ENDÜSTRİ 4.0’IN ÖZEL, KAMU VE KOOPERATİF SEKTÖRLERİNE ETKİSİ

Öz

Endüstri 4.0 birden bire ortaya çıkan bir süreç olmayıp, Endüstri 3.0’daki gelişmeler ve ilerlemeler sonucunda ortaya çıkmıştır. Endüstri 4.0 insan gücüne gereksinim duymayan, kendi başına faaliyette bulunan, kendi kendini denetleyen, kendi kendini iyileştiren ve birbirleriyle sürekli iletişim ve koordinasyon halinde olan makine ve üretim sistemlerinin üretim ve dağıtım faaliyetlerini gerçekleştirmesine dayanmaktadır. Bu sistemin bileşenleri olan bulut teknolojileri, nesnelerin interneti, yapay zeka, siber –fiziksel sistemler ve akıllı fabrikaların üretime sokulması ile işletmeler (kamu, özel ve kooperatif işletmeleri) bir çok avantaj elde edeceklerdir. Bu avantajlar; işletmelerin maliyetlerinin azalması ve bunun sonucunda ürünlerin ve hizmetlerin fiyatlarının düşmesi, her defasında hatasız üretim, kıt kaynakların etkin ve verimli kullanılması, daha kaliteli, daha hızlı ve çevre dostu üretim, ürün hayat evrelerinin kısalması gibi avantajlardır. Böylece işletmelerin karlılık oranlarında artış sağlanacak ve küresel rekabette bir adım öne geçeceklerdir. Ayrıca, kamu sektörü açısından topluma verilen hizmet kalitesinin artması ile toplum memnuniyetinin artması, devlet harcamalarının azalması, gereksiz personel alımlarının önüne geçilmesi gibi imkanlar da sağlanabilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Endüstri 4.0,özel sektör işletmeleri,kamu sektör işletmeleri ve kooperatif sektör işletmeleri

THE IMPACT OF INDUSTRY 4.0 ON PRIVATE, PUBLIC AND COOPERATIVE SECTORS

Öz

Industry 4.0 is not a process that emerged suddenly, contrariwise, it has emerged as a result of developments and progress in Industry 3.0. Industry 4.0 is based on the production and distribution of machinery and production systems that do not need manpower, operate on its own, has self-control, has the ability of self-development and continuously communicating and coordinating with each other. Businesses (public, private and cooperative enterprises) will gain numerous advantages after cloud technologies, the internet of objects, artificial intelligence, cyber-physical systems, and smart factories, which are the components of this system, are started to be produced. These are advantages such as the reduction of the costs in the enterprises, and consequently the decrease of the prices of the products and services, the error-free production, efficient and effective use of scarce resources, better quality, faster and environment-friendly production and shortening of the product life cycles. Thus, the profitability of enterprises will be increased and they will take a step forward in the global competition. In addition, with the increase in the quality of service provided to the public in terms of public sector, it will be possible to increase the satisfaction in the society, to decrease the state expenditures and to prevent unnecessary personnel employment.

Anahtar Kelimeler

• Industry 4.0,private sector enterprises,public sector enterprises and cooperative sector enterprises

Kaynakça

1. ACATECH, (2013), “Acatech: Recommendations for Implementing the Strategic Initiative Industrie 4.0”, Final Report of the Industry 4.0 Working Group”, http://www.acatech.de/fileadmin/ Industrie_4.0_accessible.pdf, (08-12-2018).
2. AKBEN, İ. Ve AVŞAR, İ. İ. (2018). “Endüstri 4.0 Ve Karanlık Üretim: Genel Bir Bakış”. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(1): 26-36
3. ALÇIN, S. (2016). “Üretim İçin Yeni Bir İzlek: Sanayi 4.0”, Journal of Life Economics, 8: 19-30
4. AYDEMİR, H. (2018), “Sanayi 4.0 ve Türkiye Ekonomisi Açısından Etkileri”, Sosyoekonomi Dergisi, 26(36): 253-261.
5. BALDASSARRE, F., RICCIARDI, F. ve CAMPO, R. (2017). “The Advent Of Industry 4.0 In Manufacturıng Industry: Lıterature Revıew And Growth Opportunıtıes, 3 Dubrovnik International Economic Meeting Managing Business Growth in a Volatile Environment, ss. 632-643
6. BANGER, G. (2017). “Endüstri 4.0 Eksta”, Dorlion Yayınevi, Ankara.
7. BANGER, G. (2018). “Endüstri 4.0 ve Akıllı İşletme”, Dorlion Yayınevi, Ankara.
8. BETTIOL, M., CAPESTRO, M. VE MARİA, E. (2017). “Industry 4.0: The Strategic Role Of Marketing”. Marco Fanno Working Papers, ss: 1-6.

9. BULUT, E. VE AKÇACI, T. (2017). “Endüstri 4.0 Ve İnovasyon Göstergeleri Kapsamında Türkiye Analizi”. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergisi, 7: 50-72.
10. DAVUTOĞLU, N. A., AKGÜL, B. Ve YILDIZ, E. (2017). “İşletme Yönetiminde Sanayi 4.0 Kavramı İle Farkındalık Oluşturarak Etkin Bir Şekilde Değişimi Sağlamak”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(52): 544-567.
11. DEMİRKAYA, A. (2017). “Fiziksel Sistemler”, http://alidemirkaya.net/endustri-muhendisligi/siber-fiziksel-sistemler/.htm, 28-09-2018.
12. DOYDUK, H. B. B. Ve TİFTİK, C. (2017). “Nesnelerin İnterneti: Kapsamı, Gelecek Yönelimi ve İş Fırsatları”, Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 52(3) :127-147
13. EBSO. (2015). “Sanayi 4.0”, Ege Bölgesi Sanayiciler Odası, Araştırma Müdürlüğü.
14. GENÇ, E. C. (2017). “Türkiye’de Sanayi 4.0 Ve Kamu Politikası”, http://ozgurlukarastirmalari.com/pdf/rapor/.pdf, 02-11-2018.
15. GÖRÇÜN, Ö.F. (2016). Dördüncü Endüstri Devrimi Endüstri 4.0, Beta Yayıncılık, İstanbul.
16. GÜNDÜZ, K. A. ve AKYÜZ, E. T. (2017). “Nesnelerin İnterneti Ve Hayvancılık Alanındaki Uygulamalar”. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 14: 232-246.
17. HENKOĞLU, T. VE KÜLCÜ, K. (2013). “Bilgi Erişim Platformu Olarak Bulut Bilişim: Riskler ve Hukuksal Koşullar Üzerine Bir İnceleme,” Bilgi Dünyası Dergisi, 14 (1): 62-86.
18. İNAN, İ. H. 2008. Türkiye’de Tarımsal Kooperatifçilik ve AB Modeli. İstanbul: Ticaret Odası Yayınları.
19. ÖZDEVECİOĞLU, M. (2002). “Kamu Ve Özel Sektör Yöneticileri Arasındaki Davranışsal Çalışma Koşulları Ve Kişilik Farklılıklarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19: 115-134.
20. ÖZKAN, M., AL, A. ve YAVUZ, S. (2018). “Uluslararası Politik Ekonomi Açısından Dördüncü Sanayi-Endüstri Devrimi’nin Etkileri ve Türkiye”, Siyasal Bilimler Dergisi, 1 (1): 1-30.
21. ÖZSOYLU, A. F. (2017). “Endüstri 4.0”, Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 21(1): 41-64.
22. ÖZTÜRK, E. ve KOÇ, K, H. (2017). “Endüstri 4.0 Ve Mobilya Endüstrisi”, 4. Internatıonal Furnıture And Decoratıon Congress, 19-21 Ekim 2017.
23. PAMUK, N. ve SOYSAL, M. (2018). Yeni Sanayi Devrimi Endüstri 4.0 Üzerine Bir İnceleme. Verimlilik Dergisi, (1): 41-66.
24. RAMANATHAN, K., (2014). “Industry 4.0: Implications for The Adis Pasific Manufacturing Industry”, Engineering Solutions For Pcb Manufacturing, ss.24-29.
25. REHBER, E. 2011. Kooperatifçilik. Ekin Yayınları, Bursa.
26. SAYAR, M. ve YÜKSEL, H. (2018). “Endüstri 4.0 Ve Türkiye Kamu Sektöründe Endüstri 4.0 Dönüşümü”. Hukuk Ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 10(2): 83-98.
27. SIEMENS (2014). “Endüstri 4.0 Yolunda”, http://siemens.e-dergi.com/pubs/Endustri40 /Endustri40/assets/common/downloads/publication.pdf, 24-09-2018.
28. SLUSARCZYK, B., (2018). “Industry 4.0 – Are We Ready?”, Polısh Journal Of Management Studıes, 17(1): 232-248.
29. SOYLU, A. (2018). “Endüstri 4.0 ve Girişimcilikte Yeni Yaklaşımlar”, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32: 43-57.
30. STOCK, T. Ve SELİGER, G. (2016). “Opportunities of Sustainable Manufacturing in İndustry 4.0”. 13. Global Conference on Sustainable Manufacturing-Decoupling Growth from Resource Use, 536–541.
31. STOJMENOVIC, I. ve ZHANG, F. (2015). “Inaugural issue of ‘cyber-physical systems”,. Cyber-Physical Systems, 1(1): 1–4.
32. TEKE, M., DEVECİ, H. S., ÖZTOPRAK, F., EFENDİOĞLU, M., KÜPÇÜ, R., DEMİRKESEN, C., ŞİMŞEK, F. F., BAĞCI, B., UYSAL, E., TÜRKER, U., YILDIRIM, E., BAYRAMİN, İ., KALKAN, K. Ve DEMİRPOLAT, C. (2016). “Akıllı Tarım Fizibilite Projesi: Hassas Tarım Uygulamaları İçin Havadan Ve Yerden Veri Toplanması, İşlenmesi Ve Analizi”, 6. Uzaktan Algılama-CBS Sempozyumu (UZAL-CBS 2016), 5-7 Ekim 2016, Adana.
33. TOKER, K. (2018). “Endüstri 4.0 ve Sürdürülebilirliğe Etkileri”, İstanbul Management Journal, 29(84): 51–64.
34. TÜSİAD. (2016). “Türkiye’nin Küresel Rekabetçiliği İçin Bir Gereklilik Olarak Sanayi 4.0 Gelişmekte Olan Ekonomi Perspektifi”, Yayın no; TÜSİAD-T/2016-03/576. http://www.tusiad.org/indir/2016/sanayi-40.pdf, 09-06-2018
35. YILDIZ, A. (2018). “Endüstri 4.0 Ve Akıllı Fabrikalar”, Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22 (2): 546-556.
36. http://www.endustri40.com/siber-fiziksel-sistemler, 28-09-2018.
37. https://webrazzi.com/2016/03/29/robot-isciler-en-cok-hangi-ulkelerde-calisacak, 20-09-2018.