TRADE OPENNESS, ECONOMIC GROWTH, URBANIZATION AND ENVIRONMENT RELATIONSHIP

Öz

Following the Industrial Revolution, economic activities along with the changes in technology, urbanization, trade liberalization, and the world population growth have accelerated the environmental decadence. In particular, the use of fossil fuels as energy sources throughout the production process has increased the carbon dioxide (CO2) emission having adverse impacts on air quality. This production growth-environment dilemma has entailed a dispute on the relationship between environmental pollution and economic growth/international trade. To this end, the impacts of trade openness, population density and national income per capita on CO2 emissions per capita are analyzed using panel data method between the period 1995-2016 for totally 64 countries which are selected and categorized by the World Bank classification in terms of income levels; namely, the high-income group (25), the middle- income group (28) and the low-income group (11). According to the analysis results, a long-term relationship exists between the variables considered in global scale for all income groups. Regarding the long-run coefficients calculated by the average group estimator method, trade openness and CO2 emissions are inversely related in the high-income group countries, while they are associated positively on the global scale in the medium- and low-income group countries. Population density and CO2 emissions have a negative correlation in the high- and the medium-income groups on the global scale; while they are positively related in the low-income group countries. National income per capita and CO2 emissions are positively related on the global scale in all three income groups.

Anahtar Kelimeler

• Trade Openness
• CO2 Emissions
• Economic Growth
• Pedroni Cointegration

TİCARİ AÇIKLIK, EKONOMİK BÜYÜME, ŞEHİRLEŞME VE ÇEVRE İLİŞKİSİ

Öz

Sanayi devriminden sonra teknolojideki değişmeler, şehirleşme, ticaretin serbestleşmesi, dünya nüfusundaki ve buna bağlı olarak da ekonomik faaliyetlerdeki artış çevresel bozulmayı hızlandırmıştır. Özellikle üretim sürecinde enerji girdisi olarak fosil yakıt kullanılması, karbondioksit (CO2) salınımını artırmış ve bu durum hava kalitesini olumsuz etkilemiştir. Üretim artışı ve çevre arasındaki bu çelişki çevre kirliliği, ekonomik büyüme ve uluslararası ticaret arasındaki ilişkinin sorgulanmasına yol açmıştır. Bu amaçla çalışmada, Dünya Bankası sınıflandırmasına göre seçilmiş 25 üst gelir grubu, 28 orta gelir grubu ve 11 düşük gelir grubu toplam 64 ülkede ticari açıklık, nüfus yoğunluğu ve kişi başına düşen milli gelirin, kişi başına CO2 salınımı üzerine etkileri, 1995-2016 dönemi için panel veri yöntemi ile analiz edilmektedir. Uygulama sonuçlarına göre tüm ülke gruplarında ve küresel ölçekte ele alınan değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ortalama grup tahmincisi yöntemi ile hesaplanan uzun dönem katsayılara göre üst gelir grubu ülkelerde ticari açıklık ile CO2 salınımı ters yönde ilişkiliyken, orta ve düşük gelirli ülkeler ile küresel ölçekte pozitif yönde ilişkilidir. Nüfus yoğunluğu ile CO2 salınımı yüksek ve orta gelirli ülkeler ile küresel ölçekte negatif ilişkiliyken; düşük gelirli ülkelerde pozitif ilişkilidir. Kişi başına düşen milli gelir ile CO2 salınımı üç ülke grubu ve küresel ölçekte pozitif ilişkilidir.

Anahtar Kelimeler

• Ticari Açıklık
• CO2 Salınımı
• Ekonomik Büyüme
• Pedroni Eş Bütünleşme

Kaynakça

1. ANOULIÈS, L. (2016). “Are Trade Integration and The Environment in Conflict? The Decisive Role of Countries’ Strategic Interactions”, International Economics, 148, 1-15.
2. ARTAN, S., HAYALOĞLU, P., & SEYHAN, B. (2015). “Türkiye’de Çevre Kirliliği, Dışa Açıklık ve Ekonomik Büyüme İlişkisi”, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(1), 308-325.
3. COPELAND, B. R., & TAYLOR, M. S. (2004). “Trade, Growth, and The Environment”, Journal of Economic literature, 42(1), 7-71.
4. ÇETİN, M. & ŞEKER, F. (2014). “Ekonomik Büyüme ve Dış Ticaretin Çevre Kirliliği Üzerindeki Etkisi: Türkiye İçin Bir ARDL Sınır Testi Yaklaşımı”, Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(2).
5. ÇINAR, S., YILMAZER, M., & FAZLILAR, T. A. (2012). “Kirlilik Yaratan Sektörlerin Ticareti ve Çevre: Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülkeler Karşılaştırması”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(2), 212-226.
6. DÖKMEN, G.& AYSU, A. (2010).”Hükümet İstikrarının Doğrudan Yabancı Yatırımlar Üzerinde Etkisi: Gelişmekte Olan Ülkeler Üzerine Ampirik Bir Çalışma”, Journal of Yasar University, 18(5), 3028-3037.
7. FARHANI, S., SHAHBAZ, M., & AROURİ, M. E. H. (2013). “Panel Analysis of CO2 Emissions, GDP, Energy Consumption, Trade Openness and Urbanization for MENA Countries”, MPRA Working Paper, No. 49258.
8. FOTROS, M.H. & MAABOUDI, R. (2010). “The Impact of Trade Openness on CO2 Emissions in Iran, 1971-2005”, https://www.gtap.agecon.purdue.edu/resources/download/5112.pdf, (15.05.2018).

9. HALICIOĞLU, F. (2009). “An Econometric Study of CO2 Emissions, Energy Consumption, Income And Foreign Trade in Turkey”, Energy Policy, 37(3), 1156-1164.
10. HSIAO, C. (2007). “Panel Data Analysis-Advantages and Challanges”, Springer, 16, 1-22.
11. JAYANTHAKUMARAN, K., VERMA, R., & LİU, Y. (2012). “CO2 Emissions, Energy Consumption, Trade and Income: A Comparative Analysis of China and India”, Energy Policy, 42, 450-460.
12. KASMAN, A. & DUMAN, Y.S. (2015). “CO2 Emissions, Economic Growth, Energy Consumption, Trade And Urbanization in New EU Member And Candidate Countries: A Panel Data Analysis”, Economic Modelling, 44(2015), 97-103.
13. LE, T. H., CHANG, Y., & PARK, D. (2016). “Trade Openness and Environmental Quality: International Evidence”, Energy policy, 92, 45-55.
14. MENYAH, K., NAZLIOĞLU, Ş. & WOLDE-RUFAEL, Y. (2014). “Financial Development, Trade Openness and Economic Growth in African Countries: New Insights From A Panel Causality Approach”, Economic Modelling, 37, 386-394.
15. OMRI, A. (2013). “CO2 Emissions, Energy Consumption, And Economic Growth Nexus in MENA Countries: Evidence From Simultaneous Equations Models”, Energy economics, 40(2013), 657-664.
16. ÖZCAN, B. (2013). “The Nexus Between Carbon Emissions, Energy Consumption And Economic growth in Middle East Countries: A Panel Data Analysis”, Energy Policy, 62(2013), 1138-1147.
17. ÖZTÜRK, İ. &ACARAVCI, A. (2010). “CO2 Emissions, Energy Consumption, And Economic Growth in Turkey”, Renewable and Sustainable Energy Reviews, 14(9), 3220-3225.
18. PESARAN, M. H. (2007). “A Simple Panel Unit Root Test in the Presence of Cross Section Dependence”, Journal of Applied Econometrics, 22(2), 265-312.
19. PESARAN, M. H. & SMITH, R. (1995). “Estimating Long-Run Relationship From Dynamic Heterogeneous Panels”, Journal of Econometrics, 68(1), 79-113.
20. SHAHBAZ, M., NASREEN, S., AHMED, K., & HAMMOUDEH, S. (2017). “Trade Openness–Carbon Emissions Nexus: The Importance of Turning Points of Trade Openness For Country Panels”, Energy Economics, 61, 221-232.
21. SOYTAŞ, U. & SARI, R. (2009). “Energy Consumption, Economic Growth, And Carbon Emissions: Challenges Faced by an EU Candidate Member”, Ecological Economics, 68(2009), 1667-1675.