SAĞLIK HİZMETLERİNDE DİJİTALLEŞME: SAĞLIK YÖNETİMİNDE BİLGİ SİSTEMLERİNİN KULLANILMASI

Öz

Çalışma Türkiye’de uygulanan sağlık reformları çerçevesinde kurulan sağlık bilgi sistemleri üzerine odaklanmaktadır. Çalışmanın amacı sağlık bilgi sistemlerinin karar süreçlerine dolayısıyla sağlık hizmet ve yatırımlarına ne gibi etkilerde bulunduğunun saptanmasıdır. Bu çerçevede dijital çağda kamu hizmet alanlarından biri olan sağlık hizmetlerinin reforma uğraması ne anlama gelmektedir? Söz konusu reform sağlık hizmetlerinin gelişimine nasıl bir etkide bulunmaktadır? Sağlık hizmetlerinde reform olgusunun dijitalleşme açısından önemi nedir soruları çalışmanın gidişatına yön vermektedir. Bu doğrultuda çalışmada alana iki farklı bakış açısı ile yaklaşılmaktadır. Bunlardan ilki sağlıkta yaşanan dijitalleşmenin karar destek süreçleri açısından önemi iken; ikinci ise sağlıkta yaşanan dijitalleşmenin özel sektör yatırımları üzerinden belirleyici bir etkisi olup olmadığıdır. Bu doğrultuda sağlık bilgi sistemleri çerçevesinde elde edilen birtakım veriler analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Reformu,Sağlık Bilgi Sistemleri,e-sağlık,Ulusal Sağlık Sistemi

DIGITALIZATION IN HEALTH SERVICES: USING INFORMATION SYSTEMS IN HEALTH ADMINISTRATION

Öz

The study focuses on health information systems established within the framework of health reforms implemented in Turkey. The purpose of the study is to determine the effects of the health information systems on the decision processes and therefore the health services and investments. What does this framework mean for the rehabilitation of health services, one of the public service areas in the digital age? How is reform effective in the development of health care services? The question of what is important in terms of digitization of the reform of health care services leads to the direction of the study. In this direction, the field is approached with two different perspectives. While these are important in terms of decision support processes, the second is whether health-care digitalization is a decisive influence on private sector investments. In this respect, some data obtained within the framework of health information systems have been analyzed.

Anahtar Kelimeler

• Health Reform,Health Information Systems,e-health,National Health System

Kaynakça

1. ÇİÇEN, Y. B. (2015), “Türkiye’de Ekonomik Performansın Kurumsal Temelleri: Yeni Kurumsal İktisat Perspektifi” Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi.
2. ÇOBAN O. (2002), “Endüstri İktisadı: Kavramlar, Olgular ve Etkileşimler”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:3, Sayı:1, s.163-174.
3. KALKINMA BAKANLIĞI, 58. Hükümet Acil Eylem Planı, http://www.kalkinma.gov.tr/Pages/EylemVeDigerPlanlar.aspx, 20.07.2017.
4. MALİYE BAKANLIĞI, Tebliğ 2009–2011 Dönemi Bütçe Çağrısı, RG:08.07.2008, Sayı: 26930 Mükerrer.
5. MİLLETLERARASI ANDLAŞMA, Türkiye Cumhuriyeti ve Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası Arasında İkraz Anlaşması (İkinci Sağlık Projesi) İkraz No: 3802 TU, RG: 22.12.1994, Sayı: 22149.
6. ÖZGEN, H. (2002), “İşlem Maliyetleri Teorisi: Sağlık Hizmetleri Sunumunda Sözleşme mi Yoksa Örgüt Yapılanma mı?”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:35, Sayı:2, s.49-59.
7. RG, 2003/48 Sayılı Başbakanlık Genelgesi, RG: 04.12.2003, Sayı:25306.
8. RG, 25 Ekim 2013 Tarihli ve 28802 Sayılı Resmî Gazete’de Yayımlanan 7 Ekim 2013 Tarihli ve 2013/5502 Sayılı 2014 Yılı Programının Uygulanması, Koordinasyonu ve İzlenmesine Dair Bakanlar Kurulu Kararı Eki 2014 Yılı Yatırım Programı, RG: 14.01.2014, Sayı: 28882, Mükerrer.

9. RG, BAŞBAKANLIK HAZİNE MÜSTEŞARLIĞI: Sigorta Bilgi Merkezi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, RG: 19.06.2009, Sayı: 27263.
10. RG, T.C. BAŞBAKANLIK HAZİNE MÜSTEŞARLIĞI, Bireysel Emeklilik Aracıları Hakkında Yönetmelik, RG: 29.08.2009, Sayı: 27334.
11. RG, T.C. BAŞBAKANLIK HAZİNE MÜSTEŞARLIĞI, Emekliliğe Yönelik Taahhütte Bulunan Kuruluşların Aktüeryal Denetimi Hakkında Yönetmelik, RG:01.03.2009, Sayı: 27156.
12. SAĞLIK BAKANLIĞI (1992), Türkiye Sağlık Reformu Sağlıkta Mega Proje, Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü, Ankara.
13. SAĞLIK BAKANLIĞI (1997), Sağlık Enformasyon Sistemleri Çalışmaları, Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü, Ankara.
14. SAĞLIK BAKANLIĞI (2003), Sağlıkta Dönüşüm, Ankara.
15. SAĞLIK BAKANLIĞI (2010), Strateji Geliştirme Başkanlığı, 2009 Yılı İdari Faaliyet Raporu, Ankara.
16. SAĞLIK BAKANLIĞI (2015), 2014 Sağlık İstatistikleri Yıllığı.
17. SAĞLIK BAKANLIĞI (2016), 2015 Sağlık İstatistikleri Yıllığı.
18. SAĞLIK BİLGİ SİSTEMLERİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ, http://sbsgm.saglik.gov.tr/, 10.09.2017.
19. SALTMAN, R. B., J. FİGUERAS (1999), “Avrupa Ülkelerindeki Sağlık Reform Stratejilerinin Değerlendirilmesi”, Toplum ve Hekim, Cilt: 14, Sayı:5, s.384-396.
20. SARFATİ, M. (2005), “Rasyonalite ve Neoklasik Kuram”, Ekonomik Yaklaşım, Cilt: 16, Sayı: 57, s.103-130.
21. SİMON, H. A. (1979), “Rational Decision Making in Business Organizations”, The American Economic Review, Vol.69, No.4, s. 493-513.
22. SOSYAL GÜVENLİK KURUMU, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği, RG:12.05.2010, Sayı: 27579.
23. SÜRGİT, K. (1972), Türkiye’de İdari Reform, TODAİE, Ankara.
24. TÜRKİYE SİGORTA, REASÜRANS VE EMEKLİLİK ŞİRKETLERİ BİRLİĞİ, http://www.tsb.org.tr/resmi-istatistikler.aspx?pageID=909, 09.08.2017.
25. TÜSİAD (2012), Sağlık Sektörünün Öncelikli Sorunlarına İlişkin Görüş ve Öneriler, İstanbul.