THE IMPORTANCE OF YOUNG CHOICE OF USING SOCIAL MEDIA IN POLITICAL PARTY LEADERS: AN APPLICATION ON SULEYMAN DEMIREL UNIVERSITY STUDENTS

Öz

Social media has placed in the political marketing paradigm, where technology is constantly evolving. The main actors of political marketing; The active use of social media by political party leaders and young voters through mobile technology allows political party leaders to reach younger voters more easily and quickly. Inparticular, leadership has been facilitated by social media, using proactive strategies against young voters, positioning them. In this paper, it has been examined whether political party leaders using social media have an effect on the students of Süleyman Demirel University. The results show that the use of social media by political party leaders has not a significant influence on young voters in demographic data. However, the results obtained are not universally applicable because they represent only a university in a particular area.

Anahtar Kelimeler

• Social Media,Political Marketing,Leader,Young voter

SİYASİ PARTİ LİDERLERİNİN SOSYAL MEDYA KULLANIMININ GENÇ SEÇMENLER İÇİN ÖNEMİ: SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNDE BİR UYGULAMA

Öz

Teknolojinin sürekli gelişim halinde olması siyasal pazarlama paradigmasının içerisine sosyal medyayı yerleştirmiştir. Siyaset pazarlamasının başlıca aktörleri; siyasi parti liderlerinin ve genç seçmenlerin mobil teknoloji sayesinde sosyal medyayı aktif kullanması siyasi parti liderlerinin, genç seçmenlere daha kolay ve hızlı ulaşmasına olanak tanımıştır. Özellikle liderlerin genç seçmen karşısında proaktif strateji kullanarak, kendisini konumlandırması sosyal medya sayesinde kolaylaşmıştır. Bu çalışma da, sosyal medya kullanan siyasi parti liderlerinin Süleyman Demirel Üniversitesi öğrencileri üzerinde bir etkisi olup olmadığı incelenmiştir. Çıkan sonuçlar demografik verilerin siyasi parti liderlerinin sosyal medya kullanımının genç seçmen üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığını göstermektedir. Ancak elde edilen sonuçlar belirli bir bölgedeki bir üniversiteyi kapsaması nedeni ile genellenebilir değildir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Medya,Siyasal Pazarlama,Lider,Genç Seçmen

Kaynakça

1. AKAR, E.,(2010),Sosyal Medya Pazarlaması: Sosyal Webde Pazarlama Stratejileri, Efil Yayınevi, Ankara.
2. AKAR, E. (2015). İnternetle Değişen Siyaset Pazarlaması: Dünyadan Örneklerle Yeni Trendler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(23):171-182.
3. AKGÜN, B., (2000), Türkiye'de Seçmen Davranışı: Partizan Tutumlar, İdeoloji Ve Ekonomik Faktörlerin Oy Vermeye Etkisi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Dergisi, 1(4): 75-92.
4. ALTUNBAŞ, F. (2011). Toplum Destekli Polislikte Yeni Bir Boyut: Suç ve Suçlularla Mücadelede Sosyal Medya Platformları. Suç Önleme Sempozyumu, 7-8.
5. BAYRAKTAROĞLU, G., (2002), Politik Yaşamda Pazarlama Yaklaşımları, Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi 7(2): 159-168.
6. BOSTANCI, M.(2015), Sosyal Medya ve Siyaset, 1. Baskı, Palet Yayınları, Konya.
7. CWALİNA, W.- FALKOWSKİ, A.- NEWMAN, I. BRUCE.,(2009), Political Management and Marketing RoutledgeHandbook of Political Marketing,: Routledge, New York.
8. ÇALI, H. H., , ALTUNBAŞ, F. (2012), Güvenlik Hizmetlerinde Yönetişim Aracı Olarak Sosyal Medya Platformları. Ekev Akademi Dergisi, 50: 1-10.

9. ÇİLDAN, C. VD.,(2012), Sosyal Medyanın Politik Katılım ve Hareketlerdeki Rolü, ErişimTarihi: 17.08.2015, http://www.academia.edu/5166743/Sosyal_Medyan%C4%B1n_Politik_Kat%C4%B1l%C4%B1m_ve_Hareketlerdeki_Rol%C3% BC)
10. DAMLAPINAR, Z.- BALCI, Ş., (2005), Seçmenin Zihnindeki Aday İmajını Belirleyen Etkenler: 28 Mart 2004 Yerel Seçimleri Alan Araştırması. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 4(1): 58-79.
11. DAWLEY, L., (2009), Social Network Knowledge Construction: Emerging Virtual World Pedagogy, On TheHorizon, 17: 109-121
12. DEVRAN, Y., (2011), Seçim Kampanyalarında Geleneksel Medya, İnternet ve Sosyal Medyanın Kullanımı, Başlık Yayın Grubu, İstanbul.
13. DOWNS, A., (1957), An EconomicTheory Of Democracy, Harper-RowPublishers, New York.
14. ERBAŞLAR, G., (2013), Sosyal Medyada Mısınız? Asosyal Medyada Mısınız? Nobel Yayınevi, Ankara
15. İSLAMOĞLU, A. H., (2002), Siyaset Pazarlaması Toplam Kalite Yaklaşımı,Beta Basım, İstanbul.
16. JABKO, N., (2006), Playingthe Market : A PoliticalStrategyforUniting Europe, 1985- 2005, Ithaca, NY, USA: Cornell UniversityPress.
17. KALENDER, A., (2005), Siyasal İletişim Seçmenler ve İkna Stratejileri, Çizgi Kitabevi, Konya
18. KAVANAUGH, A. L., vd., (2012). Socialmediausebygovernment: Fromtheroutinetothecritical, Governme nt Information Quarterly, 29(4), 480- 491.
19. KIŞLALI, A.T., (2004), Siyaset Bilimi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
20. KÖSEOĞLU, Y.- AL, H., (2013), Bir Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medya, Akademik İncelemeler Dergisi 8(3): 103-125.
21. LOCK, A.- HARRİS, P., (1996), Political Marketing- Vive La Differen!, EuropeanJournal Of Marketing, Vol. 30, No.10/11: 21-31.
22. OKUMUŞ, A., (2007), Pazarlama Anlayışında Siyasal Pazarlamanın Yeri ve Pazar Konumlarına Göre Siyasi Partilerin Stratejik Analizi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17:157-172.
23. PARILTI, N.-BAŞ, M., (2002), Politik Pazarlama, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, S:2: 21-22.
24. SALVATORE , A., (2013), New Media, The “Arab Spring,” AndTheMetamorphosis Of ThePublic Sphere: Beyond Western Assumptions On CollectiveAgencyAndDemocraticPoliti cs, 20(2): 217-228.
25. TEYYARE, E.- AVCI, M., (2016). Yerel Seçimlerde Seçmen Davranışları: 2014 Yerel Seçimleri Ve Zonguldak İli Örneği. Siyaset, Ekonomi Ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(1): .51-76.
26. ÜNNÜ, A.N.A.,(2009), Politik Pazarlamada Pazar Yönlülük ve Otantik Liderliğin Önemi, Ege Akademik Bakış, Cilt.9(4): 1243-1273.
27. VENTURA, R. (2001), FamilyPoliticalSocialization in MultipartySystems, ComparativePoliticalStudies, 34(6):.666-691.
28. YÜCEKÖK, A., (1987), Siyasetin Toplumsal Tabanı, Ankara Üniversitesi S.B.F.ve B.Y.Y. Basımevi, Ankara.
29. http://www.sosyalsosyal.com/75-farkli- sosyal-medya-sitesi Erişim Tarihi: 17.11.2015.