and Development: Brookings Institution.
16. KEEFER, P. (2004). A Review of The Political Economy of Governance: From Property Rights to Voice, World Bank Policy Research Working Paper, No. 3315.
17. KEMP, R., PARTO, S. & GİBSON, R. (2005). “Governance For Sustainable Development: Moving From Theory to Practice”, International Journal of Sustainable Development, 8: 12-30.
18. LA PORTA, R., F. L. DE-SALINES, A. SHLEIFER, ve R. W. VISHNY. (1998). “Law and Finance”, Journal of Political Economy, 106(6): 1113-1155.
19. LA PORTA, R., F. L. DE-SALINES, A. SHLEIFER, ve R. W. VISHNY.(1999). “The Quality of Government”, Journal of Economics, Law & Organization, 15(1): 222- 279.
20. LENNAN, A., M. ve NGOMA, W., Y. (2004). “Quality Governance For Sustainable Development”, Progress in Development Studies, 4(4): 279-293.
21. LIDDLE, B. (2014). “Impact of Population, Age Structure, and Urbanization on Carbon Emissions/Energy Consumption: Evidence From Macro-Level, Cross-Country Analyses”, Population and Environment, 35:286–304
22. MAURO, P. (1995). “Corruption and Growth”, Quarterly Journal of Economics, 110: 681- 712.
23. MEADOWCROFT, J. (2007). “Who is in Charge Here? Governance For Sustainable Development in A Complex World”, Journal of Environmental Policy and Planning, 9(3-4): 299-314.
24. MENDEZ, F. ve SEPULVEDA, F. (2006). “Corruption, Growth and Political Regimes: Cross Country Evidence”, European Journal of Political Economy, 22: 82– 98.
25. MEON, P.G. ve SEKKAT, K. (2005). “Does Corruption Grease or Sand: The Wheels Of Growth?”, Public Choice, 122: 69–97.
26. MO, P., H. (2001). “Corruption and Economic Growth”, Journal of Comparative Economics, 29: 66-79.
27. OECD (2002a). Governance For Sustainable Development: Five Oecd Case Studies, Paris: OECD.
28. OECD (2002b). Improving Policy Coherence and Integration For Sustainable Development: A Checklist, Paris: OECD.
29. PARKIN, S. (2010), The Positive Deviant, Sustainability Leadership in A Perverse World, Earthscan, Londra.
30. PLUMPTRE, T. ve GRAHAM, J. (1999) Governance and good governance: International and aboriginal perspectives. Institute On Governance. http://dspace.africaportal. org/jspui/bitstream/123456789/11075/1/ Governance.pdf?1 (Erişim: 09 May 2015).
31. Governance%20and%20Good%20
32. REITER, S.L. ve STEENSMA, K., H. (2010). “Human Development And Foreign Direct Investment in Developing Countries: The Influence Of Fdi Policy And Corruption”, World Development, 38(12): 1678–1691.
33. SALDANHA, C. (2004). “Strategies for Good Governance in the Pacific”, Asian-Pacific Economic Literature, 18(2): 30-43.
34. SVENSSON, J. (2005). “Eight Questions About Corruption”, The Journal of Economic Perspectives, 19(3): 19-42.
35. TATOĞLU, F. Y. (2012a). Panel Veri Ekonometrisi: Stata Uygulamalı, Beta Basım Yayın, İstanbul.
36. TATOĞLU, F. Y. (2012b). İleri Panel Veri Ekonometrisi: Stata Uygulamalı. Beta Basım Yayın, İstanbul.
37. WCED (1987). Our Common Future. The World Commission on Environment and Development, Oxford: Oxford University Press.
38. WELSCH, H. (2004). Corruption, Growth, and The Environment: A Cross-Country Analysis. Environment and Development Economics, 9, 663-693.
39. WORLD BANK (1991). Managing Development: The Governance Dimension. Washington.